Τα στοιχεία της Eurostat για τον Μάρτιο του 2026 δεν είναι απλώς ανησυχητικά. Είναι κατηγορητήριο. Κατηγορητήριο απέναντι σε ένα οικονομικό μοντέλο που εδώ και δεκαετίες αναπαράγει το ίδιο μοτίβο που είναι χαμηλοί μισθοί, υψηλές τιμές, μηδενική προστασία των πολιτών και μια πολιτική τάξη που πανηγυρίζει ενώ η κοινωνία στενάζει.
Η Ελλάδα πρωταθλήτρια στην ακρίβεια και κανείς δεν ντρέπεται. Ο πληθωρισμός ανέβηκε στο 3,3%, όταν στην Ευρωζώνη είναι 2,5%. Δηλαδή 32% υψηλότερος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Και η πορεία είναι σταθερά ανοδική: 2,9%, 3,1%, 3,3% τους τρεις τελευταίους μήνες. Αυτό δεν είναι «σύγκλιση». Είναι εκτροχιασμός. Αλλά η κυβερνητική αφήγηση μιλά για «σταθερότητα» και «ανάπτυξη». Ανάπτυξη για ποιον; Για τα νοικοκυριά που βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να πέφτει στο 68% της ευρωπαϊκής; Ή για όσους κερδίζουν από την ακρίβεια;
Ενέργεια από το -3,4% στο +7% είναι η απόλυτη αποτυχία πολιτικής. Μέσα σε έναν μήνα η Ελλάδα πέρασε από αποπληθωρισμό σε εκρηκτική αύξηση τιμών ενέργειας. Στην Ευρωζώνη +4,9%. Εδώ +7%. Αυτό δεν είναι «αγορά». Είναι απροστάτευτη κοινωνία. Είναι ρυθμιστικό κενό. Είναι πολιτική επιλογή να μην αγγίζονται τα υπερκέρδη.
Τρόφιμα. Τα τρόφιμα αυξάνονται με 3,5%, όταν στην Ευρωζώνη είναι 2,4%. Το φαγητό στην Ελλάδα ακριβαίνει 45% ταχύτερα. Και η κυβέρνηση απαντά με «καλάθια» και επικοινωνία. Όχι με πολιτική.
Το πραγματικό εισόδημα μας γυρίζει στο 2009 και πανηγυρίζουν κιόλας. Η Ελλάδα χρειάστηκε 13 χρόνια για να ξαναφτάσει το βιοτικό επίπεδο του 2009. Στο ίδιο διάστημα η Ευρώπη ανέβηκε 50%. Αυτό δεν είναι «ανάκαμψη», είναι εθνική καθήλωση. Και η μελέτη του ΚΕΦίΜ το λέει:
* 2009-2012, κατάρρευση.
* 2013-2018, αναιμική ανάκαμψη.
* 2019-2025, ήπια σύγκλιση αλλά χάρη στο Ταμείο Ανάκαμψης.
Χωρίς τα ευρωπαϊκά χρήματα η Ελλάδα θα ήταν ακόμη πιο πίσω.
Προτελευταίοι στην Ευρώπη και η Βουλγαρία έρχεται από πίσω με φόρα. Το 2025 η Ελλάδα είναι 26η από τις 27 χώρες της Ε.Ε. Μόνο η Βουλγαρία είναι πίσω μας. Αλλά αυτό τελειώνει. Την περίοδο 2019-2025:
* Βουλγαρία: +63% ανάπτυξη
* Ελλάδα: +37%
Αν συνεχίσουμε έτσι, η Βουλγαρία δεν θα μας «πλησιάσει». Θα μας περάσει. Και τότε η Ελλάδα θα είναι τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τελευταία. Η χώρα που κάποτε θεωρούσε τη Βουλγαρία «φτωχό συγγενή» θα τη βλέπει πλέον από κάτω. Και αυτό δεν θα είναι «σύμπτωση». Θα είναι ευθύνη.
Το πρόβλημα δεν είναι η Ευρώπη, είναι το ελληνικό μοντέλο που παράγει φτώχεια. Η Ελλάδα υστερεί γιατί έχει μισθούς Βαλκανίων και τιμές Βορρά, έχει αγορά ενέργειας ανεξέλεγκτη, έχει φορολογία που πιέζει τους πολλούς και χαρίζει στους λίγους, έχει επενδύσεις χαμηλές και κέρδη υψηλά για τους ίδιους κύκλους και έχει πολιτικές που αντιμετωπίζουν την κοινωνία ως κόστος. Αυτό δεν είναι «ανάπτυξη». Είναι φτώχεια.
Αν δεν αλλάξει το μοντέλο, η Ελλάδα θα μείνει τελευταία και θα φταίμε εμείς. Η χώρα χρειάζεται πραγματικές αυξήσεις μισθών, δημόσιες πολιτικές που μειώνουν το κόστος ζωής, ρύθμιση της αγοράς ενέργειας, ενίσχυση παραγωγής και όχι μόνο κατανάλωσης, φορολογική δικαιοσύνη, προστασία των νοικοκυριών και όχι των υπερκερδών. Αλλιώς, η Ελλάδα δεν θα συγκλίνει με την Ευρώπη. Θα συγκλίνει μόνο με την τελευταία θέση. Και τότε η Βουλγαρία δεν θα είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα θα είναι ότι εμείς επιλέξαμε πολιτικές που μας πηγαίνουν πίσω.
* Η Ιωάννα Λιούτα είναι πολιτική και οικονομική αναλύτρια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .