Το Εθνικό Κράτος και η οικονομία

Την εποχή της πληροφόρησης και της παραπληροφόρησης, την εποχή της αυτοματοποίησης, την εποχή που δήθεν τα γνωρίζουμε όλα και τα ελέγχουμε όλα, πρέπει εμείς οι Εθνικιστές ν' ανατρέξουμε ξανά στους προπάτορές μας, σε αυτούς που μας έδειξαν το δρόμο, σε αυτούς που μας έδωσαν τα φιλοσοφικά, καλλιτεχνικά και ιδεολογικά εφόδια για να πορευτούμε στο σήμερα αλλά και στο αύριο. 

Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω τους χαρτογιακάδες πολιτικούς, τους πρασινορόζ πανεπιστημιακούς, τους κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές, που με τις ψευτοϊδεολογίες τους και τις ρεμούλες τους μας έφεραν σε αυτό το σημείο. 

Για εμάς όλα ξεκινούν και καταλήγουν στο ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.

Η οικονομία δεν είναι ο πρωτεύων σκοπός του κράτους μας. Η οικονομία είναι μόνο ένα μέσο για την υλική ικανοποίηση του λαού. Για εμάς κανένα οικονομικό σύστημα ή οικονομική αρχή δεν είναι αποδεκτή, όταν αυτή δεν εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον.

Το κράτος που οραματιζόμαστε εγκρίνει και αναγνωρίζει την ιδιωτική πρωτοβουλία μόνο για την καλύτερη εξυπηρέτηση του Εθνικού Συμφέροντος. Λέμε ΟΧΙ στις ιδιωτικοποιήσεις, που κίνητρό τους έχουν μόνο το ιδιωτικό και ανεξέλεγκτο κέρδος, που έχει ως αποτέλεσμα μια ροή χρήματος από τους οικονομικά ασθενέστερους προς τους οικονομικά ισχυρούς και, ως συνέπεια αυτού, δημιουργείται μια μεγάλη κοινωνική ανισότητα, με κοινωνικές αναταραχές, τις οποίες μπορούμε να δούμε και στην πατρίδα μας. Η ανεξέλεγκτη επικέρδια οδηγεί τους μεγάλους επιχειρηματίες σε συνεχή και αυξανόμενη εκμετάλλευση των εργαζομένων και του λαού, που καταναλώνει τα παραγώμενα αγαθά, με αποτέλεσμα τον οικονομικό μαρασμό του λαού και την δημιουργία, από την μια πλευρά, κοινωνικών-ταξικών αντιθέσεων και, από την άλλη, την δημιουργία εμπορικών καρτέλ με αποτέλεσμα την διατάραξη της κοινωνικής ισορροπίας. 

Κατά διαστήματα επίσης ακούμε για τον "Κρατικό Παρεμβατισμό", που προσπαθεί να βρει κάποιο σημείο ισορροπίας μεταξύ ατομικής ελευθερίας και γενικού συμφέροντος. Όμως για την ΕΘΝΙΚΗ Οικονομία μας, πάνω από το γενικό συμφέρον είναι το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ. Μόνο αυτό βλέπουμε, μόνο σε αυτό αποσκοπούμε. 

Το ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ βρίσκεται πάνω από οποιαδήποτε τάξη, πάνω από οποιαδήποτε κοινωνική ομάδα, προσβλέπει σε ολόκληρο το λαό και αγωνίζεται για την οικονομική ευημερία του ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ.

