Η θητεία του καλοκαιριού όπου να' ναι τελειώνει...


Καλοκαίρι,  βιαστικό πέταγμα πουλιών σε μαβιά μονοπάτια ηλιοβασιλέματος... Απομεσήμερο τ' Αυγούστου... κι οι ώρες τρέχουν ξυπόλητες σαν αλαφιασμένες  πατώντας πάνω σε ανεξίτηλες πληγές.... υφαίνοντας ένα πλέγμα από λέξεις, εικόνες, ήχους, μυρωδιές που ξυπνούν
επώδυνες αναμνήσεις.... Το ρολόι δεν έπαψε να μετράει δευτερόλεπτα ...πως πέρασε η ώρα....τόσα καλοκαίρια χωρίς το ζεστό χάδι του ήλιου....

Μαρίζα Τσιτμή