Υπέρ της εκκλησιαστικής περιουσίας, μετά το 1821, η πρώτη επίσημη πράξη

Υπέρ της εκκλησιαστικής περιουσίας, μετά το 1821, η πρώτη επίσημη πράξη

 Η πρώτη επίσημη κρατική πράξη της Ελλάδος, πριν ακόμα ξεκουμπιστεί ο Οθωμανός, ήταν να αναγνωρίσει το χρυσόβουλλο. Τι είναι αυτό; Ένα έγγραφο με τη χρυσή βούλα του αυτοκράτορα είναι. Φοβερά πράγματα. Παπάδες και καλόγεροι γινόντουσαν διαχειριστές γης και με την άδεια του αυτοκράτορα του Βυζαντίου εισέπρατταν φόρους από τους αγρότες...


Πολυπαιγμένο το σκάνδαλο, που κι αυτό δεν αποδείχτηκε σκάνδαλο, με τις ανταλλαγές της γης ανάμεσα στην κυβέρνηση του αθώου Κώστα Καραμανλή και του ενόχου Εφραίμ, ηγούμενου της Μονής Βατοπεδίου. Μια ακόμα ιστορία της εκκλησιαστικής, της μοναστηριακής περιουσίας, που ξεκίνησε από τότε που οργανώθηκε το μαγαζί του χριστιανισμού. Ό,τι σου λέω.
Δικιά μου είναι η λίμνη Βιστωνίδας, έλεγε ο Εφραίμ. Δικός μου και τούτος ο λόφος, κι εκείνος ο βάλτος. Από πού και ως πού; Έχω χρυσόβουλλο, σου λέει ο ηγούμενος. Επίσημο παραχωρητήριο γης. Κανονικό τίτλο ιδιοκτησίας. Μιλάμε για αυτοκρατορικό χρυσόβουλλο.
Πριν συνεχίσω, σε προειδοποιώ να κάτσεις καλά. Να στηριχτείς από κάπου, μην είσαι όρθιος. Μη μου πάθεις κάτι όταν διαβάσεις το αμέσως παρακάτω, σχετικό με τη μεγάλη μέρα αύριο, την 25η Μαρτίου. Λοιπόν.
Φοβερά πράγματα. Γίνεται η επανάσταση του 1821, διώχνεται ο Τούρκος, ιδρύεται το κράτος του μπουρδέλου και, αν είναι δυνατόν. Η ΠΡΩΤΗ, ναι η πρώτη επίσημη κρατική πράξη της Ελλάδος ήταν να αναγνωρίσει το χρυσόβουλλο.
Τι είναι αυτό; Το χρυσόβουλλο, λέω. Ένα κωλόχαρτο είναι. Ένα έγγραφο με τη χρυσή βούλα του αυτοκράτορα είναι. Φοβερά πράγματα. Παπάδες και καλόγεροι γινόντουσαν διαχειριστές γης και με την άδεια του αυτοκράτορα του Βυζαντίου εισέπρατταν φόρους από τους αγρότες. Κι αυτό το προνομιακό καθεστώς για πάρτη των ρασοφόρων ήταν το πρώτο που ενδιαφέρθηκε να κατοχυρώσει η επαναστατημένη, η ελευθερωμένη από τον οθωμανό Ελλάδα.
Βλέπεις και σήμερα στο πρόσωπο του δεσπότη την αύρα της εξουσίας. Ότι κι αυτός δικαιούται μερίδιο στις αποφάσεις. Γιατί αισθάνεται κληρονομικός ιδιοκτήτης προνομίων, απαιτήσεων από το κράτος. Και γης, εδώ στην Ελλάδα και εκτός. Ακίνητα, χωράφια, βουνά, λίμνες, εκτάσεις απέραντες. Ό,τι σου λέω. Δεν μιλάμε για παραμύθια. Μιλάμε για χρυσόβουλλα.
Ο αυτοκράτωρ του Βυζαντίου παραχωρούσε ένα δάσος, ένα ποτάμι, μία παραλία π,χ.σε μια μονή του Άγιου Όρους, σε κάποιον εκκλησιαστικό ιεράρχη. Με το κωλόχαρτο. Με το χρυσόβουλλο, την περγαμηνή όπου όλα ήταν γραμμένα μέσα. Δηλαδή; Ότι αυτό είναι δικό σου, άγιε ηγούμενε, για τόσα χρόνια. Και άρα ο ηγούμενος ή ο μητροπολίτης με την εξουσιοδότησή π.χ. του Ιωάννου Τσιμισκή, και για λογαριασμό της αυτοκρατορίας, εισέπραττε τους φόρους από τον λαό. Όπως τα λέω.


apodytiriakias.gr...