ΜΟΝΟ ΦΟΡΟΙ ΦΟΡΟΙ ΦΟΡΟΙ !

Η πολλαπλή φορολόγηση, απασχολεί έντονα τους πολίτες και αποτελεί αντικείμενο μόνιμης οικονομικής και πολιτικής συζήτησης στην Ελλάδα.

Το φορολογικό σύστημα στην Ελλάδα βασίζεται σε τρεις κεντρικούς άξονες:

Μέσω του φόρου εισοδήματος, δηλαδή την φορολόγηση επί των χρημάτων που αποκτούν τα φυσικά και τα νομικά πρόσωπα από οποιαδήποτε πηγή (παραγωγή πλούτου).

Μέσω των έμμεσων φόρων (Φ.Π.Α., Ε.Φ.Κ., Ε.Φ..) δηλαδή την φορολόγηση επί των χρημάτων που ξοδεύει ο πολίτης για αγορά αγαθών και υπηρεσιών.

Μέσω των φόρων περιουσίας (ΕΝΦΙΑ, Τέλη) δηλαδή την φορολόγηση της περιουσίας που ανήκει στον πολίτη.

Άρα οι φόροι αποτελούν το κύριο και το μόνο εξασφαλισμένο έσοδο της χώρας μας, τα οποία επιστρέφουν στην κοινωνία μέσα από υποδομές και παροχές.

Τα χρήματα που συγκεντρώνονται από τους φόρους μπαίνουν στον κρατικό προϋπολογισμό. Το κράτος τα μοιράζει σε διαφορετικούς τομείς για να λειτουργήσει το κράτος μας.

Στις συντάξεις, στα επιδόματα ανέργων. Στην λειτουργία δημόσιων νοσοκομείων και αγορά φαρμάκων. Στους μισθούς δασκάλων, συντήρηση σχολείων και πανεπιστημίων. Στην μισθοδοσία υπαλλήλων σε υπουργεία και δήμους. Στον εξοπλισμό ενόπλων δυνάμεων, αστυνομίας και πυροσβεστικής. Πληρωμή τόκων για τα δάνεια της χώρας.

Στα έργα υποδομής, δημιουργία και συντήρηση οδικών δικτύων, μέσων μεταφοράς, γεφυρών, λιμανιών, αεροδρομίων και δημόσιων κτιρίων.

Η δυσαρέσκεια των πολιτών εντείνεται στο ότι καταβάλλουν πακτωλό φόρων, αλλά δεν ανταποκρίνονται στην ποιότητα των παροχών των δημοσίων υπηρεσιών (υγεία, παιδεία). Λόγω των ελλείψεων και των κακών παροχών, ο πολίτης αναγκάζεται να πληρώσει από την τσέπη του ιδιωτικές δαπάνες (φροντιστήρια, ιδιώτες γιατρούς, φάρμακα, απογευματινά χειρουργεία) για να καλύψει τις ανάγκες του.

Υποδομές στρατηγικής σημασίας αυτοκινητόδρομοι, αεροδρόμια και λιμάνια που χρηματοδοτήθηκαν από το υστέρημα των φορολογουμένων πολιτών, ξεπουλήθηκαν για ένα κομμάτι ψωμί σε ξένα ή εγχώρια ιδιωτικά συμφέροντα, κάτω από την ασφυκτική πίεση των δανειστών ως προαπαιτούμενα για τη διάσωση της χώρας.
Δυστυχώς οι επαγγελματίες πολιτικοί είδαν το μέλι και θεώρησαν ότι έπρεπε να το γευτούν. Δεν ξεχνάμε τις μίζες σε εξοπλιστικά προγράμματα, τις μεγάλες δημόσιες εργολαβίες και τις υπέρ κοστολογήσεις φαρμάκων, στον αλόγιστο δανεισμό για την κάλυψη καταναλωτικών αναγκών και όχι για παραγωγικές επενδύσεις, τις αλόγιστες προσλήψεις στο δημόσιο (γαλάζιοι, πράσινοι μετακλητοί) και τις κρατικές δαπάνες ως μέσο εξασφάλισης ψήφων, αυξάνοντας το κόστος λειτουργίας του κράτους, χωρίς την ανάλογη παραγωγικότητα και την κάλυψη πραγματικών αναγκών.

Θα μας εξηγήσουν ποτέ αυτοί οι ά(χ)ριστοι κυβερνώντες πως κατάφεραν να πτωχεύσουν αυτή την υπέροχη χώρα, ενώ όλοι οι πολίτες πλήρωναν τους φόρους τους, πτώχευσαν τον λαό, ενώ όλοι οι πολιτικοί απέκτησαν τεράστιες περιουσίες; σε περιόδους γενικευμένης φτώχειας;

Νομίζετε ότι το νομικό πλαίσιο ατιμωρησίας που φτιάξατε, για να είναι εξαιρετικά δύσκολη η ποινική δίωξη πολιτικών προσώπων και οι σύντομες προθεσμίες παραγραφής αδικημάτων, θα σας σώσει;

Το κίνημα Ελπίδα για την δημοκρατία με Πρόεδρο την Μαρία Καρυστιανού, είναι εδώ εκφράζει την κοινωνία, αγωνίζεται να επαναφέρει δικαιοσύνη, διαφάνεια, αξιοκρατία, να ενισχύσει το κράτος δικαίου.

Γιάννης Βογιατζής.

Συντ/χος ALPHA BANK. Πρώην Επιθεωρητής Ιονικής Τράπεζας.

Απόφοιτος Ινστιτούτου Τραπεζικών Σπουδών.