τώρα στο χρόνο κουρνιαχτός..
κι ούτε φωνή,ούτε λαλιά
στο σύμπαν μέσα μια μολυβιά
----------------------------
Κάποτε ήσουνα χαράς πηγή
και τώρα αγιάτρευτη πληγή
φιγούρα θολή, δίχως ηχώ
αντίλαλος της ψυχής που αγαπώ.
-------------------------------
Κάποτε ήσουνα είδωλο, ήσουν θεός,
της ψυχής μου ήσουν οδηγός
τώρα σκιά μεσ' τις σκιές
δραπέτης στου χρόνου τις στοές.
---------------------------
Κάποτε ήσουνα θεός
ήσουνα ήλιος, ήσουν φως!
Τώρα στη χοάνη του χρόνου κόκκος σκόνη
γλυκιά ανάμνηση που με σκοτώνει...
--------------------------
Κάποτε ήσουνα ζωή
ήσουν εσύ εγώ, κι εγώ ήμουν εσύ!
Τώρα η φωτογραφία σου στο τοίχο κρεμασμένη,
κι εγώ νεκρή, μέσα στους ζωντανούς παγιδευμένη.
--------------------------------
Μαρίζα Τσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .