Κάτοικοι Ολυμπιακού Χωριού
Πέρασαν 52 χρόνια.
Άλλαξαν οι εποχές.
Άλλαξε η Ελλάδα.
Άλλαξαν οι άνθρωποι.
Κι όμως, αν κοιτάξεις σήμερα βαθιά μέσα στην ελληνική κοινωνία, θα δεις ξανά τις ίδιες αγωνίες.
Την αγωνία του πατέρα και της μάνας για το μέλλον των παιδιών τους.
Του αγρότη που θέλει να μείνει στο χωράφι του.
Του επαγγελματία που αγωνίζεται να κρατήσει ανοιχτή την επιχείρησή του.
Του νέου που θέλει να μείνει στην πατρίδα του, να βρει δουλειά, να αποκτήσει σπίτι, να δημιουργήσει οικογένεια.
Οι εποχές άλλαξαν.
Οι αγωνίες του λαού, όμως, είναι ξανά εδώ.
Κάπως έτσι, σε μια άλλη Ελλάδα και σε άλλες δύσκολες εποχές, ένας άνθρωπος στάθηκε απέναντι στον ελληνικό λαό και έκανε κάτι που η πολιτική πολλές φορές ξεχνά:
Τον κοίταξε στα μάτια.
Ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Δεν μίλησε μόνο για αριθμούς.
Δεν μίλησε μόνο για εξουσία.
Μίλησε για τον άνθρωπο.
Μίλησε για Αλλαγή.
Και εκείνη η λέξη δεν έμεινε ένα σύνθημα.
Μπήκε στα σπίτια των Ελλήνων.
Μπήκε στις γειτονιές.
Στα χωριά.
Στα εργοστάσια.
Στα χωράφια.
Στα σχολεία.
Στα νοσοκομεία.
Ο ελληνικός λαός είδε δουλειές.
Είδε σπίτια να χτίζονται.
Είδε τα χωράφια του να αποκτούν αξία.
Είδε τα παιδιά του να σπουδάζουν.
Είδε κοινωνική δικαιοσύνη.
Είδε δημόσια και δωρεάν Υγεία.
Είδε δημόσια και δωρεάν Παιδεία.
Είδε τον αγρότη, τον εργάτη, τον μικρομεσαίο, τον συνταξιούχο, τον άνθρωπο της περιφέρειας να αποκτούν φωνή.
Είδε ανθρώπους που για χρόνια αισθάνονταν ξεχασμένοι να σηκώνουν ξανά το κεφάλι.
Είδε αξιοπρέπεια.
Είδε ελπίδα.
Είδε τα παιδιά μιας φτωχής οικογένειας να μπορούν να ονειρευτούν ότι θα ζήσουν καλύτερα από τους γονείς τους.
Αυτό ήταν το μεγάλο όραμα του Ανδρέα Παπανδρέου.
Μια Ελλάδα χωρίς πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.
Μια Ελλάδα όπου το παιδί του εργάτη και του αγρότη θα έχει δικαίωμα στη μόρφωση.
Όπου ο άνθρωπος που δεν έχει χρήματα θα έχει δικαίωμα στην Υγεία.
Όπου η καταγωγή και η οικονομική δυνατότητα δεν θα καθορίζουν μέχρι πού μπορείς να φτάσεις.
Αυτό ήταν το ΠΑΣΟΚ που ρίζωσε τόσο βαθιά στην καρδιά του ελληνικού λαού.
Και σήμερα, 52 χρόνια μετά, δεν έχουμε ανάγκη απλώς να θυμηθούμε εκείνες τις στιγμές.
Δεν έχουμε ανάγκη από νοσταλγία.
Έχουμε ανάγκη από ένα νέο όραμα.
Γιατί η 3η του Σεπτέμβρη δεν γράφτηκε για να γίνει μια φωτογραφία στον τοίχο.
Γράφτηκε για να μας θυμίζει ότι η πολιτική μπορεί να αλλάζει τη ζωή των ανθρώπων.
Και ίσως σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι η ώρα το ΠΑΣΟΚ να ξανακοιτάξει τον ελληνικό λαό στα μάτια.
Να ακούσει ξανά τις αγωνίες του.
Να σταθεί δίπλα στον εργαζόμενο, στον αγρότη, στον μικρομεσαίο, στον συνταξιούχο, στη νέα γενιά.
Και να του μιλήσει ξανά για Αλλαγή.
Όχι για την Αλλαγή του 1981.
Για τη νέα Αλλαγή της εποχής μας.
Για ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος που σέβεται τον πολίτη.
Για πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη.
Για ισχυρή δημόσια Υγεία και Παιδεία.
Για αξιοκρατία.
Για δουλειές με αξιοπρεπείς μισθούς.
Για μια οικονομία που δίνει ευκαιρίες στους πολλούς και όχι μόνο στους λίγους.
Για μια Ελλάδα όπου τα παιδιά μας δεν θα αναγκάζονται να φύγουν για να βρουν το μέλλον που αξίζουν.
Ήρθε η ώρα το ΠΑΣΟΚ να ξανακοιτάξει τον λαό στα μάτια.
Να ξαναμιλήσει στην καρδιά του.
Να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του.
Όχι αντιγράφοντας το παρελθόν, αλλά παίρνοντας μαζί του τις αξίες που το γέννησαν.
Κοινωνική δικαιοσύνη.
Εθνική αξιοπρέπεια.
Δημοκρατία.
Ισότητα.
Ελπίδα.
Μια ΝΕΑ ΑΛΛΑΓΗ για μια ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Μια σύγχρονη Ελλάδα που δεν αφήνει κανέναν πίσω.
Χρόνια πολλά ΠΑΣΟΚ.
Χρόνια πολλά στη μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .