Ο Ιωάννης και η Αικατερίνη Αναγνωστοπούλου βοηθούν ανθρώπους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό... Εδώ και 30 ολόκληρα χρόνια παλεύουν για την υλοποίηση του τάματος του Έθνους.
Ο Ιωάννης και η Αικατερίνη Αναγνωστοπούλου. Πλέον θεωρούν ότι έφτασε η στιγμή της υλοποίησης του Τάματος του Έθνους. Και δίνουν 15 εκατομμύρια ευρώ γι' αυτό το σκοπό. Όπως λένε στην «Κάτοψη» για πολλά χρόνια αγωνιζόμαστε για το Τάμα του Έθνους. Δηλαδή να γίνει αυτό που ζήτησαν ο Θ. Κολοκοτρώνης και οι υπόλοιποι αγωνιστές του 1821. Να κτιστεί ναός στην πρωτεύουσα της Ελλάδας, την Αθήνα,
στο όνομα του Λυτρωτή του Γένους, του Σωτήρα Χριστού. Εντούτοις διαπιστώνουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των απανταχού Ελλήνων αγνοούν παντελώς την ιστορία του Τάματος του Έθνους». Την ίδια στιγμή βοηθάνε ανθρώπους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Χωρίς την παραμικρή, όπως αναφέρουν, βοήθεια της πολιτείας, των δημόσιων οργανισμών και της Εκκλησίας, αλλά βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη και μαζεύοντας προσφορές φιλάνθρωπων και ανιδιοτελών εθελοντών.
στο όνομα του Λυτρωτή του Γένους, του Σωτήρα Χριστού. Εντούτοις διαπιστώνουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των απανταχού Ελλήνων αγνοούν παντελώς την ιστορία του Τάματος του Έθνους». Την ίδια στιγμή βοηθάνε ανθρώπους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Χωρίς την παραμικρή, όπως αναφέρουν, βοήθεια της πολιτείας, των δημόσιων οργανισμών και της Εκκλησίας, αλλά βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη και μαζεύοντας προσφορές φιλάνθρωπων και ανιδιοτελών εθελοντών.
Read more: http://www.newsbomb.gr
Το «Τάμα του Εθνους»
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπήρξε ίσως το χαρακτηριστικότερο σκάνδαλο της χούντας: ο τέλειος συνδυασμός της επαγγελίας μιας «Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών» με τη μεγαλομανία του δικτάτορα και το ξάφρισμα υπέρογκων δημόσιων κονδυλίων.
Στις 14 Δεκεμβρίου 1968 ο Παπαδόπουλος εξήγγειλε την ανέγερση ενός
μνημειώδους ναού του Σωτήρος στα Τουρκοβούνια –ως εκπλήρωση, υποτίθεται, της σχετικής υπόσχεσης της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης του 1829 προς το Θεό σε περίπτωση
απελευθέρωσης της Ελλάδας. Σύμφωνα άλλωστε με τη χουντική προπαγάνδα, η «επανάστασις» της 21ης Απριλίου 1967 δεν ήταν παρά η άμεση συνέχεια -και ολοκλήρωση- του 1821.
Το έργο εγκρίθηκε στις 5.1.69 σε κοινή συνεδρίαση υπουργικού συμβουλίου και αρχιεπισκόπου. Για την επίβλεψή του συστήθηκε το Μάιο μια «Ανώτατη Επιτροπή» με πρόεδρο τον ίδιο τον πρωθυπουργό Γ. Παπαδόπουλο και μέλη τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, τους υπουργούς Εσωτερικών Στ. Πατττακό, Συντονισμού Ν. Μακαρέζο, Παιδείας Θ. Παπακωνσταντίνου, Δημ. Εργων Κ. Παπαδημητρίου και τον υφυπουργό Προεδρίας Κ. Βοβολίνη.
Ενα δεύτερο σώμα, το «Γνωμοδοτικό Συμβούλιο», αποτελούνταν από τον πρόεδρο της Ακαδημίας, τους πρυτάνεις του Πανεπιστημίου και του ΕΜΠ, το δήμαρχο Αθηναίων, το Γενικό Διευθυντή Αρχαιοτήτων και τον κοσμήτορα της Αρχιτεκτονικής. Στο εγχείρημα μετείχε, με άλλα λόγια, σύμπασα η ανώτατη πολιτική και πνευματική ηγεσία του καθεστώτος.
Για το είδος της προπαγάνδας που συνόδευσε την εξαγγελία, αποκαλυπτικό είναι ένα απόσπασμα από την «Ηχώ των Ενόπλων Δυνάμεων» (3.6.73):
«Ο Ναός του Σωτήρος Χριστού, αφ’ ενός μεν υλοποιεί την υπόσχεσιν που έδωσε το Εθνος προς τον Θεό, και αφ’ ετέρου θ’ αποτελέση, μετά την οικοδόμησίν του, το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών, μετά τον κλασικό Παρθενώνα και τον Βυζαντινό Λυκαβηττό».
Η επιστημονική κοινότητα των 1.857 ελλήνων αρχιτεκτόνων δεν φάνηκε πάντως να δείχνει τον ίδιο ενθουσιασμό.
Τρεις διαδοχικοί διαγωνισμοί «προσχεδίων» και «ιδεών» μεταξύ 1970 και 1973 κατέληξαν σε φιάσκο: παρά τα τεράστια «βραβεία» που τους συνόδευαν (από 300.000 μέχρι 5.000.000 δραχμές, όταν ο μέσος μισθός του ιδιωτικού τομέα ήταν γύρω στις 4.000 δραχμές), οι προτάσεις που υποβλήθηκαν ήταν αντίστοιχα 7, 35 και 31.
Τελικά και οι τρεις διαγωνισμοί κηρύχθηκαν άγονοι - μάλλον δίκαια, αν κρίνουμε από τις μακέτες που δημοσιεύθηκαν μεταδικτατορικά στο «Αντί»
(30.11.74). Ακόμη κι έτσι, 3.650.000 δρχ διανεμήθηκαν σε ελάσσονες «επαίνους».