Μεγαλώνω και μικραίνεις…
Αλλάζουμε ρόλους και με κουράζεις…
Δεν με κουράζεις εσύ… με κουράζουν οι αλλαγές σου που δεν τις προλαβαίνω…
Δεν προλαβαίνω να τις εμπεδώσω, να τις αφομοιώσω, να τις ζήσω, κι έρχονται οι καινούριες…
Δεν με κουράζεις εσύ… εγώ με κουράζω που πια δεν προλαβαίνω…
Μεγαλώνω… μικραίνεις…
Αλλάζουμε ρόλους… κι εγώ δεν το είχα σκεφτεί όλο αυτό…
Μπαίνω στο ρόλο σου, μπαίνεις στον δικό μου…
Πέφτεις και χτυπάς και τρέχω να σου κλείσω τις πληγές, να σου καθαρίσω την βρωμιά από πάνω τους και να σου τις δέσω για να μην πάρουν μικρόβιο…
Ανοιγοκλείνω τα μάτια κι είμαι 8-9 χρονών… έρχομαι με γδαρμένους τους αγκώνες και τα γόνατα και εσύ με φροντίζεις, με κανακεύεις, φυσάς το οξυζενέ που τσούζει…
Πονάς και προσπαθώ να πάρω τον πόνο σου…
Φοβάσαι και τώρα πια, δεν πρέπει να σου δείχνω τους δικούς μου φόβους…
Τώρα πια αλλάξαμε ρόλους…
Εγώ σε κανακεύω… εσύ ζητάς φροντίδα…
Δεν με κουράζεις… εγώ με κουράζω που μεγαλώνω, που δεν προλαβαίνω…
Βιάστηκα να μεγαλώσω και να κάνω κατοστάρι μια δεκαετία… και τώρα προσπαθώ να προλάβω εσένα, εμένα, τις επιλογές μου…
Φοβάμαι μα δεν στο λέω… γιατί εσύ φοβάσαι πιο πολύ…
Κανείς δεν μας είπε όταν ήμασταν παιδιά να παίξουμε λίγο παραπάνω, γιατί μια μέρα… μια μέρα σαν κι αυτή ούτε καν θα θυμόμαστε τις στιγμές εκείνες τις ξέγνοιαστες και τις ανέμελες…
Μεγαλώσαμε… και δεν έχει καθόλου πλάκα τελικά!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .