Ωστόσο, λόγω της αντισυνταγματικότητας το όλο ζήτημα παραπέμφθηκε για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του ΣτΕ.
Σύμφωνα με το Δ’ Τμήμα του ΣτΕ η επίμαχη διάταξη του Ν. 3296/2004, που προβλέπει δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών συνεπάγεται σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά καθώς «όσο χρόνο διαρκεί η δέσμευση, το ελεγχόμενο πρόσωπο στερείται της δυνατότητας χρήσεως και διαθέσεως περιουσιακών του στοιχείων, και μάλιστα ρευστού χρήματος και κινητών αξιών φυλασσομένων σε πιστωτικά ιδρύματα».
Το δικαστήριο αναγνωρίζει ότι το μέτρο αυτό αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, όμως, «ο σκοπός και μόνον του μέτρου αυτού δεν αρκεί για να νομιμοποιήσει από συνταγματικής άποψης την επίμαχη ρύθμιση του Ν. 3296/2004, καθώς μάλιστα δεν έτυχε περαιτέρω εξειδίκευσης με το Π.Δ. 85/2005 που ακολούθησε».
Με τη χρήση αορίστων εννοιών «καταλείπεται ευρύτατο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στη διοίκηση, χωρίς να καθορίζονται κατά τρόπο αρκούντως σαφή και συγκεκριμένο οι προϋποθέσεις επιβολής του επίμαχου μέτρου», υπογραμμίζεται στη δικαστική απόφαση. Για το λόγο αυτό –τονίζουν οι δικαστές- απαιτείται οι προϋποθέσεις επιβολής του επίμαχου μέτρου να αποτυπώνονται στον νόμο κατά τρόπο σαφή και αντικειμενικό, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας και την αρχή του κράτους δικαίου.
Σύμφωνα με το Δ’ Τμήμα του ΣτΕ η επίμαχη διάταξη του Ν. 3296/2004, που προβλέπει δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών συνεπάγεται σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά καθώς «όσο χρόνο διαρκεί η δέσμευση, το ελεγχόμενο πρόσωπο στερείται της δυνατότητας χρήσεως και διαθέσεως περιουσιακών του στοιχείων, και μάλιστα ρευστού χρήματος και κινητών αξιών φυλασσομένων σε πιστωτικά ιδρύματα».
Το δικαστήριο αναγνωρίζει ότι το μέτρο αυτό αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, όμως, «ο σκοπός και μόνον του μέτρου αυτού δεν αρκεί για να νομιμοποιήσει από συνταγματικής άποψης την επίμαχη ρύθμιση του Ν. 3296/2004, καθώς μάλιστα δεν έτυχε περαιτέρω εξειδίκευσης με το Π.Δ. 85/2005 που ακολούθησε».
Με τη χρήση αορίστων εννοιών «καταλείπεται ευρύτατο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στη διοίκηση, χωρίς να καθορίζονται κατά τρόπο αρκούντως σαφή και συγκεκριμένο οι προϋποθέσεις επιβολής του επίμαχου μέτρου», υπογραμμίζεται στη δικαστική απόφαση. Για το λόγο αυτό –τονίζουν οι δικαστές- απαιτείται οι προϋποθέσεις επιβολής του επίμαχου μέτρου να αποτυπώνονται στον νόμο κατά τρόπο σαφή και αντικειμενικό, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας και την αρχή του κράτους δικαίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .