Μαζί σου πήρες κι εμένα--Εκδόσεις Οσελότος

Έγινε μόρια σκόνης η αγάπη σου στο άπειρο σκόρπισε
στον αγέρα πλανιόταν η ηχώ της φωνής σου και ξαφνικά σιώπησε!
Ζούσα σα σε όνειρο και μ' ένα χαστούκι της ζωής δυνατό ξύπνησα
αντικρίζοντας την πραγματικότητα, έχασα τη φωνή μου, σίγησα

Τώρα μόνη σα τρελή τα χνάρια σου παντού γυρεύω

τις στάχτες των ονείρων μας συνεχώς ανασκαλεύω
η ζωή μου γέμισε  μ' αλλόκοτες σκιές
η μοίρα με φυλάκισε ισόβια στο χθες

Στην άλλη όχθη που πήγες, μαζί σου πήρες κι εμένα

έμεινε εδώ μόνο η σκιά μου να ψάχνει εσένα
η κάθε μου σκέψη και μία ανάμνηση μία πληγή
πως να ζήσω χωρίς εσένα, χωρίς οξυγόνο και δίχως ψυχή;;

Μαρίζα Τσιτμή