Με αφορμή την 28η Οκτωβρίου ο Δήμος της Καλαμαριάς φιλοξενεί από εχθές 30 Οκτωβρίου έως τις 2 Νοεμβρίου έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Νυρεμβέργη: Η Δίκη που άλλαξε την Ιστορία». Το αντικείμενο είναι πολύ ενδιαφέρον: σπάνιο υλικό από τη δίκη των κορυφαίων στελεχών του ΙΙΙ Ράιχ, με αναφορές και στις θηριωδίες στην Ελλάδα. Το ζήτημα εδώ δεν είναι η ιστορική μνήμη. Είναι ποιοι τη διοργανώνουν και ποιοι επρόκειτο
να την τιμήσουν με την παρουσία τους — ή τελικά δεν το έκαναν, αφού πρώτα «κάηκαν» από τα δημοσιεύματα.Η έκθεση διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Ελληνορωσικής Φιλίας σε συνεργασία με το Ρωσικό Εθνικό Κέντρο Ιστορικής Μνήμης, υπό την αιγίδα του Δήμου Καλαμαριάς. Το Κέντρο δεν είναι κάποιο ανεξάρτητο ιστορικό ινστιτούτο από τα πολλά. Είναι το Εθνικό Κέντρο Ιστορικής Μνήμης που ιδρύθηκε με διάταγμα του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντιμιρ Πούτιν το 2023 και υπάγεται απευθείας σε αυτόν. Στο πρόγραμμα των εγκαινίων περιλαμβανόταν χαιρετισμός του υφυπουργού Εσωτερικών αρμόδιου για Μακεδονία και Θράκη Κωνσταντίνου Γκιουλέκα, δίπλα στον γενικό πρόξενο της Ρωσίας στη Θεσσαλονίκη Βλαντιμίρ Μπρέντνεφ.
Το πρωί της 30ής Οκτωβρίου η στήλη Θεωρείο της Καθημερινής και άλλα μέσα «σήκωσαν» το θέμα ως «κυβερνητικό άνοιγμα στη Μόσχα». Λίγες ώρες αργότερα, στις 5:00 μμ, η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία δημόσια επιβεβαίωση — φωτογραφία, ανάρτηση, απολογιστικό δελτίο — ότι ο Γκιουλέκας παρέστη. Τα social media του ίδιου, του Δήμου και των διοργανωτών τηρούν σιγή. Ορισμένες μεταγενέστερες αναρτήσεις «καθάρισαν» το όνομά του. Δεν το περιελάμβαναν στους χαιρετισμούς. Είναι πιθανό τα δημοσιεύματα να τον θορύβησαν ή να του «τράβηξε το αυτί» η κυβέρνηση την τελευταία στιγμή. Μέχρι στιγμής λοιπόν, ισχύει ότι είτε πήγε αθόρυβα είτε δεν πήγε καθόλου. Το γεγονός πάντως, ότι ένας υφυπουργός περιλαμβανόταν στο επίσημο πρόγραμμα μιας εκδήλωσης φορέα του Κρεμλίνου αποκαλύπτει την αντίφαση.
Η ίδια κυβέρνηση, μέχρι πρότινος, μιλούσε για «αυτοδιάθεση των λαών» και εθνική ανεξαρτησία της Ουκρανίας με σχεδόν θρησκευτική ευλάβεια, κάνοντας μάλιστα παραλληλισμούς με την Κύπρο. Θα μπορούσε βέβαια να κάνει παραλληλισμούς με την Βόρειο Ήπειρο, θα συμπλήρωνα εγώ. Ο πρωθυπουργός είχε δηλώσει, σε συνέντευξη στο Bloomberg το 2022, ότι «διεξάγουμε πόλεμο εναντίον της Ρωσίας» ενώ προσπαθούσαμε να υποστηρίξουμε την Ουκρανία. Η αδελφή του, βουλευτής Χανίων, Ντόρα Μπακογιάννη, είχε πει σχεδόν ταυτόσημα πράγματα. Η γραμμή ήταν σαφής: η Ρωσία είναι επιτιθέμενη, η Ελλάδα είναι στο στρατόπεδο της αντίστασης. «Είμαστε με τη σωστή πλευρά της ιστορίας», έλεγαν τότε.
Ξαφνικά, εν όψει εκλογών και με την αμερικανική πολιτική να αλλάζει κατεύθυνση, η ίδια κυβέρνηση εμφανίζεται — ή σχεδόν εμφανίζεται — σε εκδήλωση υπό την αιγίδα φορέα που ανήκει στον Πρόεδρο της Ρωσίας. Έπρεπε δηλαδή να πάρει το οκ από τον Ρούμπιο για να επιτρέψει στον υφυπουργό της να χαιρετίσει; Ή μήπως η φανατική αυτή προσήλωση στις «αρχές» μετουσιώθηκαν σε μικροπολιτική και άγραν ψήφων από τους εν Ελλάδι πρώην ομογενείς της Ρωσίας, που στην πλειονότητά τους στηρίζουν αναφανδόν τον Πούτιν; Ελπίζω να το μάθουμε, γιατί αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε τίποτε. Υποθέσει κάνουμε – δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο.
