Ρουβίκωνες, ποτάμια, πλημμύρες και τρικυμία εν κρανίω...

Μετά την Βουλή, τα μέλη της οργάνωσης Ρουβίκωνας μπούκαραν πριν λίγες ημέρες , ως άλλη...Σαπφώ Νοταρά και στο Πεντάγωνο!! Οι εισβολείς βιντεοσκόπησαν την είσοδό τους στην Πύλη του Πενταγώνου και πέταξαν έντυπο υλικό και φέιγ βολάν, ενώ οι φύλακες ασφαλείας του χώρου τους συνόδευσαν, παρακολουθώντας τους διακριτικά, προς την έξοδο. Ιδού λοιπόν, που οι φρουροί του καλύτερα φυλασσόμενου χώρου στην…χώρα, μετετράπησαν σε…
συνοδούς, όχι κυριών αλλά (ψευτο)αναρχικών!! Προφανώς, αυτές τις εντολές έχουν λάβει από τους αξιωματικούς ασφαλείας και αυτοί με την σειρά τους από τους πολιτικούς τους προϊσταμένους. Ιδού και γιατί δεν έγινε κάποια σύλληψη. Ούτε καν προσαγωγή!! Διότι φοβήθηκαν μήπως αναγνωρίσουν τους…εαυτούς τους μέσα στον συρφετό των προσαχθέντων!! Ή μήπως τα παιδιά τους;; Έτσι δεν είναι κ. Βούτση, Αξιότιμε Πρόεδρε της Βουλής των Ελλήνων;; 




Παρόλα αυτά, το συγκεκριμένο γεγονός διαθέτει την δική του...επιστημονική ενδελέχεια και δύναται να ερμηνευθεί. Σας ερωτώ: Τί εστί (όχι βερίκοκο) Ρουβίκωνας;; Ήταν ένας ποταμός, θα μου πείτε. Ναι αλλά τί ποταμός!! Ήταν το όριο μεταξύ της έσω Ρώμης και των Ρωμαϊκών κτήσεων;; Σαφώς και ήταν. Σύμφωνα με το Ρωμαϊκό δίκαιο, κάθε στρατηγός, ο οποίος επέστρεφε από μια θριαμβευτική εκστρατεία μακριά από την Ρώμη είχε υποχρέωση να διαλύσει την στρατιά του πριν διαβεί τον Ρουβίκωνα και να εισέλθει στην Ρώμη, ως πολίτης πλέον. Αυτό γίνονταν για τον φόβο των Ιουδαίων, (δηλαδή των Ρωμαίων) σε περίπτωση, που ο λαοφιλής στρατηγός, στο απόγειο της δόξης του, εισερχόμενος στην Ρώμη με όλες τις λεγεώνες ετοιμοπόλεμες, αποφάσιζε να διαλύσει την Σύγκλητο, να καταλύσει το πολίτευμα και να εγκαθιδρύσει δικτατορία!!




Το 49 π.Χ. ο περίφημος Ιούλιος Καίσαρας αφού είχε καθυποτάξει όλες τις Γαλατικές φυλές (πλην βεβαίως αυτή του χωριού του Αστερίξ) επιστρέφοντας, ως θριαμβευτής έφτασε και αυτός στα υδάτινα σύνορα του Ρουβίκωνα. Είχε δύο επιλογές: Είτε να πράξει το νόμιμο, με άλλα λόγια να διαλύσει τις λεγεώνες του και να μπει δίχως στρατό στην Ρώμη, είτε να παρανομήσει και να εισέλθει με όλη του την δόξα και την στρατιωτική μεγαλοπρέπεια!! Εάν έκανε το πρώτο τότε το πιο πιθανό θα ήταν να τον δολοφονούσαν...λίαν συντόμως οι πολιτικοί του αντίπαλοι, αφού τον ζήλευαν σε...βαθμό κακουργήματος για τις επιτυχίες του κι επιπροσθέτως δεν θα είχε και διαθέσιμο στρατό για να το προστατεύσει. Εάν έκανε το δεύτερο, πολύ απλά θα παρανομούσε και θα ξεκινούσαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες ενός…απρόβλεπτου εμφυλίου πολέμου με ομοίως απρόβλεπτες συνέπειες.





Ο Ιούλιος δεν ήξερε τί να κάνει. Αναζητούσε θεϊκό σημάδι. Αίφνις, έριξε τα ζάρια και αντί για…εξάρες του κάθισε (στα ζάρια) η θεά Αφροδίτη!! Το πρόσωπο της θεάς ήταν κάτι παραπάνω από εξάρες για τους Ρωμαίους και ιδιαίτερα για τον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος συχνά-πυκνά διετράνωνε με υπερηφάνεια, ότι κατάγονταν από το γένος του Αινεία, άρα η Αφροδίτη ήταν η...προ-προ-προ-προγιαγιά του!! Αμολάει λοιπόν το περίφημο «ο κύβος ερρίφθη» και μπαίνει με τις λεγεώνες του στην Ρώμη! Τελικά αυτό του βγήκε σε καλό διότι οι Συγκλητικοί, οι οποίοι δεν τον...γούσταραν έπεισαν έναν άλλον στρατηγό τον Πομπήιο να συγκρουσθεί με τον Ιούλιο, ο Πομπήιος...κιότεψε, πέρασε στην Ελλάδα, ο Ιούλιος τον ακολούθησε και έγινε η περίφημη μάχη των Φαρσάλων, όπου ο Ιούλιος Καίσαρας συνέτριψε κάθε αντίζηλο του! Το ηθικό δίδαγμα δεν μπορεί να είναι άλλο, από το τί θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους;;!! Παρόλα αυτά, ήδη θα το κατάλαβες...Ρουβίκωνες τί σημαίνουν!!




Ας αφήκομεν όμως τα ποτάμια και ας έρθουμε στις πρόσφατες πλημμύρες, οι οποίες ρήμαξαν την Δυτική Αττική. Άκουσα το εξής απίστευτο από το δίδυμο (είναι...σύνθετο, όπως στον Ιππόδρομο, τουτέστιν ταΐζουν με...σανό τον κοσμάκη) της συμφοράς Τσίπρα-Δούρου! Για την τραγωδία της Μάνδρας λέει, ευθύνεται η κλιματική αλλαγή, η οποία επιφέρει πλημμύρες στην χώρα μας. Πράγματι, αυτό είναι αλήθεια, μόνο που το εν λόγω φαινόμενο λαμβάνει χώρα και βαίνει κλιμακούμενο τα τελευταία τουλάχιστον...50 έτη!! Εάν είναι μια νεροποντή, που επέφερε τέτοια τραγωδία πνιγμών να μετουσιώνεται σε απότοκο γεγονότων...πλανητικής κλίμακας, (αντί να αναζητηθούν ευθύνες πολιτικές και ποινικές καθώς και να ζητηθεί γονυπετώς συγγνώμη από τις οικογένειες των αθώων θυμάτων) τότε να πάμε να...πνιγούμε ομαδικώς!! 




Πάντως, η Πρωθυπουργάρα μας, ούτε πνίγηκε, ούτε καν...κολύμπησε, αντιθέτως πέταξε για το Γκέτεμποργκ λόγω των εργασιών μιας ημερίδος, βγάζοντας...σέλφι με την Πρωθυπουργό της Σουηδίας για να χαλαρώσει και λίγο ο άνθρωπος, αφού τον..πνίξαμε και αυτόν, πιάνοντας τον από το λαιμό! Ήμαρτον!! Εντροπή μας!! (Για την γενικότερη...εντροπία του χώρου.) Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος Περιβαλλοντολόγος, ωσάν την ταπεινότητά μου για να καταλάβει, ότι μια ισχυρή βροχόπτωση στην Μάνδρα Αττικής, ουδόλως σχετίζεται με το...φαινόμενο Ελ Νίνιο του Νοτίου Ειρηνικού, ούτε με την αναστροφή του Ρεύματος του Κόλπου, (παρακλάδι του North Atlantic Oscillation) ούτε και με το λιώσιμο των πάγων (τουλάχιστον άμεσα). Με αυτές τις εξαγγελθείσες...παπαριές (με συγχωρείτε, πομφόλυγες ήθελα να γράψω) γελάει ο κόσμος και εντέλει δεν θα μείνει...παπάς να τους θάψει!! 




Είναι ηλίου φαεινότερον, ότι οι 23 εκλιπόντες συμπολίτες μας θα ήταν ακόμη εν ζωή, εάν ετηρούντο στοιχειωδώς οι νόμοι του Ελληνικού κράτους (του ποιου;;) τα τελευταία 40 χρόνια, έως και σήμερα. Εάν δεν δωροδοκούνταν και δεν χρηματίζονταν οι πολιτικοί, εάν δεν υπήρχε τοιαύτη σχέση...στοργής μεταξύ πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου και βεβαίως εάν κάποια...κοπρόσκυλα και γραφειοκρατικοί μηχανισμοί δεν παρεκώλυαν την υλοποίηση και την εφαρμογή των ήδη υπαρχουσών μελετών για την περιοχή, την οποία...έτη και έτη κάποιοι κατεκρεούργησαν μπαζώνοντας τα ρέματα, μετατρέποντάς την σε αστική με αντίτιμο το κέρδος!! Που σημαίνει, ότι η φύση εκδικήθηκε! Ουχί όμως σε...πλανητικό επίπεδο αλλά σε τοπικό. Σε πλανητικό έχουμε (λίγο) καιρό ακόμη! Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά!! Τα καλύτερα έρχονται. Το πανηγυράκι σε λίγο θα αρχίσει. Ή θα τελειώσει. Ανάλογα το πώς θα το δει κανείς. Ανάλογα το...επίπεδο αναφοράς, όπως λέμε στην Φυσική. Τί θα επικρατήσει;; Ευκλείδια Γεωμετρία ή Γεωμετρία Riemann;; Οψόμεθα...
Τα σέβη μου.


Γιάννης Σαρλάς