Παπαχελάς - ΣΚΑΪ : Οι εργολάβοι της νεοταξικής προπαγάνδας που έγιναν ...τρομοκράτες!

http://klassikoperiptosi.blogspot.com
Το ότι η λέξη "δημοσιογράφος" σήμερα έχει αποκτήσει μια τελείως διαφορετική σημασία απο αυτήν που διατηρούσε έστω και προσχηματικά σε άλλες "ηρωικές" δεκαετίες , είναι κάτι που ασφαλώς το αναγνωρίζει η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.
Οι δημοσιογράφοι ποτέ δεν ήταν ανεξάρτητοι με την μαξιμαλιστική έννοια του όρου "ανεξαρτησία" , υπό την έννοια ότι το αφεντικό τους ήταν εμμέσως ή αμέσως εξαρτώμενο απο πολιτικά , οικονομικά ή κομματικά συμφέροντα, τα οποία ασφαλώς φρόντιζαν δι αυτού να αξιοποιούν στο μέγιστο βαθμό την δύναμη της εφημερίδας και αργότερα των καναλιών να χειραγωγεί , να "εκπαιδεύει" και τελικά να κατευθύνει πρόσωπα, ομάδες , συνδικάτα, οργανώσεις και τελικά όλη σχεδόν την κοινωνία των πολιτών.
Το κακό προχώρησε.....

 και τα επιτελεία της παγκόσμιας διαχείρισης συνειδήσεων έκαναν ένα βήμα ακόμα πιο πέρα.Δεν τους αρκούσε να έχουν μια κατευθυνόμενη δημοσιογραφία.Είχε φτάσει πλέον η ώρα η "ενημέρωση" να παραδώσει τα ...όπλα της στην "πληροφόρηση".
Η "κοινωνία της πληροφορίας" θα περιελάμβανε τους πάντες και τα πάντα.Δημοσιογράφοι , ψυχαγωγητές, κλόουν, διαχειριστές βάσεων δεδομένων, κόμματα , πολιτικοί , εταιρείες , πολυεθνικές επιχειρήσεις , τράπεζες κλπ.Το μόνο που θα παρέμενε το ίδιο ήταν το υποκείμενο, δηλαδή ο λαός του οποίου ο ρόλος έπρεπε με το καλό και με το κακό να άλλάξει σύντομα .Ο αντικειμενικός στόχος περιγράφεται με τον καλύτερο τρόπο στα λόγια του Τζώρτζ Όργουελ και στο έργο του "1984":
"Θα σας στύψουμε μέχρι να αδειάσετε και μετά θα σας ξαναγεμίσουμε με τους εαυτούς ΜΑΣ".
Και επειδή αυτός ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με light προπαγάνδες τύπου "Πρετεντέρη" και "Τσίμα" , επιστρατεύεται και το καινούργιο δημοσιογραφικό όπλο που έχει να κάνει με την τρομοκρατία της "πληροφόρησης".


Αυτό ακριβώς έκανε προχθές ο Παπαχελάς της "Καθημερινής" , του "ΣΚΑΪ" , του Soros και της Bildemberg.
Παραμονή της μαύρης επετείου της πτώχευσης Αργεντινής και παραμονές της δικής μας πτώχευσης, την οποία όχι μόνο δεν κρύβουν αλλά την διαφημίζουν κιόλας, είχε στην εκπομπή του δύο "ειδικής" σημειολογικής αξίας και αποστολής καλεσμένους.Τον τέως υπουργό οικονομικών της Αργεντινής Ντομίγκο Καβάγιο και τον πασίγνωστο Μιχάλη Χρυσοχοϊδη.
Στην παρούσα ανάρτηση δεν θα ασχοληθούμε ούτε με τον Χρυσοχοϊδη ούτε ασφαλώς με τον κατά Παπαχελά "κεντροαριστερό φιλόσοφο" κ. Σόρος ( βλ.εδώ) αλλά με τον "κ." Καβάγιο.


Ο λόγος που ήλθε στην Ελλάδα αυτός ο made in USA Αργεντινέζος οικονομικός εγκληματίας δυστυχώς δεν μας είναι γνωστός αν και μπορούμε να εικάσουμε περί αυτού.Αντιθέτως είναι προφανής ο σκοπός της πρόσκλησής του απο τον κ. Παπαχελά ό οποίος δεν ήταν άλλος παρά η τρομοκράτηση του ελληνικού λαού προκειμένου να πειθαρχήσει απόλυτα σε όποιο τρόπο εξόντωσης αποφασίσουν οι ξένοι και ντόπιοι επικυρίαρχοι.


