«Μπανανία» της Ευρώπης: Καταργούν εργασιακές δικλείδες που ισχύουν σε πολιτισμένα κράτη

M’ AYTOYS  ΤΟΥΣ ΔΩΣΙΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ….
Τον «βομβαρδισμό» με νέα εξοντωτικά μέτρα συνεχίζει η τρόικα με όπλο τον εκβιασμό για χρεωκοπία της Ελλάδας. Την ίδια ώρα που οι άβουλοι, άτολμοι και από ότι φαίνεται και ανίκανοι στις διαπραγματεύσεις με τους ξένους δανειστές πολιτικοί ταγοί της χώρας παίζουν
επικοινωνιακά παιχνίδια για να διασώσουν την εικόνα τους και ταυτόχρονα τους παχυλούς τους μισθούς, οι ξένοι δανειστές απαιτούν όλο και πιο βάρβαρα μέτρα που οδηγούν στην εξαθλίωση τους πολίτες αυτής της χώρας.
Μέτρα όπως είναι η μείωση του βασικού μισθού, η κατάργηση των …… >>>>>>>

δώρων, η μείωση των συντάξεων, οι απολύσεις του ήδη ρημαγμένου δημόσιου τομέα και των εξαθλιωμένων μισθολογικά εργαζομένων του, η κατάργηση του θεσμού της μετενέργειας και πολλά άλλα που ισχύουν σε πολιτισμένα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σύμφωνα με ότι ισχύει μέχρι σήμερα, με βάση τον δικηγόρο – εργατολόγο Γιάννη Καρούζο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 9 παρ. 4 Ν. 1876/90, οι κανονιστικοί όροι συλλογικής σύμβασης εργασίας που έληξε ή καταγγέλθηκε εξακολουθούν να ισχύουν επί ένα εξάμηνο και εφαρμόζονται και στους εργαζομένους που προσλαμβάνονται στο διάστημα αυτό. Η παράταση κανονιστικής ισχύος των ανωτέρω όρων εξυπηρετεί την άνετη, χρονικά, διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων για την σύναψη νέας συλλογικής σύμβασης, χωρίς οι εργαζόμενοι να στερηθούν κεκτημένα δικαιώματα, και χωρίς να προκύψει κενό ρύθμισης για τις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Αυτονόητο είναι ότι αν προκύψει η σύναψη συλλογικής σύμβασης σε συντομότερο του εξαμήνου χρονικό διάστημα, τότε οι νέες ρυθμίσεις αντικαθιστούν τις προηγούμενες με βάση την αρχή της τάξεως, ακόμη κι αν είναι δυσμενέστερες για τους μισθωτούς. Κατά τη διάρκεια του εξαμήνου δεν είναι δυνατή η επί τα χείρω απόκλιση από τους ανωτέρω κανονιστικούς όρους με ατομική σύμβαση εργασίας.
Μετά την πάροδο του εξαμήνου και εφόσον δε συναφθεί νέα συλλογική σύμβαση εργασίας, κατ’ εφαρμογή του άρθρο 9 παρ. 5 Ν. 1876/90, «οι υφιστάμενοι όροι εργασίας εξακολουθούν να ισχύουν μέχρις ότου λυθεί ή τροποποιηθεί η ατομική σχέση εργασίας». Τούτο σημαίνει ότι οι όροι της προηγούμενης συλλογικής σύμβασης «μετενεργούν», αναπτύσσουν δηλαδή ενδοτική ισχύ και εξακολουθούν να διέπουν τις ατομικές σχέσεις εργασίας, μέχρις ότου οι όροι αυτοί τροποποιηθούν με έναν νόμιμο τρόπο. Η τροποποίηση των ανωτέρω όρων ενδοτικής ισχύος μπορεί να λάβει χώρα είτε με την σύναψη νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας, είτε με την σύναψη νέων, ατομικών συμβάσεων εργασίας. Χάρις στην μετενέργεια, οι ατομικές συμβάσεις δεν «απογυμνώνονται» από το περιεχόμενό τους, με αποτέλεσμα οι όροι που μετενεργούν να αποτελούν αφετηρία για την διαπραγμάτευση με τον εργοδότη, έστω σε ατομικό επίπεδο.
Όπως υποστηρίζει ο δικηγόρος – εργατολόγος Γιάννης Καρούζος, εάν καταργηθεί ο θεσμός της μετενέργειας, τότε οι ατομικές συμβάσεις θα στερούνται βίαια και χωρίς καμία διαπραγμάτευση το περιεχόμενό τους, μετά την πάροδο του εξαμήνου παράτασης της κανονιστικής ισχύος που αναφέρθηκε ανωτέρω. Για παράδειγμα, εργαζόμενος που υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής κλαδικής συλλογικής σύμβασης, έξι μήνες μετά την καταγγελία ή λήξη ισχύος αυτής (και εφόσον δεν συναφθεί νέα συλλογική σύμβαση) θα βρεθεί απότομα να διέπεται από τους όρους που προβλέπει η εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας.
Μάλιστα ο θεσμός της μετενέργειας των συλλογικών συμβάσεων εργασίας προβλέπεται από πολλές έννομες τάξεις, μεταξύ των οποίων και η γερμανική (άρθρο 4 παρ. 5 TVG, νόμου για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας). Και στην Γερμανία η μετενέργεια εξυπηρετεί τον ίδιο ακριβώς σκοπό, δηλαδή να αποτρέπεται το ρυθμιστικό κενό των ατομικών συμβάσεων εργασίας, μέχρις ότου τροποποιηθεί νόμιμα το περιεχόμενό τους κατόπιν διαπραγμάτευσης σε συλλογικό ή ατομικό επίπεδο.

 http://cretanpatriot.wordpress.com