Πόσος πόνος μπορεί να προκληθεί από ένα μοιραίο πάθος!--Εκδόσεις Οσελότος

O χωρισμός από μιας σχέσης πάθους, ο πόνος του χαμένου ονείρου...γίνεται σπαραγμός της σιωπής ... Πόσο επίπονο είναι το τέλος μιας ερωτικής παθιασμένης αγάπης...

μοιάζει με πένθιμη σιγή, μιας νεκρής πόλης...όταν έρχεται στη σκέψη σου η φωνή, ο μυστικός διάλογος των βλεμμάτων, το άρωμα...το άγγιγμα της παρουσίας....Το τέλος μιας αγάπης είναι σαν ένας πίνακας γκρίζος, θλιβερός. κι όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου αυτός ο πίνακας υπάρχει παντού....  Σε έναν τέτοιο χωρισμό,νιώθεις θύμα και θύτης , νιώθεις σαν ένας «ζωντανός νεκρός» μάρτυρας της καταστροφής των ονείρων σου, αλλά και θύμα της συντριβής που έχει συντελεστεί στον εσωτερικό σου κόσμο.

Μαρίζα Τσιτμή