Κατά πλάκας σκλήρυνση και φάρμακα εναντίον χοληστερόλης

Η κατά πλάκας σκλήρυνσηΆτομο προκαλεί σωματική αναπηρία
Η κατά πλάκας σκλήρυνση είναι ασθένεια που οφείλεται σε διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού.
Το ανοσοποιητικό σύστημα, που είναι υπεύθυνο για την άμυνα του οργανισμού, λόγω παθολογικών μηχανισμών των λεμφοκυττάρων Τ και Β, επιτίθεται στις περιπτώσεις της κατά πλάκας σκλήρυνσης, εναντίον του νευρικού συστήματος του ίδιου του ασθενούς.
Με τον τρόπο αυτό προσβάλλει τα νευρικά κύτταρα και κυρίως το προστατευτικό κάλυμμα των κυττάρων που ονομάζεται μυελίνη.

Η σταδιακή καταστροφή της μυελίνης διαταράσσει σοβαρά τη λειτουργία των νεύρων.
Για το λόγο αυτό οι ασθενείς παρουσιάζουν σταδιακά μια προοδευτική παθολογική εικόνα που περιλαμβάνει μουδιάσματα, μυρμηγκιάσματα, αδυναμίες, παραλυσίες, δυσκαμψίες, προβλήματα όρασης, προβλήματα συντονισμού και εκφυλιστικές λειτουργικές ανεπάρκειες με σοβαρές σωματικές αναπηρίες. Σε εργαστηριακή έρευνα, που έκαναν Αυστριακοί γιατροί, εξέτασαν τις επιδράσεις, που έχουν τα φάρμακα εναντίον της χοληστερόλης πάνω στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος ασθενών με κατά πλάκας σκλήρυνση.
Τα φάρμακα εναντίον της χοληστερόλης, οι γνωστές στατίνες, χρησιμοποιούνται πλέον ευρέως για τη μείωση της χοληστερόλης μέσα στο αίμα.
Οι στατίνες βοηθούν στην πρόληψη των καρδιακών προσβολών και των εγκεφαλικών επεισοδίων.
Τα αποτελέσματα των Αυστριακών ερευνητών έδειξαν, ότι οι στατίνες που χρησιμοποιήθηκαν στα πειράματά τους (simvastatin, lovastatin και mevastatin) είχαν σημαντικές επιδράσεις και πετύχαιναν μεταξύ άλλων την καταστολή της δράσης των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος των ασθενών με κατά πλάκας σκλήρυνση.
Μάλιστα οι ερευνητές βρήκαν ότι, οι στατίνες είχαν ανάλογη δράση, όπως το φάρμακο ιντερφερόνη, το οποίο επίσης χρησιμοποιήθηκε κάτω από τις ίδιες συνθήκες στα πειράματα τους.
Η ιντερφερόνη είναι ένα ισχυρό φάρμακο, που δρα και διαφοροποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Λόγω της δράσης αυτής, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των ασθενών με κατά πλάκας σκλήρυνση.
Στα πειράματα των Αυστριακών ερευνητών οι δράσεις των στατινών και της ιντερφερόνης ήταν αθροιστική. Δηλαδή η καταστολή των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος ήταν μεγαλύτερη όταν χρησιμοποιούνταν ταυτόχρονα οι στατίνες και η ιντερφερόνη.
Παράλληλα φάνηκε ότι οι στατίνες έχουν μια πιο πολύπλοκη δράση πάνω στο ανοσοποιητικό σύστημα παρά μόνο μια καταστολή.
Φαίνεται ότι έχουν διαφοροποιητικό ρόλο, διότι δρουν σε επίπεδο γονιδίων των κυττάρων και βοηθούν στην ανάπτυξη λεμφοκυττάρων τύπου Τ, τα οποία διορθώνουν και προλαμβάνουν την παθολογική επίθεση του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον της μυελίνης των νευρικών κυττάρων.
Τα συμπεράσματα των ερευνητών είναι ότι οι στατίνες, εκτός από την ιδιότητά τους να μειώνουν τη χοληστερόλη στο αίμα, έχουν σημαντικές και αξιόλογες επιδράσεις πάνω στο ανοσοποιητικό σύστημα.
Για τους λόγους αυτούς οι στατίνες μπορεί να αποτελέσουν μια αποτελεσματική θεραπεία για τους ασθενείς που πάσχουν από κατά πλάκας σκλήρυνση.
Επιπρόσθετα επειδή τα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται σε ευρεία κλίμακα για τη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα, είναι αρκετά γνωστά όσον αφορά τα προβλήματα που πιθανόν να προκαλούν.
Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη σχεδιασμοί για κλινικές έρευνες με τη συμμετοχή πολλών νοσοκομείων και μεγάλου αριθμού ασθενών για να αξιολογηθούν πάνω σε αρρώστους με ΚΠΣ τα αποτελέσματα μιας θεραπείας με στατίνες.
Οι εξελίξεις αυτές είναι πολύ ενδιαφέρουσες και ελπίζουμε να βοηθήσουν τους ασθενείς με κατά πλάκας σκλήρυνση.
Θα πρέπει όμως να αναμένουμε να δούμε από τις κλινικές έρευνες εάν τα πειραματικά εργαστηριακά ευρήματα, έχουν αντίκτυπο στην εξέλιξη της ασθένειας.
 www.medlook.net