Η Ευδοκία Ρουμελιώτη εξομολογείται: «Για τη δωρεά των οργάνων της μητέρας μου βάλαμε μέσο»

Η Ευδοκία Ρουμελιώτη εξομολογείται: «Για τη δωρεά των οργάνων της μητέρας μου βάλαμε μέσο»

Η Ευδοκία Ρουμελιώτη συζητώντας με τη Βίκυ Βολιώτη στο «Σημείο Συνάντησης» στην ΕΡΤ, περιέγραψε δύο περιστατικά που της προκάλεσαν φοβερή απογοήτευση για την Ελλάδα.

Η ηθοποιός αναφέρθηκε στη μητέρα της, η οποία είχε αποφασίσει από μόνη της, ήδη από τα 30 χρόνια της, να γίνει δωρήτρια οργάνων. 

«Όταν λοιπόν σκοτώθηκε, που μετά από τρεις μέρες μας είπαν ότι είναι εγκεφαλικά νεκρή, εμείς είπαμε με τον αδερφό μου ότι θέλαμε να γίνει δωρεά των οργάνων της, γιατί ήταν μια υγιέστατη γυναίκα. Ήταν λοιπόν σε ένα νοσοκομείο και πάμε και λέμε, θέλουμε να δώσουμε τα όργανά της. Η απάντηση λοιπόν ήταν, μην μπαίνετε σε αυτή τη διαδικασία τώρα, γιατί είναι πάρα πολύ επίπονη και έχουν χαθεί και τα αρχεία των δωρητών οργάνων. Δεν υπάρχουν πια», είπε χαρακτηριστικά η Ευδοκία Ρουμελιώτη.

Κατόπιν πρόσθεσε: «Πάμε και λέμε στο νοσοκομείο, θέλουμε να δώσουμε τα όργανα της μητέρας μας. Η απάντηση ήταν, μην μπαίνετε σε αυτή τη διαδικασία, έχουν χαθεί και τα αρχεία των δωρητών οργάνων»

Ωστόσο η Ευδοκία Ρουμελιώτη και ο αδερφός της δεν το έβαλαν κάτω: «Ντρέπομαι που το λέω, αλλά αναγκαστήκαμε και βάλαμε μέσο τότε για να βρεθεί εντατική, όχι για να ζήσει η μητέρα μου, για να της πάρουνε τα όργανα. Την παίρνουμε από αυτό το νοσοκομείο και την πάμε στον Ερυθρό Σταυρό, έτσι της πήραν τα όργανα, όπου αυτή η γυναίκα έσωσε επτά ανθρώπους. Με τη δική μας επιμονή. Όταν κάποιος πάει και λέει, ξέρετε, είναι δωρητής οργάνων, όταν περιμένουν στη λίστα άνθρωποι χρόνια ένα νεφρό, καρδιά, μάτια για να ζήσουν, δεν γίνεται να ζούμε σε μια χώρα που σου λένε άσ’ το, μην το ψάχνεις».

Η ηθοποιός μίλησε επίσης στη Βολιώτη για το περιστατικό της παρ’ ολίγον υιοθεσίας ενός παιδιού, που ναυάγησε. 

«Να προσπαθείς, να θέλεις να πάρεις ένα παιδί με πολλά θέματα και αντί να σου πουν, σε ευχαριστώ πάρα πολύ, αντί να έχεις όλους τους φορείς από πάνω σου να σε βοηθήσουν να ανταποκριθείς, ξαφνικά το χάνεις το παιδί. Οπότε ήταν οι δύο πιο σημαντικές στιγμές που έπρεπε σαν οικογένεια να μας βοηθήσει το κράτος και το κράτος όχι μόνο δεν βοήθησε αλλά έκλεισε την πόρτα», είπε.