Παυσίπονα και ψηλή πίεση

Η χρήση παυσίπονων συσχετίσθηκε με την πρόκληση ψηλής πίεσης

Τα άτομα που παίρνουν σε τακτική βάση παυσίπονα, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά με την πίεση τους.
Είναι πιθανόν ότι η τακτική χρήση παυσίπονων, αυξάνει τον κίνδυνο προσβολής από υπέρταση. Για αυτό ασθενείς που λαμβάνουν σε τακτική βάση παυσίπονα πρέπει να ελέγχουν την αρτηριακή τους πίεση.

Η ψηλή πίεση συμπεριλαμβάνεται στις κυριότερες αιτίες που προκαλούν θανάτους και άλλες παθήσεις. Τα παυσίπονα είναι τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται το περισσότερο. Για τους λόγους αυτούς ο συσχετισμός μεταξύ τους, αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη Δημόσια Υγεία.
Η ακεταμινοφαίνη, η παρακεταμόλη, η ιβουπροφαίνη, η ναπροξένη και η ασπιρίνη (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα), είναι τα παυσίπονα που χρησιμοποιούνται το περισσότερο.
Σύμφωνα με δεδομένα που προέκυψαν από έρευνα σε περισσότερες από 5.000 γυναίκες, η καθημερινή λήψη μέτριων ποσοτήτων αναλγητικών, αυξάνει τις πιθανότητες προσβολής από υπέρταση. Είναι πιθανόν ότι το ίδιο ισχύει και για τους άνδρες. Όμως θα χρειαστούν επιπρόσθετες έρευνες για να τεκμηριωθεί αυτό. Στην αρχή της έρευνας καμία γυναίκα δεν έπασχε από ψηλή πίεση.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι:
  1. Οι γυναίκες ηλικίας 34 έως 77 ετών που ελάμβαναν περισσότερα από 500 mg ακεταμινοφαίνης καθημερινά, είχαν διπλάσιο κίνδυνο να προσβληθούν από υπέρταση σε χρονικό διάστημα 3 ετών σε σύγκριση με τις γυναίκες που δεν ελάμβαναν παυσίπονα
     
  2. Οι γυναίκες ηλικίας 34 έως 53 ετών που ελάμβαναν περισσότερα από 400 mg καθημερινά αναλγητικών φαρμάκων όπως η ιβουπροφαίνη και η ναπροξένη που ανήκουν στην οικογένεια των μη στεροειδών αντιφλεγμονοδών φαρμάκων, είχαν 60% μεγαλύτερο κίνδυνο για υπέρταση
     
  3. Οι γυναίκες 51 έως 77 ετών που ελάμβαναν την ίδια δόση των εν λόγω φαρμάκων είχαν 78% μεγαλύτερο κίνδυνο για να παρουσιάσουν ψηλή πίεση
     
  4. Η αύξηση των δόσεων της ακεταμινοφαίνης, της ιβουπροφαίνης και της ναπροξένης, σχετιζόταν με μεγαλύτερη αύξηση του κινδύνου προσβολής των γυναικών από υπέρταση
     
  5. Αντίθετα για την ασπιρίνη, δεν βρέθηκε οποιοσδήποτε συσχετισμός χρήσης της και ψηλής πίεσης.
Είναι πιθανόν ότι φάρμακα όπως η ακεταμινοφαίνη, η ιβουπροφαίνη και η ναπροξένη που χρησιμοποιούνται ευρέως, να συμβάλλουν στον ψηλό αριθμό περιστατικών υπέρτασης που παρατηρούνται.
Βέβαια με τα δεδομένα αυτά δεν μπορούμε ακόμη να δεχτούμε, ότι τα παυσίπονα είναι η αιτία πρόκλησης των περιπτώσεων ψηλής πίεσης που παρατηρήθηκαν. Με τα στοιχεία που υπάρχουν, δεν έχει αποκλεισθεί η πιθανότητα, ότι ο πόνος που αισθάνονταν οι ασθενείς να ήταν  ο λόγος αύξησης τις πίεσης που καταγράφηκε.
Τα παυσίπονα πρέπει να χρησιμοποιούνται με περισσότερη προσοχή. Η αλόγιστη χρήση τους εγκυμονεί κινδύνους μεταξύ άλλων για τους νεφρούς, το συκώτι και πιθανόν για ψηλή πίεση. Είναι απαραίτητο οι ασθενείς να καθοδηγούνται και να παρακολουθούνται από τους γιατρούς όταν χρειάζεται να λαμβάνουν αναλγητικά.
Τελειώνοντας θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι η ψηλή πίεση συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα. Όμως οι βλαβερές επιπτώσεις στον οργανισμό συνεχίζονται παρά το γεγονός ότι ο ασθενής μπορεί να μη γνωρίζει ότι πάσχει από υπέρταση.
Για τους λόγους αυτούς είναι αναγκαίο η πίεση να ελέγχεται κατά τακτικά διαστήματα. Άτομα που έχουν οικογενειακό ιστορικό ψηλής πίεσης, που είναι παχύσαρκα ή έχουν υπερβολικό βάρος σώματος, που έχουν παράγοντες ψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου όπως κάπνισμα, διαβήτη, ψηλή χοληστερόλη, που παίρνουν φάρμακα, η παρακολούθηση της πίεσης τους επιβάλλεται.
www.medlook.net