Προσπαθώ
μήνες τώρα, να ψάχνω λύσεις και να κάνω ότι μου περνάει απο το χέρι,
για να βοηθήσω όσους συμπατριώτες μου ψάχνουν να βρούν άκρες για να
έρθουν μόνιμα στον Καναδά.
Προσπαθώ να γίνω σανίδα να πατήσουν γερά, να μην φάνε τα μούτρα τους.
Μα σκοντάφτω πάντα σε ένα πράγμα σε μερικούς που συναντάω, που με χαλάει αφάνταστα.
Την νοοτροπία τους.. αυτήν την γαμημένη νοοτροπία τους.
Δεν βρίζω, μα ούτε και κάπως αλλιώς μπορώ να την χαρακτηρίσω.
*Είμαι ο Ελληναράς, θα ανέβω να τους πάρω τα σώβρακα.
*Είμαι ο ξύπνιος, θα πάω να βρω τα κοιμισμένα, να τους τα πάρω χοντρά.
*Είμαι ο γαμάτος, θα πάω στη χλίδα να κάνω ζωή χαρισάμενη.
*Είμαι ο γεννημένος επιχειρηματίας, θα ανέβω να ανοίξω αμέσως επιχείρηση, να τα κονομήσω σε χρόνο ντε-τε.
*Είμαι ο όμορφος, θα πάρω μια αμαξάρα 4000 κυβικά, να πουλάω μούρη.
*Είμαι ο γάτος, θα πάω σαν τουρίστας, θα βρω μια δουλειά στη "μαύρη" να κάνω τη μπάζα μου, και μετά ίδωμεν.
*Είμαι Έλληνας, και μόνο γι αυτό, οι Καναδοί πρέπει να με παρακαλάνε να πάω να μείνω..
Και άλλα παρόμοια άτσαλα, που σου γυρίζουν τα μυαλά, και σε πιάνει ναυτία.
Αγαπητέ συμπατριώτη, έλα να σου πω δυο λόγια, να μάθεις λίγα γράμματα, γιατί θα τρως τα μούτρα σου όσο ζεις, μα θα τρως και φάπες απο πάνω.
Αν είμασταν μαλάκες, θα είμασταν κι εμείς στην δική σου δεινή θέση, άρα είμαστε πιο έξυπνοι, κι ας σε πονάει.
Θα χρωστούσαμε κι εμείς μαλλιοκέφαλα όπως κι εσύ, θα είχαμε αμαξάρα με πολλά κυβικά, αλλά καταχρεωμένη και με παραδομένες πινακίδες, αδυνατώντας να το πληρώνουμε. Έχουμε όμως να πληρώσουμε, και μάλιστα τρία αυτοκίνητα.
Όταν μας πρόσφεραν μεροκάματο, τρέχαμε και λέγαμε κι ευχαριστώ. Δεν παριστάναμε τους εφοπλιστές, ούτε θεωρούσαμε τον εαυτό μας Αλβανό η μαύρο.
Χρησιμοποιούσαμε τις συγκοινωνίες και δεν είχαμε το μυαλό μας στο αμάξι, τον καιρό που δεν είχαμε να φάμε.
Δεν παίρναμε μετά ακριβό και μουράτο αμάξι για να πουλήσουμε εφέ, αλλά φτηνό κι ότι να 'ναι, για να κάνουμε τη δουλειά μας.
Δεν ξυπνάγαμε το μεσημέρι, σκεπτόμενοι ποιόν να βρούμε να δαγκώσουμε, για κανένα αγύριστο δανεικό, η που θα πιούμε τζάμπα καφέ η ποιος θα μας ταΐσει τζάμπα.
Κοιτάζαμε την ζωή κατάματα, όπως τους ανθρώπους γύρω μας, χωρίς φόβο και χωρίς να χαμηλώνουμε τα μάτια.
Σηκώναμε και σηκώνουμε το τηλέφωνο, ακόμη και όταν είναι με απόκρυψη. Ούτε κάνουμε αναπάντητες για να χρεώνονται οι άλλοι..
Και έρχεσαι μετά απ' όλα αυτά.. -γιατί έχω κι άλλα- και παριστάνεις ΕΣΥ τον καμπόσο σε μένα; Έχεις καταλάβει άραγε πόσο μικρός και μηδαμινός είσαι στην πραγματικότητα; Πως δεν μετράς, παρά μόνο στην παρέα σου και πουθενά αλλού;
Και παριστάνεις τον καμπόσο; ..σε μένα;
Αλλού δεν βρήκες να τον παραστήσεις;
Εμένα βρήκες τσίφτη;
ΑΤΥΧΗΣΕΣ !