Το μήνυμα της προχθεσινής συνέντευξης αυτού του εγκληματία ήταν σαφές:
" Ή βγάζετε το σκασμό όσα δάχτυλα κι αν σας κόψουν με το κλαδευτήρι ( μεταρρυθμίσεις) ή θα καταλήξετε να πτωχεύσετε σαν την Αργεντινή του 2001".



Για τον κ. Καβάγιο και φυσικά για τον "ουδέτερο" ρεπόρτερ του ΣΚΑΪ , η Αργεντινή πτώχευσε διότι πολύ απλά οι "αντιπολιτευόμενες" τοπικές κυβερνήσεις, δεν έκαναν όλα όσα είχε πεί το ΔΝΤ και εφάρμοζε η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Μένεμ, μεχρι που το ΔΝΤ ...αναγκάστηκε "να τραβήξει την πρίζα απο την Αργεντινή".Οταν μάλιστα ο Παπαχελάς του ζήτησε να μας συμβουλεύσει τι να κάνουμε εκείνος όπως κάθε διεστραμένος της εξουσίας είπε χαρακτηριστικά:
"...Η Ελλάδα θα πρέπει να αποφύγει να δώσει την αφορμή στην Ευρώπη να τραβήξει την πρίζα, όπως έκανε και σε μας το ΔΝΤ. Καταλαβαίνω ότι η τρόϊκα θα ζητά πάντα μεταρρυθμίσεις και στο βαθμό που αυτές είναι αναγκαίες, και θεωρώ πως είναι αναγκαίες,η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει το καλύτερο , να τις εφαρμόσει...Η έξοδος απο την Ευρωζώνη και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα είναι τό ίδιο καταστροφική όπως ήταν και για την Αργεντινή ..."
Φυσικά ο Παπαχελάς "ξέχασε" να τον ρωτήσει με ποιό νόμισμα ο Κίχνερ πέταξε απο τον σβέρκο του Αργεντίνικου λαού τα πτωματοφάγα όρνια του ΔΝΤ και τελικά οδήγησε σε ανάπτυξη τη μισποπεθαμένη απο τον Καβάγιο Αργεντινή.Μήπως η γυναίκα του και διάδοχός του στην προεδρία ακολούθησε πολιτική κατευνασμού των "αγορών" και υπακοής στα κελεύσματα των "οίκων" για να αποφύγει την επάνοδο του ΔΝΤ μέσω του τραπεζικού "club" των Παρισίων;

Τέλος πάντων ότι και να λέμε εμείς, τα γεγονότα και η ιστορία σχεδόν πάντα δίνουν τις καλύτερες απαντήσεις σε κάθε εραστή της "δημιουργικής καταστροφής" και οπωσδήποτε σε όλους τους κοντυλοφόρους της δημοσιογραφικής τρομοκρατίας.

Ας δούμε λοιπόν μερικά απο την ιστορία του προσκεκλημένου των "Φακέλων" του Παπαχελά κ. Καβάγιο:


