ΓΙΑΝΝΗΣ-ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣΟμολογώ πως ο Ρότζερ Φέντερερ δεν είναι ο “αγαπημένος” μου τενίστας. Ίσως διότι αυτό το στιλ του που μου θυμίζει “Μπιορν Μποργκ του 2000”, ίσως διότι ο Ναδάλ είναι πιο εντυπωσιακός κατά την άποψή μου, ίσως διότι ο Νόβακ Τζόκοβιτς “εκπέμπει” μια μεγαλύτερη -ας μου επιτραπεί ο χαρακτηρισμός- “αθλητική αλητεία” σε σχέση με τον “καθώς πρέπει” Ελβετό. Ίσως για όλα αυτά μαζί.
Δεν θα μπορούσα, όμως, να μην υποκλιθώ στο μεγαλείο του. Αυτό που έκανε το απόγευμα της Κυριακής στο βροχερό Λονδίνο δεν έχει προηγούμενο. Δεν είναι ότι για έβδομη φορά στην καριέρα του κατέκτησε το φημισμένο Γουίμπλεντον. Αλλά ότι έπειτα από δύο χρόνια επέστρεψε στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης, στα 32 του πλέον, παίζοντας εκπληκτικό τένις. Είναι ότι από μόνος του ο αριθμός “17 τρόπαια Γκραν Σλαμ” είναι ικανός να… τρομάξει οποιονδήποτε αντίπαλό του. Είναι, αν θέλετε, το γεγονός πως ακόμα και τώρα παίζει με την ίδια άνεση με την οποία τον βλέπαμε να “χτίζει” το… βασίλειό του μια δεκαετία πιο πριν…
Ο τελικός του φετινού Γουίμπλεντον νομίζω πως θα μείνει χαραγμένος στις μνήμες όλων όσοι αγαπούν (αγαπάμε, δηλαδή) το τένις. Για τον καταπληκτικό Φέντερερ, για το μοναδικό κοινό που είχε κατακλύσει ακόμα και τον λόφο δίπλα από το κεντρικό κορτ. Μα, κυρίως, για το κλάμα του Άντι Μάρεϊ. Όσοι ασχολούμαστε με το αθλητικό ρεπορτάζ νοιώθουμε “ευλογημένοι” ακριβώς γι’ αυτό το πράγμα: για τις μοναδικές συγκινήσεις που προσφέρει ο αθλητισμός. Συγκινήσεις που φρονώ πως κανένα άλλο ρεπορτάζ δεν μπορεί να προσφέρει.
Ο Μάρεϊ λύγισε, δάκρυσε, ξέσπασε σε λυγμούς την ώρα που μερικές δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες του ξεσπούσαν σε αθρόο χειροκρότημα. Δεν έκρυψε τη συγκινησιακή του φόρτιση όχι τόσο για τον χαμένο τελικό ενός τουρνουά Γκραν Σλαμ, όσο για τον “χωροχρόνο” που έγινε τούτο: μέσα στην ίδια την πατρίδα του, μπροστά στους Βρετανούς που λατρεύουν το τένις, στην πρώτη παρουσία Βρετανού τενίστα σε τελικό απλού στο Γουίμπλεντον έπειτα από 74 χρόνια.
Εύχομαι αυτό που είπε μετά τον τελικό ο Φέντερερ, δηλαδή πως “ο Άντι δικαιούται έναν τίτλο Γκραν Σλαμ” να γίνει πραγματικότητα. Και την επόμενη φορά που θα ξεσπάσει σε λυγμούς να είναι από χαρά…
.statesmen.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .