Εύγε, κ. Τσίπρα…

Η στήλη αυτή συνηθίζει να αναλύει τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις από μια φιλελεύθερη οπτική γωνία, όπως διαμορφώθηκε το ιστορικό αυτό ρεύμα από παρεμβάσεις είτε των κλασσικών:


Αριστοτέλης, Τζον Λόκ, Μπένθαμ, Κάντ, Άνταμ Σμιθ, Ρικάρντο, Μίζες, Χάγιεκ, Φρίντμαν αλλά και νεότερων συμπεριφοριστών επιστημόνων όπως οι Θάλερ, Κάνεμαν, Τζοναθαν Χάιντ κλπ.
Η άποψη της στήλης είναι πως η ελευθερία των επιλογών τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε πολιτικό και οικονομικό είναι πρωταρχικό αγαθό.
Η οικονομική ελευθερία και ανεξαρτησία είναι βασική προϋπόθεση για την ατομική και πολιτική ελευθερία. Η οικονομική, κοινωνική και πολιτική ευημερία κάθε χώρας στον πλανήτη κατά κανόνα είναι συνυφασμένη με το βαθμό οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής της ελευθερίας.
Κατ’ αυτήν την έννοια η προστασία της ιδιοκτησίας και η ελευθερία των συναλλαγών αποτελούν βασική προϋπόθεση για τις ατομικές, κοινωνικές και πολιτικές ελευθερίες.
Είναι φυσικό λοιπόν η στήλη να ασκεί αυστηρή κριτική σε κάθε κυβέρνηση, πόσο μάλλον όταν αυτή είναι μια αριστερή που επιζητά την αύξηση της ρυθμιστικής παρέμβασης του κράτους στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές δραστηριότητες των ανθρώπων με πρόσχημα τη δικαιοσύνη και την αναδιανομή πλούτου. Τον πλούτο που παράγει μια κοινωνία η αγορά τον διανέμει πιο δίκαια και αποδοτικά απ’ ότι οι κομματικοί γραφειοκράτες.
Η κριτική πρέπει να είναι ιδιαίτερα αυστηρή όταν εκτός από αριστερή είναι ασυνεπής και χυδαία ως προς την αιτιολόγηση της μη τήρησης των υποσχέσεων και αναποτελεσματική.
Στα δυο και πλέον χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ελάχιστη είναι η συμβολή σε μεταρρυθμίσεις και μέτρα προς αυτή που εμείς θεωρούμε σαν σωστή κατεύθυνση, δηλαδή της εξόδου από την κατάσταση χρεοκοπίας και οικονομικής υπανάπτυξης.
Αν θέλουμε όμως να είμαστε δίκαιοι κριτές οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τα όποια θετικά μέτρα, έστω και αν αυτά επιβάλλονται από τους δανειστές και οι κυβερνώντες προκειμένου να πάρουν δανεικά και να συνεχίσουν να κυβερνούν τα αποδέχονται και τα εφαρμόζουν έστω και ασμένως…
Ιδού μερικά μέτρα τα οποία η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έχει προαναγγείλει ή ετοιμάζεται να εφαρμόσει και γι’ αυτό αξίζει τα εύσημα.
Πλειστηριασμοί
Στο τραπεζικό σύστημα οι καταθέσεις του ενός είναι το δάνειο που έχει πάρει ο άλλος. Αν ο άλλος δεν πληρώσει το δάνειο ο πρώτος θα χάσει τα λεφτά που έχει καταθέσει στην τράπεζα και συνήθως είναι οι κόποι μιας ζωής.
Όταν η διαγραφή των κόκκινων δανείων δεν γίνεται με «κούρεμα” καταθέσεων γίνεται με αύξηση του δημόσιου χρέους. Τουτέστιν κάποιοι αποκτούν στέγη ή επιχείρηση με τα χρήματα που θα πληρώσουν και αυτοί που δεν έχουν στέγη κλπ
  • Ο Α εργάζεται για δεκαετίες και έχει αποταμιεύσει π.χ. 100.000 για να αγοράσει ένα σπίτι. 
  • Ο Β πάει και δανείζεται 100.000 και αγοράζει το σπίτι σήμερα και όχι μετά από 10 χρόνια. 
  • Ο Β χάνει τη δουλειά του και δεν μπορεί να πληρώσει το δάνειο. 
Η τράπεζα για να μην χρεοκοπήσει πρέπει ή να κατάσχει το σπίτι του Β και να το δώσει στον Α ή να κατάσχει τις καταθέσεις του Α.
Όταν το κράτος παρεμβαίνει με το νόμο Κατσέλη π.χ. και προστατεύει το σπίτι του Β που όντως αδυνατεί να πληρώσει, χιλιάδες άλλοι που μπορούν να πληρώσουν τα δάνεια που έχουν πάρει σταματούν να το κάνουν για να επωφεληθούν.