"...Το 1982, λίγο πρίν απο την κατάρρευση της δικτατορίας στην Αργεντινή, η χούντα έκανε μια τελευταία χάτρη στον εταιρικό τομέα. Ο Ντομίνγκο Καβάγιο, ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Αργεντινής (σημ. "Κλασσικοπερίπτωσης":πρίν γίνει υπουργός οικονομικών, ήταν δηλαδή κάτι σαν τον δικό μας Προβόπουλο),ανακοίνωσε ότι το κράτος θα απορροφούσε τα χρέη των μεγάλων πολυεθνικών και εγχώριων εταιρειών, οι οποίες, όπως τα "πιράνχας" της Χιλής , είχαν συνάψει τόσο μεγάλα δάνεια, ώστε βρίσκονταν στο χείλος της χρεοκοπίας.Ο διακανονισμός σήμαινε ότι οι εταιρείες θα διατηρούσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία και τα κέρδη τους , αλλά το δημόσιο έπρεπε να καταβάλει 15- 20 δισεκατομμύρια δολάρια για τα χρέη τους .Μεταξύ των εταιρειών που έτυχαν αυτή της ευνοϊκής μεταχείρισης ήταν η Ford Motor Argentina, η Chase Manhattan, η Citibank , η ΙΒΜ και ηMercedes- Benz....
Ο Μένεμ ...αν και είχε εκλεγεί ως σύμβολο του κόμματος που είχε αντιταχθεί στη δικτατορία, διόρισε τον Καβάγιο υπουργό Οικονομικών , επαναφέροντας στην εξουσία τον αξιωματούχο της χουντικής περιόδου ....Ο διορισμός του ήταν αυτό που αποκαλού οι οικονομολόγοι σινιάλο, μια αδιαμφισβήτητη ένδειξη ότι η νέα κυβέρνηση θα συνέχιζε το κορπορατικό εγχείρημα που είχε ξεκινήσει η χούντα....Ο Καβάγιο κάλεσε αμέσως ιδεολογικές ενισχύσεις , στελεχώνοντας τον κυβερνητικό μηχανισμό με πρώην μαθητές του Μίλτον Φρίντμαν και του Άρνολντ Χάρμπεκερ.Όλες σχεδόν οι κορυφαίες οικονομικές θέσεις της χώρας καταλήφθηκαν απο παιδιά του Σικάγου:Πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας έγινε ο Ρόκε Φερνάντες, ο οποίος είχε εργαστεί στο ΔΝΤ όσο και στην Παγκόσμια Τράπεζα.Αντιπρόεδρος της κενρτικής τράπεζας διορίστηκε ο Πέδρο Πόου, έν απαιδί του Σικάγου που είχε εργαστεί για τη δικτατορία.Βασικός σύμβουλος της κεντρικής τράπεζας έγινε ο Πάμπλο Γκουϊντότι, ο οποίος ήρθε απ΄ευθείας απο το ΔΝΤ, όπο εργαζόταν υπο έναν πρώην καθηγητή του Πανεπιστημίου τουΣικάγου , τον Μαϊκλ Μούσα.
Η Αργερντινή δεν ήταν η μοναδική περίπτωση.Το 1999 η διεθνής επετηρίδα της Σχολής του Σικάγου περιλάμβανε περισσότερους απο 25 υπουργούς και 12 προέδρους κεντρικών τραπεζών σε ολόκληρο τον κόσμο , απο το Ισραήλ μέχρι την Κόστα Ρίκα.
Στην Αργεντινή , όπως και σε πολλές άλλες χώρες, τα παιδιά του Σικάγου είχαν σχηματίσει ένα είδος ιδεολογικής μέγγενης γύρω απο την εκλεγμένη κυβέρνηση, με μία ομάδα να πιέζει απο το εσωτερικό της και μία άλλη να ασκεί την πίεσή της απο την Ουάσιγκτον.Για παράδειγμα επικεφαλής των αντιπροσωπειών του ΔΝΤ στο Μπουένος Άϊρες ήταν συχνά ο Κλαούντιο Λόσερ, ένα ακόμα παιδί του Σικάγου.Αυτό σήμαινε ότι στις συναντήσεις του με τον υπουργό οικονομικών (Καβάγιο) και με τον πρόεδρο της κεντρικής τράπεζας, δεν γίνονταν διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε εκπροσώπους αντικρουομένων συμφερόντων, αλλά συζητήσεις ανάμεσα σε φίλους πρώην συμφοιτητές στο πανεπιστήμιο του Σικάγου και μέχρι πρόσφατα συναδέλφους στυη 19η οδό (ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα)....
...Το "σχέδιο του Καβάγιο", όπως ονομάστηκε, βασιζόταν στο ευφυές τέχνασμα το οποίο είχαν τελειοποιήσει τόσο η Παγκόσμια Τράπεζα όσο και το ΔΝΤ: να χρησιμοποιούν το χάος και την απελπισία που προκαλούσε μια κρίση υπερπληθωρισμού για να προωθήσουν τις ιδιωτικοποιήσεις ως αναπόσπαστο τμήμα της αποστολής διάσωσης της οικονομίας....Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το κράτος ξεπούλησε τον πλούτο της Αργεντινής τόσο γρήγορα και τόσο ολοκληρωτικά, ώστε το σχέδιο υπερέβη κατά πολύ όσα είχαν συμβεί στη Χιλή τις προηγούμενες δεκαετίες.Μέχρι το 1994 το 90% των κρατικών επιχειρήσεων, είχαν πουληθεί σε ιδιωτικές εταιρείες, ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν και η Citibank ...Πριν γίνουν οι πωλήσεις των κρατικών επιχειρήσεων, οι Μένεμ και Καβάγιο είχαν γενναιόδωρα προσφέρει μια πολύτιμη εξυπηρέτηση στους νέους ιδιοκτήτες, απολύοντας σχεδόν 700.000 εργαζομένους (σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Καβάγιο), κάποιοι πιστεύουν ότι ο αριθμός των απολυμένων ήταν ακόμη μεγαλύτερος...Ο Καβάγιο . μέγας θαυμαστής του Σακς, αποκάλεσε αυτή τη διαδικασία "θεραπεία - σοκ"....ο μισός πληθυσμός της χώρας εξωθήθηκε τελικά κάτω απο τα όρια της φτώχειας...."
" ( απο το "Δόγμα του Σοκ" της Naomi Klein)

Μάλιστα!

Πρίν δηλαδή ο καλεσμένος του Παπαχελά και συμβουλάτορας των Ελλήνων αναλάβει να δώσει τη χαριστική βολή στην πατρίδα του σαν υπουργός οικονομικών του "σοσιαλιστή" Μένεμ, ήταν διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Αργεντινής όταν ακόμα ήταν στην εξουσία μία απο τις πιό απάνθρωπες και μαύρες δικτατορίες στην νεώτερη παγκόσμια ιστορία.Ήταν εκείνος που εκτελώντας "άνωθεν" εντολές, υπονόμευσε με εκρηκτικά τα ήδη αποσαθρωμένα απο την αμερικανοκίνητη στρατιωτική χούντα θεμέλια της Αργεντινέζικης οικονομίας, τα οποία φυσικά και πυροδότησε όταν βρέθηκε μετά απο 10 χρόνια στην θέση του υπουργού οικονομικών.
Αυτόν τον "κύριο" μας κουβάλησε ο επίσης "κύριος" Παπαχελάς ως ειδικό "λευκαντικό" στο πλυντήριο εγκεφάλων του ΣΚΑΪ.
Νομίζω ότι το παρακάτω απόσπασμα απο το βιβλίο του Ν. Μπογιόπουλου "Είναι ο Καπιταλισμός ηλίθιε" τα λέει όλα:

"...Ποιό, τελικά "αφήγημα" της κρίσης , σύμφωνα με τη βαρύγδουπη κενολογία του συρμού, θα καθορίσει το μέλλον.Εκείνο που γεννά τον τρόμο , την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία, την παράλυση ή εκείνο που αφυπνίζει , χειραφετεί, ριζοσπαστικοποιεί και εξεγείρει;
Μόνο εφόσον οι εξελίξεις, έπειτα απο επίπονη πολιτική προσπάθεια, στρέψουν τα ρυάκια στην κατεύθυνση της δεύτερης εκδοχής, της ρήξης και της ανατροπής, τότε και μόνο υπο αυτή την έννοια υπάρχει τουλάχιστον μια θετική πτυχή στην κρίση:ότι διαλύει τις ψευδαισθήσεις.
Οι περίφημοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης φροντίζουν να διατηρούν διαρκώς εν ισχύι τη διαπίστωση του Μακιαβέλι πως "οι άνθρωποι κρίνουν , γενικά , περισσότερο με τα μάτια παρά με το μυαλό.Γιατί μπορεί να βλέπει ο καθένας, αλλά καταλαβαίνου λίγοι.Ο καθένας βλέπει εκείνο που φαίνεσαι, λίγοι καταλαβαίνουν αυτό που είσαι".Αν επομένως επιχειρήσουμε να δούμε κατάματα τον κόσμο μας - ολόκληρο τον κόσμο-, αλλά να τον δούμε για να τον αντιληφθούμε και όχι να αποκοιμηθούμε, αυτό προϋποθέτει την παράκαμψη των ΜΜΕ, αυτών των μηχανισμών χειραγώγησης.Ένας λόγος, πέραν των υπολοίπων, που απαιτεί αυτή την παράκαμαψη είναι ότι "με την παρούσα κατάσταση στα ΜΜΕ έχουμε εντυπωσιακούς τρόπους ομιλίας αλλά άδεια κεφάλια"Πρόκειται για τα ίδια "άδεια κεφάλια" που προσπάθησαν πριν απο μια εικοσαετία να επιβάλλουν την άποψη ότι "η ιστορία τέλειωσε" και ότι η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μία περίοδο μόνιμης ειρήνης και ευημερίας..."


Σας αφήνω λοιπόν να συλλογισθείτε τι ρισκάρετε με το να αφιερώνετε έστω και 10 δευτερόλεπτα βλέποντας τις άθλιες προαπαγάνδες του ΣΚΑΪ και κάθε άλλου μισθωμένου για αυτ΄πο καναλιού.

 http://ventetta.blogspot.com