Τείνουμε να το θεωρούμε δεδομένο και ανεξάντλητο. Πολύ σύντομα όμως το νερό θα είναι δυσεύρετο εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης, της κλιματικής αλλαγής και της πληθυσμιακής έκρηξης. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, μέχρι το 2030 η ζήτηση για νερό θα ξεπεράσει κατά 40% τη διαθεσιμότητα.
Εντός 20ετίας προβλέπεται ότι το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού θα έχει μόνο τις μισές ποσότητες νερού από αυτές που θα χρειάζεται για να καλύψει βασικές ανάγκες. Θα ξεκινήσει τότε ένα τρελό κυνήγι για τα υδάτινα αποθέματα, όπως γίνεται τώρα με το πετρέλαιο. Διαχείριση
Απαραίτητη προϋπόθεση ώστε να μη φτάσουμε τόσο σύντομα σ' αυτήν τη δραματική εποχή της «μεγάλης δίψας» είναι να διαχειριστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα τα υπάρχοντα αποθέματα, με τη βοήθεια νέων τεχνολογιών π.χ. για φιλτράρισμα, απολύμανση και αφαλάτωση, με καλύτερα δίκτυα διανομής και φυσικά με την ελάττωση των ποσοτήτων που καταναλώνονται στα νοικοκυριά, στη γεωργία -η οποία απορροφά το 70% του διαθέσιμου νερού παγκοσμίως- αλλά και στη βιομηχανία.Αρκεί να αναλογιστούμε ότι το 90% των ποσοτήτων του γλυκού νερού που καταναλώνεται στον πλανήτη χρησιμοποιείται στηνπαραγωγή τροφίμων και ενέργειας, ανήκει δηλαδή στην κατηγορία του «εικονικού νερού» το οποίο «εμπεριέχεται» σε ένα προϊόν κατά την παραγωγή του. Μπορεί να μην είναι προφανές, αξίζει ωστόσο να αναφερθεί ότι για να παραχθεί ένα κιλό σιτηρών απαιτείται περίπου 1 τόνος νερού, για να φτιαχτεί ένας υπολογιστής 1,5 τόνος, για ένα παντελόνι τζιν έως 6 τόνοι και για ένα κιλό βοδινού κρέατος 15 με 30 τόνοι.
Το παγκόσμιο εμπόριο σε «εικονικό νερό» υπολογίζεται ότι ξεπερνά τους 800 δισ. τόνους ετησίως, ποσότητα που αντιστοιχεί σε 10 ποταμούς σαν τον Νείλο.Αν σε όλα αυτά προσθέσει κανείς την κλιματική αλλαγή και το γεγονός ότι σε χώρες όπως η Αυστραλία και το Πακιστάν οι καταστροφικές πλημμύρες που συνέβαιναν μία φορά μέσα σε έναν αιώνα, τώρα ενδέχεται να επαναλαμβάνονται κάθε 20 χρόνια, είναι σαφές ότι η ανάγκη καλύτερης διαχείρισης των υδάτινων αποθεμάτων γίνεται ακόμη πιο επείγουσα. ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
Τριακόσιοι περίπου επιστήμονες και οικονομολόγοι συναντήθηκαν στην Οτάβα του Καναδά από τις 28/2 έως τις 3/3 στο πλαίσιο διεθνούς συνεδρίου που διοργανώθηκε από το Καναδικό Δίκτυο Νερού (CWN) με στόχο την παρουσίαση και διερεύνηση νέων εργαλείων, πρακτικών και ιδεών για την καλύτερη διαχείριση του πολύτιμου αγαθού.«Το νερό είναι ένα τοπικό ζήτημα και απαιτεί λύσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες κάθε περιοχής. Δυστυχώς, οι περισσότερες κοινότητες -ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες- δεν είναι προετοιμασμένες ώστε να προσαρμοστούν στις νέες πραγματικότητες», λέει ο Ζαφάρ Αντίλ, πρόεδρος του UN Water του συντονιστικού οργάνου του ΟΗΕ για το νερό. «Εικονικό νερό»
