Ένα παραμύθι, γραμμένο με μεράκι για τα μεράκια του καθενός μας.
Μια φορά και έναν καιρό...σε μια πόλη όπου οι άνθρωποι φορούσαν γκρίζες στολές και περπατούσαν με σκυμμένα κεφάλια, ζούσε ένας παράξενος υφαντής. Στον αργαλειό του δεν ύφαινε απλά υφάσματα, αλλά όνειρα, πάθη και ανεκπλήρωτες επιθυμίες.
"Θέλω να υφάνεις κάτι καινούργιο για μένα", είπε. "Τα ρούχα μου έχουν γίνει τόσο βαριά που δεν μπορώ πια να αναπνεύσω."
Ο υφαντής τον κοίταξε προσεκτικά. "Πριν υφάνω κάτι καινούργιο", είπε, "πρέπει να δούμε από τι είναι φτιαγμένη η παλιά σου στολή."
Πήρε ένα ψαλίδι και έκοψε προσεκτικά μια κλωστή. Μέσα της υπήρχαν εικόνες - ατέλειωτες ώρες σε γραφεία με τεχνητό φως, γεύματα μπροστά σε οθόνες υπολογιστών, αναπάντητα μηνύματα από αγαπημένους.
"Α", είπε ο υφαντής. "Βλέπω ότι η στολή σου είναι υφασμένη με θυσίες."
Έκοψε άλλη μια κλωστή. Μέσα της υπήρχαν παιδικά όνειρα, ποιήματα γραμμένα στα κρυφά, νότες από ένα πιάνο, ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ.
"Και εδώ", συνέχισε, "βλέπω όλα όσα άφησες πίσω για να φορέσεις αυτή τη στολή."
"Μπορείς να μου φτιάξεις κάτι διαφορετικό;" ρώτησε ο άντρας.
"Μπορώ να σε μάθω να υφαίνεις ο ίδιος", απάντησε ο υφαντής.
Έτσι άρχισε να του δείχνει την τέχνη της ύφανσης. Πώς να πλέκει τις υποχρεώσεις με τα όνειρα, την ασφάλεια με την περιπέτεια, την επιτυχία με την αυθεντικότητα.
"Βλέπεις", εξήγησε, "η δουλειά δεν είναι μόνο αυτό που κάνουμε για να ζήσουμε. Είναι ένας τρόπος να εκφράσουμε ποιοι είμαστε. Αλλά πρέπει να προσέχουμε - μερικές φορές το ύφασμα γίνεται τόσο σφιχτό που πνίγει την ψυχή μας."
"Και τι κάνω τότε;" ρώτησε ο άντρας.
"Αφήνεις λίγο χώρο στην ύφανση. Χώρο για αναπνοή, για αλλαγή, για έκπληξη. Κοίτα..."
Του έδειξε πώς να υφαίνει με διαφορετικά νήματα - νήματα από πάθος, από παιχνίδι, από δημιουργικότητα.
"Η τέχνη", είπε ο υφαντής, "δεν είναι να διαλέξεις ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. Είναι να μάθεις να τα υφαίνεις μαζί, να δημιουργείς ένα ύφασμα που είναι αρκετά δυνατό να σε στηρίξει, αλλά και αρκετά ελαφρύ για να σε αφήσει να πετάξεις."
Σιγά-σιγά, ο άντρας άρχισε να υφαίνει τη δική του ιστορία. Κράτησε κάποια νήματα από την παλιά του στολή - την πειθαρχία, την αφοσίωση, την εμπειρία. Αλλά πρόσθεσε και καινούργια - το πάθος για γραφή, το θάρρος να πει "όχι", τη χαρά της δημιουργίας.
"Ξέρεις", είπε ο υφαντής την τελευταία μέρα, "η πραγματική επιτυχία δεν είναι να φτιάξεις την τέλεια στολή. Είναι να υφάνεις ένα ύφασμα που αναπνέει μαζί σου, που μεγαλώνει μαζί σου, που σε αφήνει να είσαι όλες τις εκδοχές του εαυτού σου."
Και καθώς ο άντρας έφευγε, φορώντας το καινούργιο του ένδυμα, ο υφαντής χαμογέλασε βλέποντας πώς το ύφασμα άλλαζε χρώματα στο φως - άλλοτε επαγγελματικό γκρι, άλλοτε το βαθύ μπλε των ονείρων, πάντα ζωντανό, πάντα σε κίνηση.
Ψυχοθεραπευτικό Αλφαβητάρι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .