Από που ερχόμαστε, και που πάμε, κανείς δε ξέρει να μας πει


Κι όμως, πριν από λίγο καιρό είμασταν μαζί

και τώρα, εσύ είσαι στο χώμα ,κι εγώ μορφή τραγική

πως μπορώ να συμβιβαστώ σε τελεσίδικες αποφάσεις

που μια αόρατη δύναμη αποφασίζει για εμάς με άγνωστες συμβάσεις

 

Και μετά τον θάνατο ποιος γνωρίζει να μας πει τι

ποιος κλαδεύει ζωές έτσι άγρια, άκαιρα, και με ποια λογική;

Πως μπορείς να συμβιβαστείς μ' ένα ξαφνικό θάνατο δικού σου ανθρώπου

χωρίς κανείς να σ' έχει ρωτήσει αν αντέχεις το βάρος αυτό του αβάσταχτου πόνου;

 

Σαν απλοί θεατές παρακολουθούμε παθητικά τα φαινόμενα

χωρίς να μπορούμε να παρέμβουμε στα δικά μας γενόμενα

μαριονέτες της μοίρας, ή κάποιας Μεγάλης δύναμης είμαστε αιχμάλωτοι

κανείς μέχρι σήμερα δε μπόρεσε να δώσει μια σίγουρη απάντηση

 

Από που ερχόμαστε, και που πάμε, κανείς δε ξέρει να μας πει

κι όλοι αυτοί που έφυγαν, τόσος κόσμος που πάει και χάνεται χωρίς να ξαναφανεί

μήπως όσα μας έμαθαν για να πιστεύουμε, είναι μια αυταπάτη όλα αυτά που ζούμε;

Μήπως κι εμείς εν γνώση μας δε θέλουμε την αλήθεια για να μη τρελαθούμε;

Μαρίζα Τσιτμή

_

_

Translate my blog to

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Εγγραφείτε τώρα