Το εθνικό κράτος έχει την εποπτεία όλων των κλάδων της εθνικής οικονομίας. Αυτό είναι υπεύθυνο για τον προγραμματισμό, τον συντονισμό, την οργάνωση, την ορθή ρύθμιση και την κατεύθυνση του κάθε κλάδου ξεχωριστά. Το εθνικό κράτος είναι αυτό που ρυθμίζει το βιοτικό επίπεδο του λαού, με όρους και προϋποθέσεις, αποτρέποντας αντικοινωνικές διαφοροποιήσεις στο επίπεδο διαβίωσης. Αυτές οι ρυθμίσεις του κράτους δεν δημιουργούν κλειστά επαγγέλματα, αντιθέτως διαφυλάσσουν το επίπεδο διαβίωσης και το επίπεδο παρεχομένων υπηρεσιών κάθε επαγγελματία και κάθε κλάδου ξεχωριστά. Το εθνικό κράτος δεν παρεμβαίνει και δεν ενεργεί θεραπευτικά, ούτε προληπτικά. Το εθνικό κράτος αναλαμβάνει την ρύθμιση όλων των ζητημάτων που έχουν σχέση με την παραγωγή, την κυκλοφορία, την διανομή και την κατανάλωση των αγαθών. Αυτό είναι που καθορίζει τα είδη της εθνικής παραγωγής, της δημιουργούμενης βιομηχανίας, του γεωργικού και κτηνοτροφικού προϊόντος, το οποίο πρέπει να καλλιεργηθεί ή να εκτραφεί σε κάθε εδαφική ζώνη και, μέσω ενός εθνικού συστήματος, τα είδη και την ποσότητα των εισαγομένων και εξαγομένων προϊόντων. 

Εθνικό κράτος σημαίνει συντονισμός, τάξη και οργάνωση. Απαραίτητα στοιχεία ενός σύγχρονου και υψηλού επιπέδου ελληνικού και, κατά συνέπεια, ευρωπαϊκού μοντέλου κρατικής οργάνωσης.

Το εθνικό κράτος σέβεται και προστατεύει την ιδιωτική πρωτοβουλία και την ατομική ιδιοκτησία. Είναι αρωγός και εμπιστεύεται τους πολίτες. Αλλά και ο πολίτης πρέπει να σέβεται, να διαφυλάσσει και να εμπιστεύεται το κράτος. Το εθνικό συμφέρον είναι πάνω από το ιδιωτικό.

Το εθνικό κράτος επεμβαίνει και είναι αυτό που διαμορφώνει το πλαίσιο στις επιχειρήσεις ΚΟΙΝΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ (ενέργεια, συγκοινωνίες, υγεία, επικοινωνία...). Είναι αυτό που μπορεί να επιδοτεί επιχειρήσεις υψηλής κοινωνικής αποστολής, που δεν μπορούν να λειτουργήσουν αυτάρκεις. Ο πολίτης σε οποιοδήποτε απομακρυσμένο μέρος της επικράτειας πρέπει και αυτός να έχει πρόσβαση σε ό,τι χρειάζεται και πρέπει να χρησιμοποιεί τα αγαθά που του παρέχει το κράτος μετο μικρότερο οικονομικό κόστος.

Το εθνικό κράτος στρέφεται κατά της ανεργίας, της ημιαπασχόλησης και του ελαστικού ωραρίου εργασίας. Στρέφεται κατά εκείνων που δημιουργούν και συντηρούν αυτή την κατάσταση. Για εμάς, το φαινόμενο της ανεργίας είναι ένα ολέθριο γεγονός για την κοινωνική οικονομία, γιατί χάνονται αγαθά που θα μπορούσε να παράγει το ελληνικό εργατικό δυναμικό, μειώνεται το κατά κεφαλήν εισόδημα και πλήττονται οι οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις. Ο κάθε Έλληνας πρέπει να μπορεί να προσφέρει το προϊόν των ικανοτήτων του στο σύνολο.

Οι προεκλογικές εργασιακές υποσχέσεις του βρωμερού πολιτικού κατεστημένου στον πολύπαθο ελληνικό λαό πρέπει και μπορούμε να τις σταματήσουμε. Και μπορούμε να επιλύσουμε άμεσα το χρόνιο αυτό πρόβλημα. Το πολιτικό κατεστημένο εμπερικλείει και τα διάφορα συνδικάτα, ντόπια και ξένα, που μόνο σκοπό έχουν την όξυνση και την δημιουργία συνεχών εμποδίων και προβλημάτων τόσο στην παραγωγή, όσο και κυρίως στον κοινωνικό ιστό της χώρας μας, με αποκορύφωμα τις ανισότητες και τις ταξικές διαμάχες.

Το εθνικό κράτος δεν προβαίνει σε ασύστολο δανεισμό (εσωτερικό ή εξωτερικό) για κάλυψη των αναγκών του, αφού ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας γίνεται με ορίζοντα δεκαετιών με προσανατολισμό την αυτάρκεια. Οι έκτακτες καταστάσεις (φυσικές αιτίες, καταστροφές, διεθνείς οικονομικές κρίσεις) δεν το επηρεάζουν άμεσα, ούτε καίρια, μιας και η συνοχή του δεν είναι υλική, αλλά πνευμαιτκή και στοχεύει στην διατήρηση του έθνους, όχι των αριθμών.

Αλλά ένα εθνικό κράτος τί θα έκανε, παραλαμβάνοντας τα πράγματα σε μια κατάσταση όπως η σημερινή;

Πρώτα θα έπαιρνε μέτρα προφύλαξης του βιωτικού επιπέδου του λαού του και διατήρησής του σε ανεκτά επίπεδα. Ενδεικτικά άμεσα μέτρα:

• ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Φ.Π.Α. ΣΕ ΒΑΣΙΚΑ ΕΙΔΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, όπως ψωμί, γάλα, όσπρια, κρέας, αλλά και φάρμακα και ρουχισμός - φυσικά ΜΟΝΟ για τα κατασκευαζόμενα στην Ελλάδα προϊόντα.
• ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΙΜΟΛΟΓΙΩΝ ΤΩΝ ΔΕΚΟ, να έχουν έσοδα μόνο για την λειτουργία τους και όχι για τους ιδιώτες μετόχους τους.
• ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (το κράτος συνέταιρος στην επιχείρηση ανάλογα του ποσοστού συμμετοχής του), με έμφαση στις νέες τεχνολογίες και την συσκευασία αγροτικών προϊόντων.
• ΜΕΙΩΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΕΣ και αύξηση σε αυτές που απασχολούν αλλοδαπούς.
• ΟΡΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ στα 100 χιλιάδες ευρώ ανά άτομο και ταυτόχρονη μείωση φορολόγησης στα κέρδη που επενδύονται στην Ελλάδα. Υποχρεωτική αγορά ομολόγων του κράτους για αυτούς που υπερβαίνουν το όριο.
•  ΚΛΕΙΔΩΜΑ ΨΑΛΙΔΑΣ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ-ΔΑΝΕΙΩΝ ΣΤΟ 3%, που είναι υπεραρκετό για την κρατικές τράπεζες - οι ιδιωτικές ας βρουν αλλού θύματα... ΕΥΚΟΛΙΑ ΑΜΕΣΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΧΡΕΩΝ με αυτούς τους όρους σε κρατικές τράπεζες για όλους τους Έλληνες που το επιθυμούν.

Και αυτά είναι τα πρώτα άμεσα μέτρα ενός Εθνικού κράτους για αντιμετώπιση της κατάστασης που δημιούργησε ο αντεθνικός συφερτός. Αλλά και αυτή η μικρή αναφορά είναι αρκετή για να καταδείξει τις οδούς οικονομικής διαχείρησης που ακολουθεί το εθνικό μοντέλο κράτους. Οδούς που έχουν χαραχθεί στο παρελθόν με μεγάλη επιτυχία, που μόνο οι αφελείς και οι κακόβουλοι αγνοούν.

Το Εθνικό Κράτος δεν είναι απατηλή ουτοπία, είναι απλά και μόνο Η ΛΥΣΗ, είναι η λειτουργία ατόμων, κοινωνίας, έθνους, φυλής, πάνω στη λογική της επιβίωσης με αξιοπρέπεια. Είναι η δυναμική, δημιουργική επίλυση όλων των θεμάτων με τρόπο φυσικό και εθνικό.

Ζήτω η Νίκη!

Α.Γ. 
deology-studies.blogspot.com