Οκτώβρης, ο μήνας των αναμνήσεων...


Οκτώβρης, μήνας περισυλλογής , μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε μια καινούρια αρχή και να σκεφτούμε όλα αυτά που έχουν αληθινή αξία στη ζωή μας.. Η μυρωδιά της βροχής,η αλμύρα της θάλασσας που έχει μείνει στα χείλη μας, το ζεστό χάδι του ήλιου που ζέστανε τα κορμιά μας, ο αποχαιρετισμός του καλοκαιριού με δάκρυα βροχής, θύμισες και μυρωδιές, που ξεσηκώνουν την παλίρροια του νου και μας ταξιδεύουν σε αναδρομές αλλοτινών εποχών σε πρόσωπα και καταστάσεις που μας σημάδεψαν τη ψυχή...
Οκτώβρης, ο μήνας που φιλοξενεί την αναπόληση, την νοσταλγία, την ανάμνηση....

Καταφύγιο της μελαγχολίας βρίσκουν τα πένθιμα μαβιά δειλινά του φθινοπώρου, που ηλεκτρίζουν τις ευαίσθητες ψυχές με φόρτιση για  έντονες συναισθηματικές εξάρσεις...
Το μελαγχολικό σκηνικό του Φθινοπώρου μας φέρνει κατάθλιψη ...ο  σκούρος σταχτής ουρανός έτοιμος ανά πάσα στιγμή να ξεσπάσει σε δάκρυα βροχής .θύμισες , μυρωδιές, ξυπνούν μνήμες από βαθύ λήθαργο και μας ταξιδεύουν σε άγονες γραμμές ...σε μέθη  αισθήσεων και παραισθήσεων..

Περπατάς στους ατέλειωτους δρόμους της πόλης στρωμένους από φύλλα, σε κάθε σου βήμα ακούς το τρίξιμο των φύλλων κάτω από τα παπούτσια σου, μοιάζει  κάτι σαν πένθιμη κραυγή πόνου... ήχος, που δηλώνει αποξένωση, χωρισμό , μοναξιά φθινόπωρου.

Φύλλα παντού,  δεξιά αριστερά, βλέπεις να αιωρούνται στον αέρα έρμαια στις πνοές των ανέμων... να δίνουν την τελευταία τους μοιραία  παράσταση χορού  πριν πέσουν  στο υγρό χώμα της γης...νεκρά... σκηνικό  που σου δημιουργεί ακόμη πιο οδυνηρή την δική σου αναπόληση..

 Η νοσταλγία  ζωντανεύει το παρελθόν και σου 'ρχονται στο μυαλό θύμησες παλιές άνθρωποι που πέρασαν κι έφυγαν από τη ζωή σου.. .μνήμες που πονούν, στιγμές που αναπολείς, και που τι δε θα 'δινες για να ξαναζήσεις εκείνες τις στιγμές... με αυτούς τους ανθρώπους.... 

Μνήμες, συνυφασμένες με την βαριά ατμόσφαιρα του φθινοπώρου, με αυτή τη  μελαγχολική μελωδία  της βροχής...μέχρι που νιώθεις τις στάλες της βροχής  να κυλούν αργά...και να σου καίνε το πρόσωπο δάκρυα, ξέσπασμα ψυχής...



Μαρίζα Τσιτμή

ψυχης το ξεσπασμα