Οι συνέπειες αυτής της στάσης δεν είναι όμως θεωρητικές. Οι κυρώσεις — και οι αντίστοιχες της Ρωσίας έναντι της ΕΕ — εκμηδένισαν τις εξαγωγές προς μία μεγάλη χώρα. Τα «γουναράδικα» της Καστοριάς καταστράφηκαν στην κυριολεξία: η πόλη εξήγε το 90-95% της παραγωγής της στη Ρωσία και έμεινε με αποθήκες γεμάτες απούλητες γούνες, στερούμενη έναν βασικό πόρο ζωής. Στην αγροτική παραγωγή αφαιρέθηκε ένα διόλου ευκαταφρόνητο μερίδιο, κυρίως στις εξαγωγές φρούτων. Η απώλεια Ρώσων τουριστών — υψηλού βαλαντίου πελατών που λατρεύουν τη χώρα μας και την επισκέπτονται όχι μόνο για διακοπές αλλά και για θρησκευτικό τουρισμό σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της — έπληξε κατά πολύ τη μεγαλύτερη βιομηχανία της Ελλάδας. Οι κυρώσεις στις αερομεταφορές και η πολιτική στάση στέρησαν από τον τουρισμό μια σημαντική και πλούσια δεξαμενή επισκεπτών.
Και όλα αυτά χωρίς καν να ευθυγραμμίζονται με τη λαϊκή βούληση. Οι δημοσκοπήσεις κατατάσσουν σταθερά τον Πούτιν ανάμεσα στους πιο δημοφιλείς ξένους ηγέτες για τους Έλληνες. Σε έρευνα της MRB το 2024, ο πρόεδρος της Ρωσίας συγκέντρωσε 31,8% θετικές γνώμες, ξεπερνώντας τον Τραμπ. Άλλες μετρήσεις τον τοποθετούν σταθερά σε υψηλά ποσοστά, πολύ πάνω από τον Ζελένσκι ή δυτικούς ηγέτες σαν τον Μακρόν που βρίσκεται στον πάτο. Η κυβέρνηση που έστειλε αμυντικό εξοπλισμό στην Ουκρανία και πρωτοστάτησε στις διακηρύξεις και τις ενέργειες των Βρυξελλών εις βάρος της Ρωσίας δεν εκπροσωπεί την πλειονότητα των πολιτών της σε αυτό το θέμα.
Τέλος, το μερίδιο της Ελλάδας στις χρηματοδοτήσεις της Ουκρανίας από την ΕΕ, ώστε να μείνει ζωντανό το αιματοκύλισμα και να συνεχιστεί ο πόλεμος, ξεπερνά πιθανότατα τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ αν συνυπολογιστεί η συμμετοχή μέσω των ευρωπαϊκών μηχανισμών (διμερής στρατιωτική βοήθεια περίπου 170 εκατ., ανθρωπιστική και, κυρίως, το μερίδιο στους κοινούς προϋπολογισμούς και τα μέσα στήριξης). Χρήματα που πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι για έναν πόλεμο στον οποίο η χώρα μας δεν έχει άμεσο συμφέρον, ενώ χάνει αγορές, τουρίστες και θέσεις εργασίας.
Ένα κράτος οφείλει να προσαρμόζει τη στάση του στις διεθνείς συγκυρίες. Αυτό λέγεται εθνικό συμφέρον και πρέπει να έχει πρώτη θέση στις προτεραιότητές του. Το πρόβλημα εδώ δεν είναι η προσαρμογή. Το πρόβλημα είναι ότι η προσαρμογή γίνεται αθόρυβα, χωρίς εξήγηση, χωρίς λογοδοσία και αφού πρώτα έχει πληρωθεί βαρύ τίμημα σε οικονομία και κοινωνία. Η κυβέρνηση που διακήρυττε ότι «είμαστε με τη σωστή πλευρά της ιστορίας» τώρα αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να «κλείσει το μάτι» προς την άλλη πλευρά, είτε για διπλωματικούς υπολογισμούς είτε για ψηφοθυρικούς λόγους, χωρίς να απολογηθεί για το κόστος που ήδη επωμίστηκαν οι πολίτες.
Σε ένα περιβάλλον ανέχειας, στέρησης και εξοντωτικής ακρίβειας, θα λογοδοτήσει κανείς, έστω και πολιτικά, για αυτές τις εξαιρετικά επιζήμιες πολιτικές; Δεν είναι άλλωστε μόνον η Ρωσία. Ας μην ξεχνάμε και την Πράσινη Απάτη, στην οποία εμφανιστήκαμε ως «οι πιο καλοί οι μαθητές», αν και ήμαστε και σήμερα είμαστε ακόμη περισσότερο οι πιο ευάλλωτοι. Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε την ίδια κυβέρνηση να αλλάζει γραμμή ανάλογα με την εποχή και τον αποδέκτη, αφήνοντας τους λογαριασμούς στους πολίτες που πλήρωσαν το τίμημα της προηγούμενης «σωστής πλευράς»; Ας το απαντήσει όποιος θέλει, πριν μας πει για την… «απουσία εναλλακτικών».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .