Να με θυμάσαι...

Να με θυμάσαι,να με θυμάσαι χωρίς φωτογραφίες και σημειώματα...

Χωρίς ζωγραφιές και στιχάκια... Να με θυμάσαι γι' αυτό που σήμαινα για σένα... Για όσα, μέσα από 'μένα, απέκτησαν αξία..

Για πράγματα και αισθήματα αόρατα που πλέον μπορούσες να δεις...  

Να με θυμάσαι, όπως σε θυμάμαι. Σαν μια ανάσα που δεν ήθελες να εκπνεύσεις...σαν ένα στοίχο μόνιμο σε κασέτα του μυαλού σου, να με θυμάσαι, σαν το πιο όμορφο όνειρο της ζωής σου ….

Μαρίζα Τσιτμή