«Η ανθρωποφαγία και η εμετική δημοσιογραφία» Η συντονισμένη επίθεση που δέχθηκε η κ. Καρυστιανού από τους εν υπηρεσία ευρισκόμενους δημοσιογράφους δεν ήταν δημοσιογραφία. Ήταν επιχείρηση αποδόμησης.

Akis Tselentis

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ

«Η ανθρωποφαγία και η εμετική δημοσιογραφία»

Η συντονισμένη επίθεση που δέχθηκε η κ. Καρυστιανού από τους εν υπηρεσία ευρισκόμενους δημοσιογράφους δεν ήταν δημοσιογραφία. Ήταν επιχείρηση αποδόμησης.

Τα ψεύδη και οι διαστρεβλώσεις που επιστρατεύτηκαν δεν είχαν καμία σχέση με έλεγχο λόγου ή κριτική επιχειρημάτων.

Αν τα ίδια τα δημοσιογραφικά όργανα δεν παρέμβουν για να επιβάλουν στοιχειώδη δεοντολογία, το επάγγελμα έχει τελειώσει. Άλλο πράγμα ο δημοσιογράφος, άλλο ο υπάλληλος οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων.

Η υπόθεση των αμβλώσεων είναι αποκαλυπτική όταν οι αμβλώσεις αγγίζουν τις 400.000 ετησίως, το θέμα παύει να είναι μόνο ατομικό και γίνεται και κοινωνικό.

Η Καρυστιανού δεν είπε αυτά που της αποδόθηκαν. Δεν αμφισβήτησε κανένα κατοχυρωμένο δικαίωμα, ούτε έθεσε ζήτημα ανατροπής της νομικής ρύθμισης. Ηταν να θέσει έναν κοινωνικό προβληματισμό.

Όχι για να περιοριστούν δικαιώματα, αλλά για να συζητηθούν τα πραγματικά αίτια: η έλλειψη ενημέρωσης, η απουσία συστηματικής σεξουαλικής αγωγής, η περιορισμένη πρόσβαση σε σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης και, κυρίως, τα τεράστια κενά της κοινωνικής πρόνοιας.

Δεν ζήτησε να συζητηθεί η νομική ρύθμιση που επιτρέπει τις αμβλώσεις. Ζήτησε να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση οι κοινωνικές αιτίες που υποχρεώνουν μια γυναίκα να καταφύγει στην άμβλωση ενώ θα ήθελε το παιδί της.