Έτσι τα 10-20 δισ. «κόκκινα” δάνεια έγιναν 120 δισ. ευρώ και τίναξαν στον αέρα τράπεζες και οικονομία. Χωρίς την ικανότητα των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν την οικονομία η ανεργία αυξήθηκε.
Έτσι έχασε τη δουλειά και ο Γ που πλήρωνε κανονικά τις δόσεις του δανείου και το πρόβλημα πολλαπλασιάστηκε.
Μέχρι σήμερα οι ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών έχουν γίνει με χρήματα που δανείστηκε το κράτος και θα πληρώσουν τα παιδιά μας. Το 2015 το κράτος έχασε τις συμμετοχές που είχε στις τράπεζες και μαζί την ελπίδα να πάρει τα χρήματα πίσω.
Η επόμενη ανακεφαλαιοποίηση θα γίνει με ¨κούρεμα” των καταθέσεων…
Έστω και με πολλά χρόνια καθυστέρηση, οι πλειστηριασμοί είναι δίκαιο και σωστό μέτρο. Δίκαιο γιατί αποδίδει στον καθένα αυτό που του ανήκει και σωστό γιατί μόνο έτσι μπορεί να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα και να ανακάμψει η οικονομία.
Η καθυστέρηση αυτής της διαδικασίας έχει καταστρεπτικές συνέπειες για την οικονομία και τη χώρα. Αποτελεί ερωτηματικό αν πλέον μπορεί να επιδιορθωθεί η κατάσταση…
Η σαρία…
Πριν λίγες μέρες ο πρωθυπουργός προανήγγειλε την κατάργηση του καθεστώτος της σαρία στη Θράκη. Είναι ντροπή για μια δημοκρατική χώρα να ανέχεται τέτοιες καταστάσεις για τους πολίτες της. Είναι αναμφίβολα ένα μέτρο προς τη σωστή κατεύθυνση.
Συνδικαλιστικός νόμος
Υπάρχουν πληροφορίες που υποστηρίζουν πως το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης αλλάζει τα δεδομένα που ισχύουν για τον τρόπο που λαμβάνουν αποφάσεις τα συνδικάτα.
Η απεργία σε μια δημοκρατική χώρα αποτελεί δικαίωμα των εργαζομένων όπως και η παραίτηση κάποιου που θέλει να αλλάξει εργασία ή η απόλυση κάποιου για τους λόγους που αφορούν μόνο την επιχείρηση ή τον ίδιο.
Μέχρι σήμερα οι απεργίες αποφασίζονταν από κάποιο διοικητικό συμβούλιο που εξελέγη με τη συμμετοχή μιας μειοψηφίας επαγγελματιών συνδικαλιστών και τους πελάτες τους.
Η κυβέρνηση φέρεται να ανέλαβε την υποχρέωση να αλλάξει το νόμο και πλέον οι αποφάσεις να λαμβάνονται με την πλειοψηφία του συνόλου των εργαζομένων και όχι των λίγων που συμμετέχουν.
Είναι μια θετική εξέλιξη η οποία θα απαλλάξει την κοινωνία από την ομηρία κάποιων κρατικοδίαιτων προνομιούχων που εκβιάζουν με απεργίες για να προσπορίζουν συντεχνιακά οφέλη.
Επίσης η αλλαγή αυτή αποτελεί ένα λιθαράκι στο γιγάντιο έργο που χρειάζεται προκειμένου η χώρα να προσελκύσει επενδύσεις, διαδικασία απαραίτητη για να μειωθεί η ανεργία και να αυξηθούν οι μισθοί.
Διοικήσεις
Το άλλο απίστευτο για τα ελληνικά δεδομένα που ακούγεται είναι πως το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης περιλαμβάνει δέσμευση η οποία προβλέπει πως τα στελέχη στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο δεν θα διορίζονται από τη δεξαμενή των αφισσοκολητών του κόμματος που βρίσκεται στην κυβέρνηση, αλλά με αξιοκρατικές διαδικασίες.
Πρόκειται για σημαντική εξέλιξη που εκτός της αποκατάστασης της αξιοκρατίας θα βελτιώσει τη λειτουργία των φορέων αυτών.
Να το δούμε στη πράξη και να μην πιστεύουμε στα μάτια μας…
Τα παραπάνω είναι μερικά από αυτά που η στήλη πολλά χρόνια τώρα υποστηρίζει σαν μέτρα προς την σωστή κατεύθυνση και έχει δεχθεί σφοδρή κριτική από το περιβάλλον της σημερινής κυβέρνησης.
Εύγε λοιπόν, κ. Τσίπρα…
Tου Κώστα Στούπα
capital.gr
Πηγή

 realpolitics.gr