Σεισμός δέκα ρίχτερ χτύπησε ξαφνικά τη ζωή μουσε χίλιες θανάσιμες ρωγμές σχίστηκε η ψυχή μου
τα όνειρά μου σκόρπισαν τρομαγμένα στους πέντε ανέμους
σαν σήμανε στο ρολόι του χρόνου, η ώρα του τέλους...
-----------------------------
Ένιωσα να χάνεται η γη κάτω απ' τα πόδια μου
να αιωρούμαι στο κενό και να παγώνουν στο στόμα
τα λόγια μου..
ξαφνικά ο χρόνος κόλλησε πάγωσε στη τροχιά του
το βλέμμα του ασάλευτο...ξεθώριασε η θωριά του...
-----------------------------------------
Και τώρα που η γη έπαψε πια να γυρίζει
κι όλα γύρω μου σκόρπισαν στου χρόνου την άγρια δίνη
γυρίζω νύχτα-μέρα μεσ' τα χαλάσματα της ζωής μου
σα στοιχειό κι όλο κλαίω
σαν την άδικη κατάρα γυρίζω στους δρόμους, που πάω δε ξέρω..
Και τώρα; που να βρω αδιάβατα μονοπάτια να περπατήσω;
που να βρω δρόμους που δεν έχουν τα χνάρια σου για να μπορέσω να ζήσω;...
πως να κρυφτώ απ' τις αναμνήσεις που από παντού
μ' έχουν ζώσει
και τι να πω, σ' όσους μου λένε κουράγιο, αφού χωρίς εσένα η ζωή μου έχει τελειώσει;;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .