Όσοι έχουν μνήμη θυμούνται το 2009 τον ΓΑΠ να προαναγγέλλει την επανακρατικοποίηση του ΟΤΕ και της συμμετοχής της Cosco στον λιμάνι όχι με πως και εάν.
Θυμούνται επίσης και τη συνέχεια.
Στο σημείο αυτό η σοβαρότητα αλλά και η συνέπεια μεταξύ λόγων και πράξεων είναι εμφανής.
Η στροφή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έστω και αργά, έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή, όπου η χώρα πρέπει να κάνει εκτεταμένες αποκρατικοποιήσεις προκειμένου να προσελκύσει κεφάλαια
από το εξωτερικό αλλά και εμπιστοσύνη προκειμένου να ανακοπεί η πορεία της ύφεσης και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.
Η παραπάνω στροφή πιστώνεται στα θετικά της αξιωματικής αντιπολίτευσης η οποία νιώθει την ανάγκη για μια ρεαλιστική στροφή στην πεζή πραγματικότητα.
Στην ευρηματική σουρεαλιστική ταινία του Λουί Μπουνιουέλ, η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας επιχειρείται μια επίθεση εναντίον του κατεστημένου.
Η ταινία βάλλει με ένα ιδιότυπο τρόπο εναντίον των πλουσίων, της εκκλησίας, του μιλιταρισμού και της αστυνομίας και εν γένει κάθε θεσμού πάνω στον οποίο στηρίζεται το κατεστημένο. Το κατεστημένο όπως το όριζε η γενιά του baby boom στην εφηβεία της.
Το σενάριο της ιστορίας αφορά έξι ανθρώπους που προσπαθούν να δειπνήσουν αλλά μια σειρά σουρεαλιστικά επεισόδια δεν τους το επιτρέπουν. Φτάνουν λάθος μέρα στο εστιατόριο, ο ιδιοκτήτης έχει πεθάνει και εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα. Δεν βρίσκονται καν σε εστιατόριο αλλά στην σκηνή ενός θεάτρου όπου η αυλαία ανοίγει και αποκαλύπτει ένα οργισμένο κοινό.
Οι σκηνές στην ταινία εναλλάσσονται χωρίς σύνδεση και συνεχώς όπως συμβαίνει συνήθως στα όνειρα. Ξαφνικά τους γαζώνουν συμμορίες με αυτόματα όπλα και μετά από λίγο είναι πάλι ζωντανοί και περπατούν σε ένα επαρχιακό δρόμο...
Η ταινία δεν έχει δομή και γραμμική συνέχεια γεγονότων με βάση αιτίες και αποτελέσματα, αλλά μια ονειρώδη κυκλική αφήγηση με θέμα ένα ανεκπλήρωτο δείπνο. Η επιρροή της ψυχανάλυσης και της προσπάθειας ανάδειξης του κομβικού ρόλου του ασυνειδήτου, που ήταν στη μόδα την εποχή που γυρίστηκε η ταινία, είναι ορατή.
Η κεντρική ιδέα όμως είναι η ανατροπή του κόσμου της αστικής τάξης, της μπουρζουαζίας και επαναλαμβάνεται στις περισσότερες σκηνές σαν βαγκνερικό λάιτ μοτιβ.
Η ταινία του Μπουνιουέλ αποτελεί ένα μνημείο της ανετρεπτικότητας σε αντίθεση εσχάτως με την ρητορική του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπου στις εκφράσεις διατηρεί το πομπώδες ανατρεπτικό ύφος, αλλά πίσω από τις γραμμές, δεν προετοιμάζει απλώς, αλλά τελεί την στροφή προς αγκαλιά της επάρατης «μπουρζουαζίας».
Όσοι οραματίζονται την επανάληψη του φαινόμενου Ανδρέας, ήτοι σοσιαλισμός με δανεικά, δύο τινά θα πρέπει να προσέξουν: Πρώτον, αυτό που λέει ο θείος Κάρολος στην 18 η Μπρυμαιρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη, πως η ιστορία επαναλαμβάνεται μια φορά σαν φάρσα και μια σαν τραγωδία. Και δεύτερον δανεικά δύσκολα θα υπάρξουν τις επόμενες πολλές δεκαετίες μέχρι να ξεχαστεί η χρεοκοπία.
Δείξτε λιγάκι προσοχή στις παρακάτω γραμμές των χθεσινών ρεπορτάζ.
"Την επανεξέταση των διαδικασιών που αφορούν τη νομιμότητα της αγοραπωλησίας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης θα ζητήσει ο ΣΥΡΙΖΑ", όπως δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο εργοστάσιο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης στις Σέρρες.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά απευθυνόμενος προς την κυβέρνηση «θα λογοδοτήσουν και θα χάσουν τα λεφτά τους οι κερδοσκόποι επενδυτές».
Πριν μια εβδομάδα, κατά την επίσκεψή του στα Ιωάννινα, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ είχε εξαγγείλει και την επανεξέταση της πώλησης της γαλακτοβιομηχανίας ΔΩΔΩΝΗ από την Αγροτική Τράπεζα σε ιδιωτικό σχήμα...
Ούτε εθνικοποιήσεις, ούτε αυτοδιαχείριση, ούτε άλλα τερπνά και επαναστατικά. «Επανεξέταση των διαδικασιών που αφορούν την νομιμότητα της αγοραπωλησίας». Αυτό δηλαδή που αποτελεί νόμιμη και επιβεβλημένη υποχρέωση της κάθε αντιπολίτευσης από το ΚΟΔΗΣΟ μέχρι τη ΔΗΑΝΑ.
Μα φυσικά αν δεν τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες οποιαδήποτε πράξη είναι άκυρη και όσοι δημόσιοι λειτουργοί ή ιδιώτες αναμείχθηκαν σε παράτυπες δραστηριότητες, πρέπει να υποστούν τις συνέπειες των πράξεών τους.
Αν όμως τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες. Τότε η πώληση και όσες ακολουθήσουν αυτής θα είναι νόμιμες και κανείς δεν θα λογοδοτήσει και θα χάσει τα λεφτά του;
Όσοι έχουν μνήμη θυμούνται το 2009 τον ΓΑΠ να προαναγγέλλει την επανακρατικοποίηση του ΟΤΕ και της συμμετοχής της Cosco στο λιμάνι με όχι πως και έαν. Θυμούνται επίσης και τη συνέχεια. Στο σημείο αυτό, η σοβαρότητα αλλά και η συνέπεια μεταξύ λόγων και πράξεων είναι εμφανής...
Η στροφή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έστω και αργά, έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή, όπου η χώρα πρέπει να κάνει εκτεταμένες αποκρατικοποιήσεις προκειμένου να προσελκύσει κεφάλαια από το εξωτερικό αλλά και εμπιστοσύνη προκειμένου να ανακοπεί η πορεία της ύφεσης και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.
Η παραπάνω στροφή πιστώνεται στα θετικά της αξιωματικής αντιπολίτευσης η οποία νιώθει την ανάγκη για μια ρεαλιστική στροφή στην πεζή πραγματικότητα.
Απλά, σε αντίθεση με την ταινία του Μπουνιουέλ, που διέπεται από ολοκληρωτικό ανατρεπτικό ύφος, λόγο, σκηνές και δομή, στην περίπτωση του κ. Τσίπρα έχουμε ύφος πομπωδώς ανατρεπτικό και διατυπώσεις όπως-όπως ρεαλιστικές.
Τέλος, η αποφυγή της κρυφής γοητείας της «μπουρζουαζίας» δεν ήταν εύκολη υπόθεση σε όλες τις εποχές για επαναστάτες σφυρηλατημένους σε δύσκολες συνθήκες, πώς να είναι για μικροαστούς επαναστάτες σφυρηλατημένους σε μια περίοδο ευημερίας με δανεικά και επιδοτήσεις από την επάρατο Ε.Ε. του νεοφιλελευθερισμού...
Το σενάριο της ιστορίας αφορά έξι ανθρώπους που προσπαθούν να δειπνήσουν αλλά μια σειρά σουρεαλιστικά επεισόδια δεν τους το επιτρέπουν. Φτάνουν λάθος μέρα στο εστιατόριο, ο ιδιοκτήτης έχει πεθάνει και εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα. Δεν βρίσκονται καν σε εστιατόριο αλλά στην σκηνή ενός θεάτρου όπου η αυλαία ανοίγει και αποκαλύπτει ένα οργισμένο κοινό.
Οι σκηνές στην ταινία εναλλάσσονται χωρίς σύνδεση και συνεχώς όπως συμβαίνει συνήθως στα όνειρα. Ξαφνικά τους γαζώνουν συμμορίες με αυτόματα όπλα και μετά από λίγο είναι πάλι ζωντανοί και περπατούν σε ένα επαρχιακό δρόμο...
Η ταινία δεν έχει δομή και γραμμική συνέχεια γεγονότων με βάση αιτίες και αποτελέσματα, αλλά μια ονειρώδη κυκλική αφήγηση με θέμα ένα ανεκπλήρωτο δείπνο. Η επιρροή της ψυχανάλυσης και της προσπάθειας ανάδειξης του κομβικού ρόλου του ασυνειδήτου, που ήταν στη μόδα την εποχή που γυρίστηκε η ταινία, είναι ορατή.
Η κεντρική ιδέα όμως είναι η ανατροπή του κόσμου της αστικής τάξης, της μπουρζουαζίας και επαναλαμβάνεται στις περισσότερες σκηνές σαν βαγκνερικό λάιτ μοτιβ.