Σίγουρα δεν αναφέρομαι σε όλους, δεν είναι όλοι τέτοιοι. Μα είναι κάποιοι σε λέω.. που άρχισα να τους βαριέμαι, μα το Θεό.
Προσπαθώ να γίνω σανίδα να πατήσουν γερά, να μην φάνε τα μούτρα τους.
Μα σκοντάφτω πάντα σε ένα πράγμα σε μερικούς που συναντάω, που με χαλάει αφάνταστα.
Την νοοτροπία τους.. αυτήν την γαμημένη νοοτροπία τους.
Δεν βρίζω, μα ούτε και κάπως αλλιώς μπορώ να την χαρακτηρίσω.
*Είμαι ο Ελληναράς, θα ανέβω να τους πάρω τα σώβρακα.
*Είμαι ο ξύπνιος, θα πάω να βρω τα κοιμισμένα, να τους τα πάρω χοντρά.
*Είμαι ο γαμάτος, θα πάω στη χλίδα να κάνω ζωή χαρισάμενη.
*Είμαι ο γεννημένος επιχειρηματίας, θα ανέβω να ανοίξω αμέσως επιχείρηση, να τα κονομήσω σε χρόνο ντε-τε.
*Είμαι ο όμορφος, θα πάρω μια αμαξάρα 4000 κυβικά, να πουλάω μούρη.
*Είμαι ο γάτος, θα πάω σαν τουρίστας, θα βρω μια δουλειά στη "μαύρη" να κάνω τη μπάζα μου, και μετά ίδωμεν.
*Είμαι Έλληνας, και μόνο γι αυτό, οι Καναδοί πρέπει να με παρακαλάνε να πάω να μείνω..
Και άλλα παρόμοια άτσαλα, που σου γυρίζουν τα μυαλά, και σε πιάνει ναυτία.
Αγαπητέ συμπατριώτη, έλα να σου πω δυο λόγια, να μάθεις λίγα γράμματα, γιατί θα τρως τα μούτρα σου όσο ζεις, μα θα τρως και φάπες απο πάνω.
Αν είμασταν μαλάκες, θα είμασταν κι εμείς στην δική σου δεινή θέση, άρα είμαστε πιο έξυπνοι, κι ας σε πονάει.
Θα χρωστούσαμε κι εμείς μαλλιοκέφαλα όπως κι εσύ, θα είχαμε αμαξάρα με πολλά κυβικά, αλλά καταχρεωμένη και με παραδομένες πινακίδες, αδυνατώντας να το πληρώνουμε. Έχουμε όμως να πληρώσουμε, και μάλιστα τρία αυτοκίνητα.
Όταν μας πρόσφεραν μεροκάματο, τρέχαμε και λέγαμε κι ευχαριστώ. Δεν παριστάναμε τους εφοπλιστές, ούτε θεωρούσαμε τον εαυτό μας Αλβανό η μαύρο.
Χρησιμοποιούσαμε τις συγκοινωνίες και δεν είχαμε το μυαλό μας στο αμάξι, τον καιρό που δεν είχαμε να φάμε.
Δεν παίρναμε μετά ακριβό και μουράτο αμάξι για να πουλήσουμε εφέ, αλλά φτηνό κι ότι να 'ναι, για να κάνουμε τη δουλειά μας.
Δεν ξυπνάγαμε το μεσημέρι, σκεπτόμενοι ποιόν να βρούμε να δαγκώσουμε, για κανένα αγύριστο δανεικό, η που θα πιούμε τζάμπα καφέ η ποιος θα μας ταΐσει τζάμπα.
Κοιτάζαμε την ζωή κατάματα, όπως τους ανθρώπους γύρω μας, χωρίς φόβο και χωρίς να χαμηλώνουμε τα μάτια.
Σηκώναμε και σηκώνουμε το τηλέφωνο, ακόμη και όταν είναι με απόκρυψη. Ούτε κάνουμε αναπάντητες για να χρεώνονται οι άλλοι..
Και έρχεσαι μετά απ' όλα αυτά.. -γιατί έχω κι άλλα- και παριστάνεις ΕΣΥ τον καμπόσο σε μένα; Έχεις καταλάβει άραγε πόσο μικρός και μηδαμινός είσαι στην πραγματικότητα; Πως δεν μετράς, παρά μόνο στην παρέα σου και πουθενά αλλού;
Αλλού δεν βρήκες να τον παραστήσεις;
Εμένα βρήκες τσίφτη;
ΑΤΥΧΗΣΕΣ !
Σίγουρα δεν αναφέρομαι σε όλους, δεν είναι όλοι τέτοιοι. Μα είναι κάποιοι σε λέω.. που άρχισα να τους βαριέμαι, μα το Θεό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .