Ο 54χρονος Δημήτρης ήταν σύζυγος της κόρης της Βίκυς Μοσχολιού και του Μίμη Δομάζου, Ευαγγελίας Δομάζου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα ήταν σε διάσταση.
Ο Δημήτρης Μίχας γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1958 και πήγε σχολείο στην Κηφισιά. Στη συνέχεια, η ζωή τον έβγαλε στην Πάρο και συγκεκριμένα στην περιοχή Αμπελά. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο οδηγός ταξί είχε ένα παιδί από τον πρώτο του γάμο.
«Είχε ένα κακό προαίσθημα την παραμονή του χαμού του. Ήταν ένας ευαίσθητος άνθρωπος που δεν άντεχε το άδικο. Για αυτό βγήκε από την πιάτσα και πάλεψε με τον δολοφόνο του» λένε στη Real News οι συνάδελφοι του οδηγοί ταξί της Νάουσας στη Πάρο για τον αδικοχαμένο Δημήτρη Μίχα που προσπάθησε να κόψει το δρόμο στους ληστές.
«Όλοι μας παγώσαμε και κάναμε στην άκρη να περάσουν, ενώ από την τράπεζα φώναζαν »Πιάστε τους, μας λήστεψαν». Τότε πετάχτηκε μπροστά ο Δημήτρης. Τον είδαμε να παλεύει μαζί του και να καθηλώνει τον ληστή. Τότε ο συνεργός του τον πυροβόλησε στο στήθος« ήταν η περιγραφή που έκανε στους αστυνομικούς ένας από τους συναδέλφους του.
Την ίδια στιγμή από το διπλανό φούρνο ένας κάτοικος προσπάθησε να τους ακολουθήσει αλλά κρύφτηκε όταν οι ληστές άρχισαν να τον πυροβολούν, αποφασισμένοι να σκοτώσουν όποιον τους πλησιάσει σε απόσταση αναπνοής.
«Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Δημήτρης. Ενδιαφερόταν πάντα για τους διπλανούς του. Δεν μου έκανε καμία εντύπωση η αντίδρασή του» λέει ο συνάδελφός του Παναγιώτης.
Τραγική ειρωνία είναι ότι μία μέρα πριν από το μακελειό και τον άδικο θάνατό του ο Δημήτρης είχε αναβάσει στο facebook το τραγούδι «Είναι τρελός» του Νότη Σφακιανάκη.
ΠΗΓΗ: radar.gr
«Ήταν τρελός, γι’ αυτό και τού πρεπε η δόξα
κι αυτοί τον πρόδωσαν με θάνατου φιλί
Ενός τρελού πάντα μπροστά τραβάει η λόξα
για να φοβούνται και να κρύβονται οι δειλοί
Ήταν τρελός, γι’ αυτό τον ξέχασαν οι αγύρτες
σαν το τσιγάρο του στα χείλη η ζωή
Από τι φτιάχνονται των προδοτών οι φύτρες
και δεν τιμούνε όσους έχουνε φωνή
Τρελό αδέλφι μου, έγινες ντέρτι μου
σ’ ένα τραγούδι πόσο θάρρος να στριμώξω;
Γίνε σημαία μου κι έλα παρέα μου
αυτούς στον σβέρκο μου που κάθισαν να διώξω
Στα μαύρα χόρευε με δοξαριές θανάτου
ούτε τον ένοιαζε που φεύγει και μαγκιά του
Ήταν τρελός κι αυτοί χαράμισαν μια σφαίρα
γιατί οι δειλοί πάντα τους άοπλους χτυπούν
Μα, αυτός αθάνατος γυρίζει στον αγέρα
κι αυτοί οι αθάνατοι δεν φεύγουν, πάντα ζουν
Τρελό αδέλφι μου, έγινες ντέρτι μου
σ’ ένα τραγούδι πόσο θάρρος να στριμώξω;
Γίνε σημαία μου κι έλα παρέα μου
αυτούς στον σβέρκο μου που κάθισαν να διώξω
Στα μαύρα χόρευε με δοξαριές θανάτου
ούτε τον ένοιαζε που φεύγει και μαγκιά του
Τρελό αδέλφι μου, έγινες ντέρτι μου
σ’ ένα τραγούδι πόσο θάρρος να στριμώξω;
Γίνε σημαία μου κι έλα παρέα μου
αυτούς στον σβέρκο μου που κάθισαν να διώξω
Στα μαύρα χόρευε με δοξαριές θανάτου
ούτε τον ένοιαζε που φεύγει και μαγκιά του»
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ ΜΕ ΤΙ ΚΤΗΝΗ ΕΜΠΛΕΚΕΣ ΓΙΑΤΙ ;
ΑπάντησηΔιαγραφή