Η χρήση του όρου Μακεδονία στην ονομασία των Σκοπίων είναι ευθεία αμφισβήτηση της υπόστασης του Ελληνισμού !

Η κατάσταση που δημιουργήθηκε οπωσδήποτε είναι δυσάρεστη  για την Ελλάδα και μέχρι ένα βαθμό δικαιολογεί την σύγχυση στην κυβέρνηση, τους βουλευτές και τους Έλληνες γενικότερα.
Η απογοήτευση και η σύγχυση αυτή φαίνεται από τις διαφορετικές απόψεις σύμφωνα με τις οποίες η Ελλάδα δεν έχει πλέον άλλη επιλογή από το να συμβιβαστεί και να δεχτεί για το κράτος των Σκοπίων ένα όνομα που να περιέχει τη λέξη "Μακεδονία".

Το όνομα δε "Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας- Σκόπια" παρουσιάζεται ανώδυνο ή τουλάχιστον λιγότερο επώδυνο από  το "Δημοκρατία της Μακεδονίας".

Όλα αυτά όμως είναι μόνο λογικοφανή  και δείχνουν άγνοια  του πραγματικού  προβλήματος που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και ο Ελληνισμός σχετικά με το όνομα του κράτους των Σκοπίων. Ενός προβλήματος που αφορά την (ιστορική, πολιτιστική, πολιτισμική, γλωσσική κλπ) υπόστασης της Ελλάδος, του έθνους και της φυλής των Ελλήνων και του Ελληνισμού. Μίας υπόσταση που πήρε  τεράστιες διαστάσεις με το εκπολιτιστικό έργο του Μεγάλου Αλεξάνδρου  και  θεμελιώθηκε ο σύγχρονος Δυτικός Πολιτισμός.

Οι Σλάβοι των Σκοπίων πρώτα από οτιδήποτε άλλο κάτω από τη λέξη "Μακεδονία" του κράτους τους διεκδικούν την κληρονομιά των αρχαίων Μακεδόνων.

Κατά τους ισχυρισμούς των Σκοπιανών το μακεδονικό έθνος έχει αυτόνομη 2.500 και πλέον ετών ιστορική διαδρομή και δεν είχε καλή σχέση και  συγγένεια με το ελληνικό έθνος αλλά βρίσκονταν σε διαρκή αντιπαλότητα με αυτό.
Συνέπεια αυτής της αντιπαλότητας είναι η τωρινή κατοχή μεγάλου μέρους του αρχαίου κράτους των Μακεδόνων, με πρώτη τη Θεσσαλονίκη και οι διαφόρου τύπου  διωγμοί που υπέστησαν  οι "Μακεδόνες" στις κατεχόμενες από την Ελλάδα περιοχές τους καθώς και η άρνηση της Ελλάδος να δεχθεί και να αναγνωρίσει το ελεύθερο τμήμα τους ως μακεδονικό κράτος.
Αυτή είναι η ουσιώδης και βασική διεκδίκηση των Σκοπιανών  την οποία, με την ενεργητικότητα που έχουν παρουσιάσει μετά το 1946, πέτυχαν να την καταστήσουν πειστική σε ένα τμήμα της διεθνούς κοινότητας.
Από αυτή τη βασική διεκδίκηση των Σκοπιανών και τις αλυτρωτικές σε βάρος των ελληνικών μακεδονικών εδαφών επιδιώξεις τους ασφαλώς προκύπτει απειλή κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδος!  Απειλή που σήμερα  με τις παρούσες  διεθνοπολιτικές συνθήκες μπορεί να μην είναι σοβαρή, αλλά υπό άλλες συνθήκες, οι οποίες ενδεχόμενος θα δημιουργηθούν στο άμεσο μέλλον είναι δυνατόν να γίνει πολύ  σοβαρή.
Ανεξάρτητα όμως  από το  πόσο η σκοπιανή διεκδίκηση μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρή απειλή κατά της  Ελλάδος, και αν ακόμη εξασφαλιστεί ότι η απειλή αυτή δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ, το πρόβλημα παραμένει, και είναι η  από τους Σκοπιανούς αμφισβήτηση της υπόστασης του Ελληνισμού.

Κάθε χρήση του όρου "Μακεδονία" στην ονομασία του γειτονικού κράτους  αλλοιώνει την υπόσταση του Ελληνισμού. Αυτό είναι το πρόβλημα και σε αυτό το πρόβλημα η Ελλάδα πρέπει να απαντήσει.
Με βάση την τοποθέτηση  από τους Σκοπιανούς, (ότι αυτοί είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων και συνιστούν ένα ξεχωριστό και διαφορετικό έθνος από το ελληνικό)  η αναγνώριση από την Ελλάδα  οποιουδήποτε ονόματος που θα εμπεριέχει τη λέξη Μακεδονία θα συνεπάγεται την αυτόματη αποδοχή της θέσης αυτής.  Η όποια ονομασία και ακόμη περισσότερο η  "Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας- Σκόπια" δεν μπορεί να σημαίνει τίποτα άλλο από το ότι υπήρχε και άλλη "παλαιά" Δημοκρατία της Μακεδονίας. Αυτή η παλαιά Δημοκρατία θα ισχυριστούν οι Σκοπιανοίι, (και θα έχουν δίκαιο σε αυτό) ήταν η FYROM  της οποίας η"Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας- Σκόπια" θα αποτελεί τη συνέχεια.
Με δεδομένο  ότι αυτοί εμφάνιζαν την ΠΓΔΜ ως το διάδοχο κράτος του κράτους των αρχαίων Μακεδόνων λογικό  θα είναι η "Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας" να αποτελεί τη συνέχεια του κράτους αυτού. Η προσθήκη στο όνομα του τοπικού προσδιορισμού "Σκόπια" δικαιώνει τον ισχυρισμό των Σκοπιανών ότι η περιοχή της πόλης των Σκοπίων αποτελούσε και αποτελεί εδαφικό τμήμα της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας.
Έτσι επιβεβαιώνεται ο βασικός ισχυρισμός τους ότι, το από αυτούς κατοικούμενο μακεδονικό τμήμα είναι το μόνο ελεύθερο στο οποίο "θα πρέπει" να προσαρτηθούν και τα σημερινά  "σκλαβωμένα" μακεδονικά τμήματα.
Σαφώς προκύπτει ότι το νεοεμφανισθέν όνομα όχι μόνο δεν θα σταματήσει  η δεν θα εξασθενήσει τους στρεφόμενους κατά του Ελληνισμού εξωφρενικούς ισχυρισμούς των Σκοπιαμών αλλά θα τους επιβεβαιώσει  και θα τους ενισχύει. Τους ενισχύει μάλιστα περισσότερο από άλλα γεωγραφικού προσδιορισμού ονόματα όπως Άνω ή Βόρεια Μακεδονία, Μακεδονία του Βαρδάρη και άλλα που κατά καιρούς έχουν αναφερθεί.

Η εκ μέρους της Ελλάδος αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων με το όνομα αυτό όπως και οποιοδήποτε άλλο που να εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία αυτομάτως θα σημαίνει ότι οι Έλληνες αποδέχονται δύο χονδροειδέστατα και ασύστολα ψεύδη:

1. Ότι υπήρξε και υπάρχει μακεδονικό έθνος ξεχωριστό και μάλιστα αντίπαλο του έθνους των Ελλήνων.

2. Ότι οι Σλάβοι των Σκοπίων έλκουν την καταγωγή τους από τους αρχαίους Μακεδόνες.

Αν λοιπόν η κυβέρνηση αποδεχθεί τα παραπάνω θα σημαίνει   ότι συμβάλει   στην  ιστορικο-πολιτιστική εκθεμελίωση του Ελληνισμού.

Αυτή είναι η πραγματικότητα , αυτή ακριβώς η πραγματικότητα ήταν που διαπιστώθηκε από το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών το 1993, και αποφασίστηκε να μην γίνει αποδεκτό κανένα όνομα που θα αναφέρεται στη Μακεδονία. Μία απόφαση που επιβεβαιώθηκε πλήρως  από την οργιώδη ασύστολη προπαγάνδα των Σκοπιανών να πείσουν τη διεθνή κοινότητα !

Όσο και να μας πειράζει  η αναγνώριση του σκοπιανού κράτους από άλλες χώρες με το όνομα "Δημοκρατία της Μακεδονίας" αυτό δεν μπορεί να συγκριθεί με την αυτοκαταστροφή που θα σημαίνει η από τους ίδιους τους Έλληνες απάρνηση της ιστορικής κληρονομιάς τους και της υπόστασης του Ελληνισμού.
Τα έθνη που θέλουν να συνεχίσουν την ύπαρξή τους στο βάθος του χρόνου όταν βρίσκονται σε δυσχερείς καταστάσεις  δεν απαρνούνται τον εαυτό τους ! Αυτό είναι που απομένει για την Ελλάδα στο πρόβλημα του ονόματος του κράτους των Σκοπίων, να αγωνιστεί για την επικράτηση της αλήθειας.
Στον αγώνα αυτόν κινήσεις τακτικής και ελιγμοί μπορούν να γίνονται αλλά αυτοί θα πρέπει  να συμβάλλουν στην επίτευξη του βασικού και σταθερού σκοπού που είναι η διατήρηση αλώβητης της υπόσταση του Ελληνισμού.

Στο πλαίσιο αυτό πολλά μπορούν να γίνουν αρκεί οι Έλληνες να αφυπνιστούν, να συνειδητοποιήσουν την ουσία του προβλήματος, να αφήσουν κατά μέρος την ηττοπάθεια και να αποφασίσουν να αγωνιστούν.
Να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τα όπλα του πολιτισμού και του πνεύματος που τους έχουν εφοδιάσει οι πρόγονοί τους, με πρώτους τους Μακεδόνες. Η ιστορία των Ελλήνων έχει δημιουργήσει στρατιές αλλοεθνών Ελληνιστών σε όλο τον κόσμο και μπορούν όχι μόνο να αποκρούσουν τα ψεύδη  των Σκοπίων αλλά να και να τους γελοιοποιήσουν, αυτούς και όλους εκείνους τους αχρείους που θέλουν να λέγονται πολιτισμένοι αλλά ο πολιτισμός τους εξαντλείται στην σκοπιμότητα, το ψέμα, την αυθαιρεσία, την ανηθικότητα και τη βία !