Η ταινία του Μπουνιουέλ αποτελεί ένα μνημείο της ανετρεπτικότητας σε αντίθεση εσχάτως με την ρητορική του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπου στις εκφράσεις διατηρεί το πομπώδες ανατρεπτικό ύφος, αλλά πίσω από τις γραμμές, δεν προετοιμάζει απλώς, αλλά τελεί την στροφή προς αγκαλιά της επάρατης «μπουρζουαζίας».
Όσοι οραματίζονται την επανάληψη του φαινόμενου Ανδρέας, ήτοι σοσιαλισμός με δανεικά, δύο τινά θα πρέπει να προσέξουν: Πρώτον, αυτό που λέει ο θείος Κάρολος στην 18 η Μπρυμαιρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη, πως η ιστορία επαναλαμβάνεται μια φορά σαν φάρσα και μια σαν τραγωδία. Και δεύτερον δανεικά δύσκολα θα υπάρξουν τις επόμενες πολλές δεκαετίες μέχρι να ξεχαστεί η χρεοκοπία.
Δείξτε λιγάκι προσοχή στις παρακάτω γραμμές των χθεσινών ρεπορτάζ.
"Την επανεξέταση των διαδικασιών που αφορούν τη νομιμότητα της αγοραπωλησίας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης θα ζητήσει ο ΣΥΡΙΖΑ", όπως δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο εργοστάσιο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης στις Σέρρες.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά απευθυνόμενος προς την κυβέρνηση «θα λογοδοτήσουν και θα χάσουν τα λεφτά τους οι κερδοσκόποι επενδυτές».
Πριν μια εβδομάδα, κατά την επίσκεψή του στα Ιωάννινα, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ είχε εξαγγείλει και την επανεξέταση της πώλησης της γαλακτοβιομηχανίας ΔΩΔΩΝΗ από την Αγροτική Τράπεζα σε ιδιωτικό σχήμα...
Ούτε εθνικοποιήσεις, ούτε αυτοδιαχείριση, ούτε άλλα τερπνά και επαναστατικά. «Επανεξέταση των διαδικασιών που αφορούν την νομιμότητα της αγοραπωλησίας». Αυτό δηλαδή που αποτελεί νόμιμη και επιβεβλημένη υποχρέωση της κάθε αντιπολίτευσης από το ΚΟΔΗΣΟ μέχρι τη ΔΗΑΝΑ.
Μα φυσικά αν δεν τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες οποιαδήποτε πράξη είναι άκυρη και όσοι δημόσιοι λειτουργοί ή ιδιώτες αναμείχθηκαν σε παράτυπες δραστηριότητες, πρέπει να υποστούν τις συνέπειες των πράξεών τους.
Αν όμως τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες. Τότε η πώληση και όσες ακολουθήσουν αυτής θα είναι νόμιμες και κανείς δεν θα λογοδοτήσει και θα χάσει τα λεφτά του;
Όσοι έχουν μνήμη θυμούνται το 2009 τον ΓΑΠ να προαναγγέλλει την επανακρατικοποίηση του ΟΤΕ και της συμμετοχής της Cosco στο λιμάνι με όχι πως και έαν. Θυμούνται επίσης και τη συνέχεια. Στο σημείο αυτό, η σοβαρότητα αλλά και η συνέπεια μεταξύ λόγων και πράξεων είναι εμφανής...
Η στροφή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έστω και αργά, έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή, όπου η χώρα πρέπει να κάνει εκτεταμένες αποκρατικοποιήσεις προκειμένου να προσελκύσει κεφάλαια από το εξωτερικό αλλά και εμπιστοσύνη προκειμένου να ανακοπεί η πορεία της ύφεσης και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.
Η παραπάνω στροφή πιστώνεται στα θετικά της αξιωματικής αντιπολίτευσης η οποία νιώθει την ανάγκη για μια ρεαλιστική στροφή στην πεζή πραγματικότητα.
Απλά, σε αντίθεση με την ταινία του Μπουνιουέλ, που διέπεται από ολοκληρωτικό ανατρεπτικό ύφος, λόγο, σκηνές και δομή, στην περίπτωση του κ. Τσίπρα έχουμε ύφος πομπωδώς ανατρεπτικό και διατυπώσεις όπως-όπως ρεαλιστικές.
Τέλος, η αποφυγή της κρυφής γοητείας της «μπουρζουαζίας» δεν ήταν εύκολη υπόθεση σε όλες τις εποχές για επαναστάτες σφυρηλατημένους σε δύσκολες συνθήκες, πώς να είναι για μικροαστούς επαναστάτες σφυρηλατημένους σε μια περίοδο ευημερίας με δανεικά και επιδοτήσεις από την επάρατο Ε.Ε. του νεοφιλελευθερισμού...
Κ.Στούπας
http://www.capital.gr
http://politika-gr.blogspot.gr/
http://politika-gr.blogspot.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .