Ένα γράμμα καρδιάς γράφω, που κοινοποιείται και σε όλους όσοι δεν γνωρίζουν ή δεν θέλουν να θυμούνται, ότι στην εξέγερση του 1821, μια πάμφτωχη χώρα, η Αϊτή, πρώτη σ' ολόκληρο τον κόσμο έσπευσε να στείλει βοήθεια στους εξεγερμένους Έλληνες.
-Η πρώτη περίπτωση έχει να κάνει με το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των νεοελλήνων αγνοούν αυτή την ιστορική αλήθεια.
-Και η δεύτερη αφορά στο ελληνικό κράτος που, παρ'ότι γνωρίζει αυτή την αλήθεια, δεν κάνει το απειροελάχιστο για να την τιμήσει και να την μεταλαμπαδεύσει στους πολίτες που την αγνοούν.
Για τούτο, στο όνομα αυτής της Αλήθειας, κάθομαι και γράφω ένα γράμμα, ευγνωμοσύνης και συγνώμης, και κάνω την καρδιά μου ταχυδρόμο που θα το πάει στη μακρυνή, χιλιοβασανισμένη Αϊτή:
" Φίλε μου Αϊτινέ, αδερφέ μου.
Ένα ευχαριστώ και μια συγγνώμη σου χρωστά η χώρα μου, εδά και διακόσα πέντε χρόνια, μα φοβούμαι πως δεν θ’ ακούσεις αυτές τις λέξεις, όσοι αιώνες κι αν περάσουν.
Μια και μοναδική περίπτωση, αδερφέ μου, υπάρχει να βαρεθείς ν’ ακούς και να βλέπεις την Ελλάδα, όχι απλά να σ’ ευχαριστεί και να σε λούζει με συγνώμες, αλλά και να γονατίζει ομπρός σου και να σε προσκυνά.
Μόνο αν πάψεις να ‘σαι δυστυχισμένος, πάμφτωχος, κουρελής, πεινασμένος, μαυροκακομοίρης, παρατημένος από θεούς κι από αθρώπους στη μοίρα σου και στην κατάρα που σου κλουθά, μόνο αν γενείς κι εσύ πλούσιος, ισχυρός, διεθνής κουμανταδόρος, μακελλάρης λαών και πατρίδων αιμοσταγής καταχτητής και κτήνος με διεθνή αναγνώριση, μόνο τότε και η χώρα μου, από τις πρώτες θα τσακιστεί και ευχαριστώ να σου πει, και συγνώμη να σου ζητήσει και να σε προσκυνήσει, κατά το χούι που ‘χει.
Μέχρι τότε, φίλε μου Αϊτινέ, βάλσαμο στα πάθη των παθών σου, θα ‘χεις μόνο τη σκέψη, τη βεβαιότητα, πως οι απλοί Έλληνες, σαν και μένα, δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσουμε ποιά ήτανε η παλλικαρίσια στάση της
κακομοιριασμένης χώρας σου, πρίχου 205 χρόνια, απέναντι στον ξεσηκωμό των Ελλήνων, για Λευτεριά, για Ζωή, για Δικαιοσύνη και για Ισότητα.
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ πως πρώτοι εσείς, αφήσατε κατά γης το βαρύ σταυρό του μαρτυρίου που κουβαλούσατε, για να στείλετε βοήθεια και πολεμιστές για να πολεμήσουν από τα ίδια μετερίζια που πολεμούσανε οι δικοί μας παππούδες.
Φίλε μου Αϊτινέ, αδερφέ μου.
Περάσανε 205 χρόνια από τότε, μα βλέποντας σήμερα τα ταρατατζούμ που γίνονται στη χώρα μου, η μισή καρδιά μου δίπλα σου βρίσκεται.
Μακάρι να ‘μουνα «κάποιος» για να «μετρούσε» το δικό μου ευχαριστώ και η δική μου συγνώμη.
Πράμα δεν είμαι, εξόν ένας απλός Έλληνας, που σηκώνει, όπως εσύ, τον δικό του σταυρό.
Όμως, η αγάπη που σου πέμπω, είναι από τα φυλλοκάρδια μου και το συγνώμη που ψιθυρίζω, ψίθυρος της ψυχής μου είναι.
Αδερφέ μου Αϊτινε, να ξέρεις πως στο γιορταστικό τραπέζι της καρδιάς μας, σήμερα των επετειακών επίσημων ταρατατζούμ, μοναδικός καλεστικός μας είσαι εσύ.
Καλό κουράγιο φίλε σου εύχομαι.
Ευχήσου μου κι εσύ το ίδιο."
Stratakis Mixalis
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .