Να μην ξαναγίνουμε βιλαέτι


Σάββας Καλεντερίδης
Η όποια ισορροπία μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίαςτείνει να ανατραπεί εις βάρος μας
Η Ελλάδα στη διάρκεια του 20ού αιώνα, σε όλες τις κρίσιμες φάσεις της Ιστορίας, βρέθηκε να είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από την Τουρκία όσον αφορά τα κρίσιμα οπλικά συστήματα που θα έκριναν έναν μεταξύ τους πόλεμο. Για παράδειγμα, το θωρηκτό «Αβέρωφ», το οποίο
παρεμπιπτόντως «αποθέωσαν» οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης και της βόρειας Ελλάδας στη διάρκεια της παραμονής του στο λιμάνι της συμπρωτεύουσας -οι επισκέπτες ξεπερνούν τους 50.000-, ήταν αυτό που εξασφάλισε τον θαλάσσιο έλεγχο στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και την απελευθέρωση των νησιών του βορείου Αιγαίου.

Στη συνέχεια η Ελλάδα είχε μία υποδειγματική στρατιωτική προετοιμασία και συμμετείχε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο επιδεικνύοντας αξιοθαύμαστη πολεμική δεινότητα έναντι της ισχυρότερης Ιταλίας, με τις γνωστές συνέπειες στην επιχείρηση Μπαρμπαρόσα και την επακολουθήσασα ήττα των δυνάμεων του Χίτλερ από τους Ρώσους, αλλά και από τον «στρατηγό Χειμώνα».

Το 1974, όταν η Τουρκία έκανε τη στημένη αποβίβαση και όχι απόβαση στην Κύπρο, η Ελλάδα διέθετε πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα, ήτοι τέσσερα υπερσύγχρονα υποβρύχια 209/1100, υπερσύγχρονα για την εποχή μαχητικά F-4 (Fantom), βομβαρδιστικά αεροσκάφη F-84F Thunderstreak και γαλλικά άρματα μάχης ΑΜΧ-30, με τα οποία θα μπορούσε, αφενός μεν, να αποτρέψει την αποβίβαση στην Κύπρο, αφετέρου δε, να βγει νικήτρια από έναν γενικευμένο ελληνοτουρκικό πόλεμο. Γιατί είχε τη συγκεκριμένη κατάληξη η εισβολή στην Κύπρο δεν σχετίζεται με τη μαχητική ισχύ των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ακόμα και μετά την εθνική τραγωδία της Κύπρου και μέχρι σήμερα οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν να έχουν συγκριτικό πλεονέκτημα απέναντι στις αντίστοιχες τουρκικές.

Για παράδειγμα, η ελληνική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει βλήματα μακρού πλήγματος, τα οποία φέρουν τα γαλλικά Μιράζ 2000, ενώ δεν έχει αντίστοιχο όπλο η τουρκική πολεμική αεροπορία. Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει τα υποβρύχια τύπου 214, τα οποία θεωρούνται τα κορυφαία του κόσμου και αντίστοιχα δεν διαθέτει το τουρκικό πολεμικό ναυτικό. Τα επιθετικά ελικόπτερα τύπου AH-64 Apache που διαθέτει η ελληνική Αεροπορία Στρατού είναι κατά πολύ ανώτερα από τα αντίστοιχα της Τουρκίας.

Τέλος, η ελληνική αεροπορική άμυνα θεωρείται από τις καλύτερες στον κόσμο, αφού καλύπτει σχεδόν το σύνολο του ελληνικού εναέριου χώρου, με πολύ καλό δίκτυο ραντάρ και με σύγχρονα αντιαεροπορικά όπλα στα χαμηλά, στα μεσαία και τα υψηλά ύψη. Να θυμίσουμε ότι ο τουρκικός εναέριος χώρος είναι σκέτο σουρωτήρι, ενώ η Τουρκία δεν διαθέτει αντιαεροπορικά συστήματα για τα υψηλά ύψη, τη στιγμή που η Ελλάδα έχει πυροβολαρχίες σε μια σειρά από οπλικά συστήματα, με αποτέλεσμα να έχει τη δυνατότητα της χρήσης Patriot και S-300. Ομως αυτή η κατάσταση που έχει περιγραφεί πιο πάνω δυστυχώς φαίνεται ότι φτάνει στο τέλος της και η όποια ισορροπία μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας τείνει να ανατραπεί εις βάρος μας.
Οι λόγοι είναι οι εξής:

Η οικονομική κρίση δεν επέτρεψε στην Ελλάδα να συνεχίσει να παρακολουθεί τις εξελίξεις, για να βρίσκεται πάλι ένα βήμα μπροστά από την Τουρκία, η οποία τα χρόνια που εμείς καταστρέφαμε με τα ίδια μας τα χέρια την εθνική αμυντική βιομηχανία μας, που ήταν πολύ μπροστά από αυτήν της Τουρκίας, η γειτονική χώρα έχτιζε μεθοδικά μια εξαιρετικά δυναμική αμυντική βιομηχανία, με αξιόλογες επιδόσεις σήμερα στην αεροναυπηγική και στον αυτόνομο σχεδιασμό, αλλά και παραγωγή διάφορων οπλικών συστημάτων.

Η Τουρκία παράγει σήμερα δικά της μη επανδρωμένα αεροσκάφη που φέρουν οπλισμό, δικά της επιθετικά ελικόπτερα, δικό της άρμα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα, ενώ έχει ένα μεγαλεπήβολο ναυπηγικό πρόγραμμα που, όταν ολοκληρωθεί, θα είναι σε θέση να ανατρέψει την ναυτική ισορροπία στο Αιγαίο.

Τέλος, με την παραλαβή των μαχητικών 5ης γενιάς F-35, τα οποία μάλιστα θα είναι αόρατα για τα ελληνικά ραντάρ και μαχητικά, των υπερσύγχρονων S-400 και πυραύλων που θα μπορούν να πλήξουν την Αθήνα από τα παράλια της Τουρκίας, τότε η ισορροπία θα έχει ανατραπεί και η Ελλάδα θα έχει να αντιμετωπίσει ένα τεράστιο πρόβλημα.

Απλά να αναλογιστούμε τη θέση του Ελληνα πρωθυπουργού, όταν θα κληθεί να διαχειριστεί πολιτικά και διπλωματικά μια ελληνοτουρκική κρίση, γνωρίζοντας ότι η πρωτεύουσά του μπορεί να χτυπηθεί από πυραύλους που θα εκτοξευθούν από τις ακτές της Σμύρνης, τα τουρκικά F-35 θα αλωνίζουν στο Αιγαίο, χωρίς να μπορούν να εντοπιστούν και αντιμετωπιστούν από τα ελληνικά ραντάρ, και τα ελληνικά μαχητικά θα εντοπίζονται από τους S-400 από απόσταση 400 χλμ. και θα καταρρίπτονται από 70-60 χλμ.

Ηλθε η ώρα να σκεφθούμε σοβαρά σ’ αυτή τη χώρα, για να μην την ξανακάνουμε βιλαέτι της Τουρκίας.
Σάββας Καλεντερίδης

 dimokratianews.gr