Έπαψα να μετράω το χρόνο---Eκδόσεις Οσελότος


Ποτάμι η σκέψη μου που κυλάει τρέχει ακατάπαυστα, και σα φτάνει σε σένα τότε βρίσκει αξεπέραστο φράγμα μένει εκεί ως που ξεχειλίζει από δάκρυα...Ένα βουβό κλάμα ψυχής που δεν είσαι εδώ...Πόσος καιρός αλήθεια έχει περάσει από τότε που έφυγες, πόσα χρόνια...Έπαψα να μετράω το χρόνο δεν έχει νόημα, έχω μείνει στο χρονικό σημείο που χωρίσαμε ...τίποτα πια δεν είναι το ίδιο απ' την αποφράδα εκείνη ημέρα. Όλα τα βλέπω κάτω απ' το πρίσμα της απουσίας σου...απλώς υπάρχω σ' ένα μοναχικό μονοπάτι πόνου, και απόλυτης μοναξιάς...Τίποτα πια δεν μπορεί να με κάνει να νιώσω καλά αφού έχασα εσένα, τον σύντροφό μου, τον συνοδοιπόρο μου, τον φίλο μου...

Μαρίζα Τσιτμή