του Γιώργου Κοντογιάννη
Δύο μεγάλα άγχη περάσαμε αυτή τη βδομάδα. Το πρώτο αφορούσε το χαράτσι στα ακίνητα που μας έστειλε ο Βενιζέλος καθ' υπόδειξη της Τρόικας μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ και το δεύτερο ήταν αυτό το θρίλερ της περίφημης υπογραφής του Αντώνη Σαμαρά στο κείμενο της επιστολής εγγυήσεων που ζητούσαν με ταπεινωτικό εκβιασμό οι δανειστές μας...
Μάτι δεν κλείσαμε τόσες μέρες... Πήγαινες για δουλειά το πρωί και εκεί που έλεγες μια καλημέρα σε ένα χριστιανό που συναντούσες σου απαντούσε: «Σου ήρθε το χαράτσι; Θα το πληρώσεις;» Πήγαινες παρακάτω έβλεπες άλλο γνωστό και με το που ξεστόμιζες τη καλημέρα έπαιρνες την αποστομωτική απάντηση: «Τι έγινε; Υπόγραψε ο Σαμαράς;» Κοντέψαμε να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε, τι δουλειά κάνουμε, τι προβλήματα έχουμε εδώ που ζούμε, πως πάμε στη δουλειά μας, που παρκάρουμε, τι έχουμε να φάμε σήμερα και άλλα εξίσου βασανιστικά ζητήματα σε αυτό τον ιδιόμορφο «παράδεισο» που λέγεται Ελλάδα του σήμερα...
Το πρώτο άγχος με το χαράτσι έχουν αναλάβει να μας το απαλύνουν ένα σωρό «αντιστασιακοί» φορείς, οργανώσεις, σύλλογοι, ακόμη και Δήμοι και Δήμαρχοι. Οι τελευταίοι μάλιστα αφού δεν υπάρχει φράγκο στα ταμεία για έργα ανάπλασης και αναβάθμισης της ποιότητας ζωής των πολιτών, το έριξαν στο αντάρτικο. Στήνουν γραφεία ενημέρωσης και εξυπηρέτησης όλων όσων δεν μπορούν ή δεν θέλουν να πληρώσουν το ομολογουμένως άδικο αυτό τέλος στα ακίνητα μέσω της ΔΕΗ και μάλιστα μαζί με κομματικές οργανώσεις και συνδικαλιστικούς φορείς πάνε σε καταλήψεις γραφείων της ΔΕΗ και κάνουν και επανασυνδέσεις σε κομμένα ρεύματα ανήμπορων και άνεργων. Καλά και άγια κάνουν διότι μόνο έτσι μπορεί κανείς πλέον να αντιδρά στην κλιμακούμενη εξαθλίωση ενός ολόκληρου λαού, πλην όμως τον πιστωμένο λογαριασμό στο όνομα και στο ΑΦΜ του καθενός μας, όσο κι αν σηκώσουμε δικαιολογημένα αντάρτικο δεν βλέπω να τον διαγράφει τελικά κανείς. Εκτός και εάν η Τρόικα και ο Βενιζέλος συνειδητοποιήσουν ότι δεν μαζεύονται λεφτά έτσι με αυτό τον τρόπο και υπάρξει νέα νομοθετική ρύθμιση... Διότι κακά τα ψέματα σε αυτή η χώρα ισχύει χρόνια τώρα, το γνωστό «ότι γράφει δεν ξεγράφει»!
Σε ότι αφορά το άλλο δράμα που ζήσαμε σχετικά με τον αν τελικά θα βάλει ο Αντώνης Σαμαράς την υπογραφή του ή όχι στο περιβόητο κείμενο εγγυήσεων εκβιαστικού και ταπεινωτικού χαρακτήρα που ζητούν οι Ευρωπαίοι δανειστές μας, τα πράγματα αποδείχτηκαν τελικά πιο περίπλοκα από ότι πιστεύαμε και πιο ψυχοφθόρα από ότι περιμέναμε. Οι περισσότεροι Έλληνες έλεγαν μέσα τους ή και φωναχτά: «Σιγά μωρέ μήπως δεν υπογράψει ο Σαμαράς! Μπορεί να κάνει και αλλιώς; Θα χρεοκοπήσουμε δηλαδή από ένα καπρίτσιο;» Άλλοι έλεγαν να μην υπογράψει διότι όλο αυτό είναι μια κραυγαλέα υποτέλεια που έρχεται τα επόμενα χρόνια και αν υποκύψουμε αλίμονο μας... Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ενώ στα Ελληνικά κόμματα υπήρξε αρκετή διχογνωμία για το θέμα, με εξαίρεση ίσως την αριστερά, τα ΜΜΕ έπαιρναν εμμέσως πλην σαφώς τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Προχωρώντας μάλιστα σε αναλύσεις πληροφοριών ότι δήθεν είναι εκβιασμοί για να αγοράσουμε σημαντικό εξοπλισμό ή είναι τρόπος να δεθούμε χειροπόδαρα για τα επόμενα χρόνια ώστε να μη μπορούμε να επαναδιαπραγματευθούμε στο μέλλον καλύτερους όρους και καλύτερη ζωή.
Σκάσαμε κυριολεκτικά με αυτή την ιστορία μέχρι που οι πρώτες ελπίδες ήρθαν προχθές από το Βερολίνο όπου μια νέα επιστολή πολιτικών εγγυήσεων του Αντώνη Σαμαρά, φαίνεται ότι «στρογγυλεύει τις γωνίες» του προβλήματος και μάλλον βάζει νερό στο κρασί των δανειστών μας... Ελπίζω να μη μας βρει άλλη εβδομάδα και με αυτό το άγχος γιατί η ζωή μας πια παράγινε γκρίζα και η αγωνία του τι ξημερώνει αύριο, είναι πλέον το χαρακτηριστικό της καθημερινότητας σε αυτή τη χώρα. Παρότι πιστεύω ότι όλα όσα ακούστηκαν ως αιτίες αυτής της διένεξης έχουν αρκετά μεγάλη δόση αλήθειας...
Δεν ξέρω τι άλλο μας περιμένει αλλά ειλικρινά πεθύμησα το Γιώργο... Λίγες βδομάδες λείπει από το κέντρο του δημοσίου ενδιαφέροντος και κάπως νιώθω. Έβλεπες βρε αδερφέ το άγχος με άλλο μάτι... Είχες θέμα: ταξίδια, αγκαλιές, φιλιά, κόκκινα χαλιά, λιμουζίνες, δημοσιογράφοι, κανάλια και εκείνο το χαμόγελο ευγενούς πίκρας του Γιώργου σου έδινε μια ελπίδα... Τώρα σκέτη ερημιά. Το χαράτσι που σκοτώνει και η υπογραφή του Αντώνη! Μια λύση υπάρχει. Αν φύγει ο Γιώργος για κάπου αλλού να μας πάρει κοντά του. Να κάνουμε κανό, σκέιτμπορντ και τζόκινγκ σε δάση και αθλητικά κέντρα. Να πετάξουμε πάλι ψηλά στα σύννεφα γιατί η προσγείωση στο πραγματικό άγχος μας έχει γίνει θηλιά στο λαιμό.
http://www.dete.gr
Δύο μεγάλα άγχη περάσαμε αυτή τη βδομάδα. Το πρώτο αφορούσε το χαράτσι στα ακίνητα που μας έστειλε ο Βενιζέλος καθ' υπόδειξη της Τρόικας μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ και το δεύτερο ήταν αυτό το θρίλερ της περίφημης υπογραφής του Αντώνη Σαμαρά στο κείμενο της επιστολής εγγυήσεων που ζητούσαν με ταπεινωτικό εκβιασμό οι δανειστές μας...
Μάτι δεν κλείσαμε τόσες μέρες... Πήγαινες για δουλειά το πρωί και εκεί που έλεγες μια καλημέρα σε ένα χριστιανό που συναντούσες σου απαντούσε: «Σου ήρθε το χαράτσι; Θα το πληρώσεις;» Πήγαινες παρακάτω έβλεπες άλλο γνωστό και με το που ξεστόμιζες τη καλημέρα έπαιρνες την αποστομωτική απάντηση: «Τι έγινε; Υπόγραψε ο Σαμαράς;» Κοντέψαμε να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε, τι δουλειά κάνουμε, τι προβλήματα έχουμε εδώ που ζούμε, πως πάμε στη δουλειά μας, που παρκάρουμε, τι έχουμε να φάμε σήμερα και άλλα εξίσου βασανιστικά ζητήματα σε αυτό τον ιδιόμορφο «παράδεισο» που λέγεται Ελλάδα του σήμερα...
Το πρώτο άγχος με το χαράτσι έχουν αναλάβει να μας το απαλύνουν ένα σωρό «αντιστασιακοί» φορείς, οργανώσεις, σύλλογοι, ακόμη και Δήμοι και Δήμαρχοι. Οι τελευταίοι μάλιστα αφού δεν υπάρχει φράγκο στα ταμεία για έργα ανάπλασης και αναβάθμισης της ποιότητας ζωής των πολιτών, το έριξαν στο αντάρτικο. Στήνουν γραφεία ενημέρωσης και εξυπηρέτησης όλων όσων δεν μπορούν ή δεν θέλουν να πληρώσουν το ομολογουμένως άδικο αυτό τέλος στα ακίνητα μέσω της ΔΕΗ και μάλιστα μαζί με κομματικές οργανώσεις και συνδικαλιστικούς φορείς πάνε σε καταλήψεις γραφείων της ΔΕΗ και κάνουν και επανασυνδέσεις σε κομμένα ρεύματα ανήμπορων και άνεργων. Καλά και άγια κάνουν διότι μόνο έτσι μπορεί κανείς πλέον να αντιδρά στην κλιμακούμενη εξαθλίωση ενός ολόκληρου λαού, πλην όμως τον πιστωμένο λογαριασμό στο όνομα και στο ΑΦΜ του καθενός μας, όσο κι αν σηκώσουμε δικαιολογημένα αντάρτικο δεν βλέπω να τον διαγράφει τελικά κανείς. Εκτός και εάν η Τρόικα και ο Βενιζέλος συνειδητοποιήσουν ότι δεν μαζεύονται λεφτά έτσι με αυτό τον τρόπο και υπάρξει νέα νομοθετική ρύθμιση... Διότι κακά τα ψέματα σε αυτή η χώρα ισχύει χρόνια τώρα, το γνωστό «ότι γράφει δεν ξεγράφει»!
Σε ότι αφορά το άλλο δράμα που ζήσαμε σχετικά με τον αν τελικά θα βάλει ο Αντώνης Σαμαράς την υπογραφή του ή όχι στο περιβόητο κείμενο εγγυήσεων εκβιαστικού και ταπεινωτικού χαρακτήρα που ζητούν οι Ευρωπαίοι δανειστές μας, τα πράγματα αποδείχτηκαν τελικά πιο περίπλοκα από ότι πιστεύαμε και πιο ψυχοφθόρα από ότι περιμέναμε. Οι περισσότεροι Έλληνες έλεγαν μέσα τους ή και φωναχτά: «Σιγά μωρέ μήπως δεν υπογράψει ο Σαμαράς! Μπορεί να κάνει και αλλιώς; Θα χρεοκοπήσουμε δηλαδή από ένα καπρίτσιο;» Άλλοι έλεγαν να μην υπογράψει διότι όλο αυτό είναι μια κραυγαλέα υποτέλεια που έρχεται τα επόμενα χρόνια και αν υποκύψουμε αλίμονο μας... Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ενώ στα Ελληνικά κόμματα υπήρξε αρκετή διχογνωμία για το θέμα, με εξαίρεση ίσως την αριστερά, τα ΜΜΕ έπαιρναν εμμέσως πλην σαφώς τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Προχωρώντας μάλιστα σε αναλύσεις πληροφοριών ότι δήθεν είναι εκβιασμοί για να αγοράσουμε σημαντικό εξοπλισμό ή είναι τρόπος να δεθούμε χειροπόδαρα για τα επόμενα χρόνια ώστε να μη μπορούμε να επαναδιαπραγματευθούμε στο μέλλον καλύτερους όρους και καλύτερη ζωή.
Σκάσαμε κυριολεκτικά με αυτή την ιστορία μέχρι που οι πρώτες ελπίδες ήρθαν προχθές από το Βερολίνο όπου μια νέα επιστολή πολιτικών εγγυήσεων του Αντώνη Σαμαρά, φαίνεται ότι «στρογγυλεύει τις γωνίες» του προβλήματος και μάλλον βάζει νερό στο κρασί των δανειστών μας... Ελπίζω να μη μας βρει άλλη εβδομάδα και με αυτό το άγχος γιατί η ζωή μας πια παράγινε γκρίζα και η αγωνία του τι ξημερώνει αύριο, είναι πλέον το χαρακτηριστικό της καθημερινότητας σε αυτή τη χώρα. Παρότι πιστεύω ότι όλα όσα ακούστηκαν ως αιτίες αυτής της διένεξης έχουν αρκετά μεγάλη δόση αλήθειας...
Δεν ξέρω τι άλλο μας περιμένει αλλά ειλικρινά πεθύμησα το Γιώργο... Λίγες βδομάδες λείπει από το κέντρο του δημοσίου ενδιαφέροντος και κάπως νιώθω. Έβλεπες βρε αδερφέ το άγχος με άλλο μάτι... Είχες θέμα: ταξίδια, αγκαλιές, φιλιά, κόκκινα χαλιά, λιμουζίνες, δημοσιογράφοι, κανάλια και εκείνο το χαμόγελο ευγενούς πίκρας του Γιώργου σου έδινε μια ελπίδα... Τώρα σκέτη ερημιά. Το χαράτσι που σκοτώνει και η υπογραφή του Αντώνη! Μια λύση υπάρχει. Αν φύγει ο Γιώργος για κάπου αλλού να μας πάρει κοντά του. Να κάνουμε κανό, σκέιτμπορντ και τζόκινγκ σε δάση και αθλητικά κέντρα. Να πετάξουμε πάλι ψηλά στα σύννεφα γιατί η προσγείωση στο πραγματικό άγχος μας έχει γίνει θηλιά στο λαιμό.
http://www.dete.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .