Η ζωή που περνάει και χάνεται

Όσο αυτοί που μας κυβερνάνε το παίζουν σωτήρες εμείς χάνουμε την ζωή μας.Τα πιο πολύτιμα χρόνια της ζωής μας.Περιμένοντας την ελπίδα που ποτέ δεν έρχεται και πιστεύοντας τα ψέματα που οι κυβερνήσεις μας αραδιάζουν τα χρόνια περνάνε,μένουμε άφραγκοι,άνεργοι και άκληροι.Γιατί πολύ απλά χωρίς δουλειά και λεφτά,δηλαδή χωρίς μέλλον,πως να κάνεις οικογένεια και παιδιά;Και συνεχίζουμε να τους πιστεύουμε ή να κάνουμε οτι τους πιστεύουμε,να τους δίνουμε μια πίστωση χρόνου που εκείνοι δεν θα μας δώσουν ποτέ.Να περιμένουμε ένα
καλύτερο αύριο στις ουρές του ΟΑΕΔ,της εφορίας,στα γραφεία του κάθε πούστη πολιτικού που μας κοροιδεύει για ένα ρουσφέτι εργασίας.Αυτο κατάφεραν οι πολιτικοί του χθές του σήμερα και του αύριο.Ο Έλληνας να παρακαλάει,να ονειρέυεται και να μην έχει ποτέ τελικά κάτι που άλλοι πολίτες άλλων χωρών,έχοντας δώσει λιγότερα να το έχουν,το δικαίωμα στην εργασία.

Μια δουλεία,την αξιοπρέπεια,μια περηφάνια που τα γαμημένα τσιρακια των ξένων ηγετών ,οι δικοί μας δηλαδή πολιτικοί μας στερούν τόσα χρόνια.Δεν θέλουμε ρε τα λεφτά που εσείς φάγατε και τα κάνατε γαργάρα ,θέλουμε μια αξιοπρέπεια για να ζούμε,να κοιτάμε τους γονείς,τους συντρόφους μας και τα παιδιά μας στα μάτια,χωρίς ντροπή,χωρίς αγωνία για το πως θα ζήσουμε.Για το τι θα φάμε και πως θα ντυθούμε.Αλλά βλέπεις τι να καταλάβουν απο αξιοπρέπεια άνθρωποι σαν τον Τσίπρα,τον Σαμαροβενιζελο και τον Παπανδρέου,την Φώφη και τον Καμένο.Εκείνοι φροντίζουν μόνο για την αξιοπρέπεια των πολυ δικών τους ανθρώπων,φίλων και συγγενών.Και όσο το κάνουν,η δική σου ζωή περνάει και σπαταλιέται Έλληνα.Η αλήθεια είναι τόσο απλή.