Το 90% του γλυκού νερού που καταναλώνεται παγκοσμίως χρησιμοποιείται στην παραγωγή τροφίμων και ενέργειας, ανήκει δηλαδή στην κατηγορία του «εικονικού νερού» το οποίο «εμπεριέχεται» σε ένα προϊόν.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΑΓΙΑ
Εντός 20ετίας προβλέπεται ότι το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού θα έχει μόνο τις μισές ποσότητες νερού από αυτές που θα χρειάζεται για να καλύψει βασικές ανάγκες. Θα ξεκινήσει τότε ένα τρελό κυνήγι για τα υδάτινα αποθέματα, όπως γίνεται τώρα με το πετρέλαιο. Διαχείριση
Απαραίτητη προϋπόθεση ώστε να μη φτάσουμε τόσο σύντομα σ' αυτήν τη δραματική εποχή της «μεγάλης δίψας» είναι να διαχειριστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα τα υπάρχοντα αποθέματα, με τη βοήθεια νέων τεχνολογιών π.χ. για φιλτράρισμα, απολύμανση και αφαλάτωση, με καλύτερα δίκτυα διανομής και φυσικά με την ελάττωση των ποσοτήτων που καταναλώνονται στα νοικοκυριά, στη γεωργία -η οποία απορροφά το 70% του διαθέσιμου νερού παγκοσμίως- αλλά και στη βιομηχανία.Αρκεί να αναλογιστούμε ότι το 90% των ποσοτήτων του γλυκού νερού που καταναλώνεται στον πλανήτη χρησιμοποιείται στηνπαραγωγή τροφίμων και ενέργειας, ανήκει δηλαδή στην κατηγορία του «εικονικού νερού» το οποίο «εμπεριέχεται» σε ένα προϊόν κατά την παραγωγή του. Μπορεί να μην είναι προφανές, αξίζει ωστόσο να αναφερθεί ότι για να παραχθεί ένα κιλό σιτηρών απαιτείται περίπου 1 τόνος νερού, για να φτιαχτεί ένας υπολογιστής 1,5 τόνος, για ένα παντελόνι τζιν έως 6 τόνοι και για ένα κιλό βοδινού κρέατος 15 με 30 τόνοι.
Το παγκόσμιο εμπόριο σε «εικονικό νερό» υπολογίζεται ότι ξεπερνά τους 800 δισ. τόνους ετησίως, ποσότητα που αντιστοιχεί σε 10 ποταμούς σαν τον Νείλο.Αν σε όλα αυτά προσθέσει κανείς την κλιματική αλλαγή και το γεγονός ότι σε χώρες όπως η Αυστραλία και το Πακιστάν οι καταστροφικές πλημμύρες που συνέβαιναν μία φορά μέσα σε έναν αιώνα, τώρα ενδέχεται να επαναλαμβάνονται κάθε 20 χρόνια, είναι σαφές ότι η ανάγκη καλύτερης διαχείρισης των υδάτινων αποθεμάτων γίνεται ακόμη πιο επείγουσα. ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
Τριακόσιοι περίπου επιστήμονες και οικονομολόγοι συναντήθηκαν στην Οτάβα του Καναδά από τις 28/2 έως τις 3/3 στο πλαίσιο διεθνούς συνεδρίου που διοργανώθηκε από το Καναδικό Δίκτυο Νερού (CWN) με στόχο την παρουσίαση και διερεύνηση νέων εργαλείων, πρακτικών και ιδεών για την καλύτερη διαχείριση του πολύτιμου αγαθού.«Το νερό είναι ένα τοπικό ζήτημα και απαιτεί λύσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες κάθε περιοχής. Δυστυχώς, οι περισσότερες κοινότητες -ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες- δεν είναι προετοιμασμένες ώστε να προσαρμοστούν στις νέες πραγματικότητες», λέει ο Ζαφάρ Αντίλ, πρόεδρος του UN Water του συντονιστικού οργάνου του ΟΗΕ για το νερό. «Εικονικό νερό»
Το 90% του γλυκού νερού που καταναλώνεται παγκοσμίως χρησιμοποιείται στην παραγωγή τροφίμων και ενέργειας, ανήκει δηλαδή στην κατηγορία του «εικονικού νερού» το οποίο «εμπεριέχεται» σε ένα προϊόν.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΑΓΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .