Ζωή: Όσο κρατάει ένας καφές

Paul Kuczynski3
Η ζωή είναι ευκαιρία για βαθύτερη σχέση. Άδραξέ την όσο υπάρχει χρόνος. Πόσο θα κρατήσει η ευκαιρία ετούτη, κανείς δεν ξέρει. Ίσως όσο να πιεις έναν καφέ και να μοιραστείς όμορφες στιγμές με οικείους και φίλους.

Στον χρόνο τούτο απάνω, λόγιαζε κάθε στοιχείο αυτής της συνάντησης. Αυτόν που φτιάχνει τον καφέ, αυτούς που είναι γύρω σου, τα λόγια που ειπώνονται. Είναι όλοι τούτοι οι παράγοντες τόσο σημαδιακοί για την ευκαιρία που έχεις. Και πρώτα αυτός που φτιάχνει τον καφέ.
Ποιος είναι; Ίσως η καρδιά της καρδιάς σου. Αυτός ή αυτή για τον οποίο ρίγησες ερωτικά, ξεχωρίζοντάς τον ανάμεσα σε τόσα άλλα ανθρώπινα πλάσματα που συναπάντησες στον δρόμο σου. Μπορεί ακόμη να είναι πρόσωπο που σε αγαπά και θέλει το καλό σου. Που σε γνοιάζεται όσο κανείς άλλος.
Τώρα φτιάχνει καφέ για σένα. Και έχει έναν μοναδικό και ανεπανάληπτο τρόπο να τον σερβίρει μπροστά σου. Στο βάθος ίσως να περιμένει και αυτό με τη σειρά του τη δική σου ανταπόκριση: να δημιουργήσεις ατμόσφαιρα χαράς ή να του φτιάξεις κι εσύ έναν καφέ και να του τον προσφέρεις. Να δώσεις δηλαδή ένα άνοιγμα στη σχέση, να αποδείξεις ανάλογα αισθήματα έναντί του.
Στον καφέ κάποιοι κάθονται με προφανή βιασύνη. Το μυαλό τους σκέφτεται άλλα. Άλλες κατευθύνσεις ο προορισμός τους. Ακούν όσα λέγονται αλλά δεν συμμετέχουν καθόλου στο περιεχόμενό τους. Είναι ξένοι. Ωσάν να μην ανήκουν στον χώρο, ενώ έχουν προσκληθεί προσωπικά από τον κερνώντα. Κάθονται στην καρέκλα αλλά όχι με διάθεση συνδαιτυμόνα. Η στάση του σώματός τους, πλάγια. Παρότι γι’ αυτούς αχνίζει ο καφές, είναι κατ’ ουσία αλλού για αλλού. Προτού καν γευτούν μια-δυο γουλιές σπεύδουν να αναχωρήσουν.
Βιάζονται να προλάβουν δουλειές της καθημερινότητας, που τις έτρεξαν ήδη αρκετά, να παράξουν πρόσθετο έργο, να σωρεύσουν χρήμα επί χρήματος. Εν ολίγοις, να ικανοποιήσουν μικρές ή μεγάλες φιλοδοξίες. Τι ματαιότητα όμως! Ο χρόνος είναι μετρημένος και δεν θα προλάβουν! Όσο βιαστικοί και αν είναι θα διαψευστούν! Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να χαλάσουν την ατμόσφαιρα του καφέ. Και στο τέλος να μείνουν με το χέρι γεμάτο με τίτλους ιδιοκτησίας.
Αχρείαστους! Αφού ο χρόνος για τον καφέ θα έχει ανεπιστρεπτί παρέλθει και η ομήγυρη δεν πρόκειται ποτέ να ανασυγκροτηθεί. Η ευκαιρία είναι τώρα, είναι εκεί και δεν την αδράχνουν. Περιμένουν κάποτε, άλλοτε. Όταν θα λάχει, όπως λένε. Δηλαδή ποτέ.
Στον χρόνο αυτό του καφέ, κει που θα ’πρεπε κάποιοι να ταιριάξουν τις πιο ωραίες σχέσεις, να πουν τα πιο όμορφα λόγια, να κοιτάξουν ιλαροί τον άλλο στο πρόσωπο, βρίσκουν την ευκαιρία για χολώματα. Ανασύρουν βέλη που ρίχνουν ενάντια στους γύρω τους. Αντί της ειρήνης και της εμπιστοσύνης, διαχέουν σύγχυση, ταραχή, αγωνία. Ωσάν να βάζουν δηλητήριο στον καφέ και αρρωσταίνουν τα στομάχια των γύρω τους. Όταν θυμώνουν, το πρόσωπό τους σφίγγει, το στόμα τους αφρίζει από κακία. Και ο καφές μένει εκεί στο τραπέζι χωρίς κανείς να τον αγγίξει, να τον γευτεί. Και το φλιτζάνι κρυώνει, η επιφάνεια του καφέ ρυτιδώνεται από τον χρόνο.
Ο καφές είναι φτιαγμένος με συνδυασμούς διάφορους. Αν ενδιαφέρεσαι να μάθεις ποιος ο καλύτερος, ανάσυρε τον πιο αυθεντικό που περνά από γενιά σε γενιά. Φρόντιζε να έχει μέσα του τη γλυκάδα της ζάχαρης και την πικράδα του σκουρόχρωμου κόκκου, ώστε να είναι ο καφές ισορροπημένα εύγευστος. Ούτε μόνο η πικράδα του καφέ αρκεί -αφήνει ενοχλήσεις στο στομάχι, ούτε μόνο η γλυκάδα- δεν κάνει καλό…
Όσο κρατάει ένας καφές. Τόσο διαρκεί η ζωή ως σχέση. Κάθεσαι λοιπόν αναπαυτικά και χαίρεσαι τον καφέ μαζί με τα αγαπημένα σου πρόσωπα; Ή είσαι σε φάση να διακόψεις την παρέα του καφέ και να αναζητήσεις τα άλλα της ζωής. Τον χρυσό και τον άργυρο. Τα παλάτια και τα βασίλεια. Με άλλους λόγους, όλα αυτά που ανήκουν μόνο στα παραμύθια ως μεγαλοϊδέες. Όπως και να ΄χει, μάθε το: η ζωή στο βαθύτερό της νόημα, που είναι άφημα στο χέρια του άλλου, κρατάει όσο ένας καφές. Απόλαυσέ τον τώρα που βρίσκεται στο τραπέζι της αγάπης και τα άλλα κτίζε τα με σύνεση. Το εικοσιτετράωρο έχει και άλλο χρόνο, ο πιο ουσιώδης όμως είναι αυτός, του καφέ…
ΔΡ ΑΛΕΞΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Διευθυντής στο Γυμνάσιο Αγίου Στυλιανού- Στροβόλου
 tanea-diaspora.net