Νερό κι αλάτι

Αγαπητέ Πιτσιρίκο σε χαιρετώ!
Σας παραθέτω όπως μου την εμπιστεύτηκε φίλός μου δαιμόνιος ρεπόρτερ που ήταν κρυμμένος στο δωμάτιο της συνάντησης Ερντογάν-Μητσοτάκη, όλη την πραγματική στιχομυθία μεταξύ Κυριάκου και Ταγίπ.
Ταγίπ: Πού είσαι, ρε καρντάση, 20 λεπτά περιμένουμε εδώ στημένοι να πούμε, και αυτοί οι ξενέρωτοι οι Εγγλέζοι δεν έχουν ούτε ένα σαλεπάκι, ούτε ένα σιροπιαστό να μας κεράσουν να περάσει η ώρα ευχάριστα τουλάχιστον…

Κυριάκος: Σόρι κουμπάρε (του Κωστάκη) αλλά, να, με είχε ο Ντόναλντ τραπέζωμα με την κυρά και με έψηνε πάλι ο ζήτουλας να αγοράσουμε κάτι παλιοαεροπλάνα που του μείναν αμανάτι στο ράφι, τάχα μου δήθεν για να σας πολεμήσουμε αν μπουκάρετε.
Τ: Α, φιλαράκι, εγώ έχω κάνει την άκρη μου με τον Βλαδίμηρο και αγοράζω κι από άλλο μαγαζί πλέον γιατί με κούρασε αυτή η ιστορία. Άσε που και τα μεν και τα δε, κάτω απ’ τη λαμαρίνα κινέζικα είναι, οπότε… Ο Βλαδίμηρος, πάντως, να ξέρεις κάνει και δόσεις και ευκολίες…
Κ: Ναι, ξέρω μου είπε κι εμένα αλλά ψιλοδιστάζω, γιατί ο κουμπάρος σου έκανε τότε αν θυμάσαι κολλητιλίκια με τους Ρώσους και είδες τι έγινε. Πήγαν να τον φάνε λάχανο.
Τ: Άντε, βρε χαχόλη, που τα πιστεύεις αυτά, μόνο καουμποιλίκι είναι μη μασάς. Πάρε ό,τι γουστάρεις από όπου θες και θα δεις που θα σε σέβονται πιο πολύ. Άκου τον Σουλτάνο! Κάτι ξέρει. (γελάνε οι Τούρκοι)
Κ: (σοβαρεύει) Λοιπόν, μπίζνες τώρα! Τι θα κάνουμε με τα θέματά μας; ΑΟΖ, Κυπριακό, Μεταναστευτικό!
Τ: Άντε, πάλι τα ίδια! Ρε συ Κούλη, πόσες φορές θα τα πούμε; Ή θα μοιράσουμε τον μπακλαβά στη μέση και θα φάνε και οι δικοί σου και οι δικοί μου, ή δεν θα φάει κανένας τίποτε! Μη με σεκλετίζεις τώρα και δεν έχουμε και κανέναν αργιλέ εδώ να ξελαμπικάρω λίγο.
Κ: Ταγίπ, εμείς έχουμε τη στήριξη της ΕΕ και των δικών μας ανθρώπων στις ΗΠΑ και δεν συμφωνούμε στην μοιρασία!
Τ: Κούλη μ, να σου πω μια ιστορία: Μια φορά κι εναν καιρό ήταν ένας λαγός στο δάσος και έκανε παρέα με μια αλεπού και ένα κοράκι. Τους έλεγε πόσο πολύ τον εκνευρίζει ένας λύκος που τριγυρίζει στο δάσος και αυτοί του λέγανε αν πλακωθείς μαζί του εμείς να ξέρεις θα σε υποστηρίξουμε. Οπότε που λες, Κυριάκο, πήγαινε ο λαγός και κουνιότανε στο λύκο, έτρωγε τις μάπες του και μετά πήγαινε πίσω στην αλεπού και το κοράκι και αυτοί του έλεγαν πόσο πολύ δίκαιο έχει και πόσο τον στηρίζουν και ξαναγύριζαν στις φωλιές τους. Κι εκείνος συνέχιζε να πηγαίνει στο λύκο και να γυρίζει μελανιασμένος. Με κατάλαβες;
Κ: Και τι έγινε μετά;
Τ: Μετά, κάποια στιγμή, την σακουλεύτηκε ότι δεν έχει χαΐρι ο λαγός και τα βρήκαν με το λύκο. Αρχίσαν η αλεπού με το κοράκι να ανησυχούν. Με πιάνεις τώρα;
Κ: Δεν ξέρω, άσε με να το σκεφτώ.
Τ: Ότι θες γιαβρούμ. Εμείς εδώ θα ‘μαστε και θα περιμένουμε. Πάρε και τον Αναστασιάδη αν θες ένα τηλέφωνο και βρισκόμαστε όλοι μαζί και τα λέμε πάλι. Το deal είναι ή μοιράζουμε όλοι παρέα μεταξύ μας τη μάσα ή συνεχίζουμε τη μανούρα και θα κονομάνε οι αλεπούδες και τα κοράκια. (χαμογελάει)
Πιτσιρίκο, ο Κυριάκος έφυγε προβληματισμένος από την συνάντηση και πήγε σπίτι να το συζήτήσει με τη Μαρέβα γιατί, ως γνωστόν, όλοι οι σούπερ άντρες στην Ελλάδα ρώτανε τη γυναίκα τους τι να κάνουνε σε όλα τα θέματα. Ό φίλος μου ο δημοσιογράφος ήταν (αν το πιστεύεις) κι εκεί κρυμμένος, όπου και ειπώθηκαν τα παρακάτω:
Μ: Ήρθες μωρό μου; Πώς πήγε;
Κ: Ε, πώς να πήγε…
Μ: Έλα εδώ να τα πεις στη Μαρεβούλα και όλα θα γίνουν!
Ο Κυριάκος διηγείται τι ειπώθηκε στη συνάντηση.
Μ: Χμ… (ανακατεύει την χορτόσουπα) λάδι χρειάζεται!
Κ: Τι εννοείς; Να τον δωροδοκήσουμε; Δεν τα σηκώνει αυτά ο Τουρκαλάς!
Μ: Το φαΐ βρε θέλει λάδι, όχι ο Ταγίπ, άσχετε!
Κ: Συγγνώμη… Τι να κάνω ρε συ αγάπη; Να πάρω να ρωτήσω τη Ντόρα μήπως;
Μ: Όχι άσ’ την αυτην, μη την ανακατεύεις! Θα πάρω εγώ ένα τηλέφωνο την Εμινέ και θα βρούμε μια λύση μη σκας. Πάνε τώρα μέσα, μέχρι να ετοιμάσω το φαγητό.
Η Μαρέβα τηλεφωνεί στην Εμινέ.
Μ: Έλα, κορίτσι μου, τι κάνεις; Καλά, μιλάμε, δοκίμασα το Ιμάμ Μπαϊλντί όπως μου το είπες και ήταν όνειρο! Να σου πω λίγο, ο δικός σου τον ζόρισε τον δικό μου τον χάφτα λίγο και το πήρε κατάκαρδα. Δες σε παρακαλώ αν μπορείς να τον πάρεις λίγο με το καλό να βρεθεί μια λύση, ναι; Σε ευχαριστώ πολύ! Φιλιά!
Η Μαρέβα κλείνει το τηλέφωνο. Έρχεται ο Κυριάκος.
Κ: Τι έγινε, τι έγινε;
Μ: Θέλει λίγο ακόμη και σε δέκα λεπτά τρώμε!
Κ: Όχι βρε παιδί μου για το τηλέφωνο ρωτάω!
Μ: Κυριάκο! Υπομονή! Γαμπρό θέλω, τώρα τον θέλω! Αααα!
Την επόμενη μέρα ξανασυναντιούνται ο Κυριάκος με τον Ερντογάν πριβέ, αλλά ο φίλος μου που είχε γίνει σκιά τους, Πιτσιρίκο, πάλι τα άκουσε όλα!
Τ: Καλά ρε, δε ντρέπεσαι;
Κ: Τι πράγμα; Γιατί;
Τ: Έβαλες ρε ξεφτίλα τη γυναίκα σου να πάρει τη δική μου για να μεσολαβήσει να τα βρούμε; Καλά κάνουμε και δεν σας εμπιστευόμαστε εσάς τους Έλληνες! Τέλος πάντων…
Κ: Τι;
Τ: Σκέφτηκα μια λύση: Θα κάνουμε εμείς ότι και καλά ότι υποχωρούμε για λίγο και θα πάμε μετά μαζί παρέα στο Διεθνές Δικαστήριο τάχα μου δήθεν θιγμένοι και οι δυο και εκεί μιλημένοι και λαδωμένοι όλοι θα σας δικαιώσοουν για τα μάτια του κόσμου και για να φάνε και οι δικοί σου οι μαμούχαλοι εθνική υπερηφάνια και τέλος τα διαδικαστικά!
Κ: Α! Κι εσύ τι θα κάνεις;
Τ: Έγω δεν έχω πρόβλημα. Όλα τα μέσα στην Τουρκία θα δείχνουν το αντίθετο και τα δικά μου τα χάπατα θα φάνε ένα παρόμοιο παραμύθι και όλα καλά.
Κ: Wow! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Ταγίπ! Είσαι σούπερ!
Τ: Δεν τελείωσα. Γιαβάς, γιαβάς. Οι κατασκευαστικές που θα κάνουν τις μπίζνες θα είναι δικές μας με θυγατρικές-βιτρίνα στην Ελλάδα και με ονόματα που σας αρέσουν! Ελληνικοί Υδρογονάνθρακες ΑΕ κλπ. Το μπακίρι θα ειναι 65 για μας και 35 για σας. Οι υπάλληλοι όλοι Έλληνες δεν έχω πρόβλημα να φάει και ο λαουτζίκος κανένα μεροκάματο της πείνας αλλά το μάνατζμεντ δικό μας, τελεία και παύλα!
Κ: Μα εσύ χθες έλεγες να μοιράσουμε το μπακλαβά στη μέση!
Τ: Ναι κι αυτή ήταν μια επί ίσοις όροις συμφωνία και την αρνήθηκες. Βλέπεις εσείς οι Πρωθυπουργοί στην Ελλάδα προτιμάτε να πουλάτε την πατρίδα για να σερβίρετε σανό στο λαό. Αυτό έχει ένα τίμημα καρντάση. Πάρε λοιπόν εσύ τη φιγούρα κυρ-λαγέ κι εγώ το παραδάκι (χαμογελάει)
Κ: Έντάξει κουμπάρε (με αναστεναγμό) δε βαριέσαι. Τουλάχιστον θα ξαναβγώ εγώ και όχι αυτός ο παλιοκομμουνιστής και θα συνεχίσει να λέει και η Μαρέβα στις φίλες της ότι είναι γυναίκα πρωθυπουργού!
Τ: Στο καλό, κουμπάρε, και ό,τι είπαμε σήμερα εδώ, νερό κι αλάτι!
Κ: Νερό κι αλάτι κουμπάρε!
Όπως βλέπεις, φίλε Πιτσιρίκο, οφείλουμε την επερχόμενη συνεργασία και αδελφοσύνη μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων στην Εμινέ και την Μαρέβα.
Χαιρετίσματα και καλές γιορτές να έχουμε όλοι με υγεία
Παντελής
(Αγαπητέ φίλε, δεν λέω πως τα πράγματα δεν έγιναν όπως σας τα είπε ο φίλος σας. Αλλά εμένα ένας Αμερικανός φίλος μου είπε πως οι Έλληνες και οι Τούρκοι είναι τόσο χαϊβάνια που νομίζουν πως το φυσικό αέριο τους ανήκει. Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα. Αλλά και οι Έλληνες πολύ αισιόδοξοι που έχουν χάσει τη χώρα τους και ονειρεύονται ΑΟΖ και φυσικό αέριο. Στην καρακοσμάρα τους. Να είστε καλά. Καλές γιορτές. Την αγάπη μου.)