... Ζούμε; ζούμε πραγματικά, όπως ίσως θ άπρεπε; Παίρνουμε αυτά που η ζωή μας δίνει, αναγνωρίζοντας την μεγαθυμία της ;
Ερωτήματα ρητορικά για κάποιους, υπαρξιακά, για κάποιους άλλους ! Κι έχουν να κάνουν με την αντίληψη μας για τη ζωή, για τις χαρές και τις λύπες της, τα μεγάλα και τα μικρά της...!
Αρκεί μόνο να σταθεί κανείς απέναντι ! Σε απόσταση ασφαλείας ! Με την σοφία των χρόνων
που έζησε, με τις εμπειρίες που βίωσε, με το τίμημα που πλήρωσε, να σταθμίσει τη ζωή του και να επαναδιαμορφώσει τις σταθερές με τις οποίες θα την προσέγγιζε αν γινόταν εξ αρχής να την ξαναζήσει....!Μεγαλείο "ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ" !!! Αυτές για τις οποίες επανειλημμένα έχω εκφραστεί φίλοι μου, μέσα εδώ, αλλά και σε αρθρογραφία μου..!
Αυτές, οι αστραπιαίες, ανεπίστρεπτες, φωτεινές "μικρές ζωές", που όταν αθροίζονται, σχηματοποιούν τη ζωή μας, τη χαρά μας, την ευτυχία ή ίσως τη δυστυχία μας !
Ελάτε να γυρίσουμε λοιπον προς τα πίσω, στην προσπάθεια μας να την ξαναζήσουμε....
Πρώτη ανάσα...πρώτο φως...πρώτα σκιρτήματα για έναν κόσμο που ανατέλλει στα μάτια μας ! Φως, χρώματα, εικόνες, ήχοι, βοές, ομιλίες από φωνές γνωστές και άγνωστες, συνθέτουν τα πρώτα μας ερεθίσματα...! Πόσο γρήγορα τα προσπερνάμε σαν κάτι αυτονόητο; Πόσο ίσως σταματάμε σε καθένα από αυτά, τα απλά και απέριττα, για να γευτούμε την εσώτερη, την πιο δυνατή γεύση τους ;
Κι ο χρόνος κυλά....Η μέρα φωτίζεται και σκοτεινιάζει και μεις την βιώνουμε σαν ναναι πάντα κάτι καινούργιο, όμορφο, ζεστό και ανεπανάληπτο, που ίσως δεν μπορέσουμε να ξαναζήσουμε...
Σκεφτείτε, πόση αξία αποκτούν μέσα μας έτσι τα πολλά, μικρά και αυτονόητα...
Το πρωινό ξύπνημα, η αγωνία για το σχολείο ή τη δουλειά, το πρωινό της μάνας, οι καλημερες των συμμαθητών, το κουδούνι της έναρξης, η αφοσίωση και η αγάπη των δασκάλων, η επίπληξη για την απροσεξία μας, η επιστροφή στο σπιτικό και το χαμόγελο της μάνας στο κατώφλι, η φροντίδα και η αγάπη, το απογευματινό Παιχνίδι με φίλους, η νυχτερινή προσευχή, το κλείσιμο των ματιών κι ο αποχαιρετισμός μιας ακόμα μέρας !!!
Αν σ όλα τα παρα πάνω που χρόνια μπορεί να επαναλαμβάνονται κι έτσι άχρωμα κι απρόσωπα μέχρι τώρα να περνούσαν, προσθέσω τα χρώματα του δειλινού, το φως της ανατολής, το φτερούγισμα των πουλιών, τη δροσιά της βροχής, το θρόισμα των φύλλων στο δάσος, την τυχαία συνάντηση με πρόσωπο αγαπημένο, την βόλτα στην πολύβουη πόλη, τα κορναρίσματα και τις φωνές, την απόλαυση ενός καφέ σε μια ήσυχη γωνιά, το άγχος της επιβίωσης, ακόμα κι αυτό την αναζήτησης δουλειάς, την χαρά της δημιουργίας, το ξεπέρασμα των μικρών κ των μεγάλων δυσκολίων, τις ευχές των αγαπημένων μου στη μέρα των γενέθλιων μου, το πράσινο της φύσης και το γαλάζιο του ουρανού κ της θάλασσας, τη χαρά του ερχομού στον κόσμο των παιδιών ή των παιδιών των παιδιών μου, την πρόκληση των κοινών μας ζώων, τη φροντίδα και την αγάπη, την αγωνία και το φόβο, τη συντροφικότητα στο διάβα της ζωής, την συνύπαρξη μου μ ότι αγάπησα και μ αγάπησε, τη μυρωδιά των λουλουδιών, την εναλλαγή των χρωμάτων, τη φύση που μαεστρικα μεταλλάσσεται, τη ζέστη και το κρύο, τις στιγμές της μεγάλης θλίψης αλλά και της ευτυχίας...
Αν όλα αυτά και άλλα τόσα, που για την οικονομία του κειμένου αδυνατώ να περιγράψω, τα περικλύσουμε στη λέξη "στιγμές", κι αυτές τις στιγμές τις καταστήσουμε μοναδικές στην ύπαρξη μας, τις θεοποιήσουμε για την σημαντικότητα κ τη μοναδικότητα τους, αντιληφθούμε πως έχουν αξία ανεπανάληπτη, χαράσσονται στο διάβα μας στη ζωή και μας αφήνουν βαθιά σκαλισμένο αποτύπωμα, τότε και μόνο τότε, θαχουμε πραγματικά κερδίσει τη ΖΩΗ !
Γιατί τελικά, αυτή είναι η ζωή...Τα πολλά μικρά, "ανάξια" λόγου κι απέριττα πραγματάκια , που αμελήσαμε, σνομπάραμε, άσκεφτα ξεπεράσαμε και απομοιωσαμε, δίνοντας με το υπερφίαλο λογισμό μας , αξία στα "μεγάλα" και "σημαντικά"...! Χάνοντας όμως έτσι το νόημα της ζωής και τις πραγματικές της αλήθειες....!
Εγώ , πιστέψτε με...! Όσα γράφω, πρωτίστως τα νιώθω και προσπαθώ να τα βιώσω...! Και υποβάλλω ήδη τον εαυτό μου σ αυτή την - αναγκαία για τον καθένα - αναθεώρηση και στάση ζωής...!
Αξίζει τον κόπο αυτή η απλή εναλλακτική προσέγγιση...! Γιατί τελικά, έτσι απλή, είναι η ζωή....αρκεί, απλά να την δουν τα μάτια μας !!!!
*Ο Γιώργος Νούτσος είναι πρώην δήμαρχος Γρεβενών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .