Το φτιάξε κάποιος τούτο εδώ το πράμα;
Στο πρόχειρο μου, στο φορτωμένο και μονίμως αναστατωμένο εκείνο τετράδιο
που φιλοξενεί προσωρινώς διάφορα κείμενα, σκέψεις και σχέδια γραφής ή
μελέτης, έχω μια σελίδα που περιέχει μονάχα ένα συμπέρασμα. Λέει:
Έ λοιπόν αυτό το συμπέρασμα, κάθε φορά που το συναντάω, μου δημιουργεί προβλήματα ερμηνείας [σχετιζόμενες και με τη σημασία του και με την προοπτική του] διότι καταφέρνει κάθε φορά να ταιριάζει με την εκάστοτε νοητική-συναισθηματική μου κατάσταση.
Για την ακρίβεια, με όλες:
Με τη ματαίωση, με τον οίστρο, με την όρεξη, με την περίσκεψη, με την κούραση και φυσικά, με την ''αίσθηση'' της ειρωνείας που, όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία, τη συναντώ στα μονοπάτια της ποίησης και κουβεντιάζουμε.
Αναλογίζομαι τακτικά, όπως όλοι, αυτό το...
νόημα της ζωής. Ένας φιλόσοφος θα μου έριχνε έναν κουβά με νερό στα μούτρα και θα μου έλεγε:
Και τι ακριβώς σημαίνει να βελτιώσουμε τη ζωή; Έτσι έλεγε και ο Χίτλερ:
Το «ουδείς εκών κακός» ισχύει όντως, ή από ένα σημείο και μετά παθαίνει ό, τι παθαίνει και η σχετικότητα του Αϊνστάιν;
Με άλλα λόγια, ο Χίτλερ γνώριζε κατά βάθος πως ήταν ένας παλιομαλάκας; Σχεδιάστηκε άραγε αυτή εδώ η ζωή να είναι μια κόλαση γεμάτη φιλοσοφικές προκλήσεις;
Σαχλαμάρες... Φιλοσοφικές προκλήσεις για ποιούς;
Αν βιώσεις έλλειψη τροφής και δυσκολία εύρεσης στέγης σε νεαρή ηλικία, ο εγκέφαλος σχεδόν καταστρέφεται. Έχουν γίνει σοβαρές επιστημονικές που το επιβεβαιώνουν αυτό.
Μπορεί κάποιος να καταστραφεί ενώ βρίσκεται στην κοιλία της μάνας του; Το στρες περνάει στο βρέφος; Πως; Μέσω της χημείας; Ποιά φιλοσοφία, ποιά τέχνη, ποιά επιστήμη; Βάλε έναν άνθρωπο να βλέπει συνέχεια τηλεόραση και να διαβάζει τα lifestyle έντυπα κι έφτιαξες έναν εντελή μαλάκα.
Παιδόφιλος δολοφόνος βιάζει βρέφος σκοτώνοντάς το, το βιντεοσκοπεί και πουλάει το βίντεο σε πλειοδότη. Βιομηχανία κανονική πλέον. Ουδείς εκών κακός; Ελεύθερη βούληση; Τίνος; Μοίρα; Τίνος; Μόνοι μας φτιάχνουμε τη μοίρα μας; Και το βρέφος;
«Ουδείς εκών κακός;»
Είναι τόσο απλό: Τόλμα! Τόλμα να το αποδεχθείς αυτό ως απόλυτη αλήθεια και σε λίγες ώρες δεν θα υπάρχει ανθρώπινος πολιτισμός-ακόμα και αυτός ο γελοίος, γεμάτος ειρωνεία και αδικία, πολιτισμός.
Αλλά τόλμα! Τόλμα να μην το έχεις και αυτό σε μια γωνία του μυαλού σου και παγιώνεσαι στη θέση ενός μαλάκα που δεν μπορεί να καταλάβει ούτε τα ελάχιστα. Κι αν δεν μπορεί, με μαθηματικούς-βιολογικούς όρους, να καταλάβει;
Με ένα ειδικό πείραμα κάποιοι επιστήμονες βελτίωσαν την ικανότητα κάποιων ανθρώπων στα μαθηματικά. Είπες τίποτα; Έξυπνοι, ηλίθιοι, μεσαίοι; I. Q; E.Q; Κι αν αυτό το πείραμα ήταν μόνο μια ''αρχή''; Έχει να γίνει μεγάλη βαβούρα στους κλειστούς κύκλους της ελιτιστικής διανόησης. . .
Το έφτιαξε κάποιος τούτο εδώ το πράμα;
Το έφτιαξε κάποιος τούτο εδώ το πράμα;
Αίτιον και αιτιατόν. Είναι θεμελιώδες σωματίδιο της νόησης. Με κλιμακούμενη νοητική συνθετότητα παίρνεις κλιμακούμενη νοηματική συνθετότητα. Όσο πιο έξυπνος γίνεσαι τόσα περισσότερα στοιχεία της νοήσεως αντιλαμβάνεσαι.
Ζάμπλουτος εξουσιαστής ολιγάρχης περνάει όλη του τη ζωή συγκεντρώνοντας χρήμα, υποδουλώνοντας και καταστρέφοντας. πληρώνει εταιρεία κρυογονικής, τον ανασταίνουν, του προσθέτουν και νάνομπότς.
Το έφτιαξε κάποιος τούτο εδώ το πανέμορφο και πανάσχημο πράμα; Άιντε ρε κορόιδο είναι ήδη αργά. μην ανησυχείς για τίποτα.
Αλλά επειδή όλα είναι ένα και όλα είναι τώρα, να αντιστέκεσαι πάντα στην άγνοια, στην αδικία και στον δηλητηριώδη εξουσιασμό γιατί αν δεν το κάνεις, φτιάχνεις ένα απάνθρωπο και αντι-υπαρξιακό νόημα.
Πρόχειρα, Σωτήρης Ανέστης
«Άιντε ρε κορόιδο... είναι ήδη αργά. Μην ανησυχείς για τίποτα»
Έ λοιπόν αυτό το συμπέρασμα, κάθε φορά που το συναντάω, μου δημιουργεί προβλήματα ερμηνείας [σχετιζόμενες και με τη σημασία του και με την προοπτική του] διότι καταφέρνει κάθε φορά να ταιριάζει με την εκάστοτε νοητική-συναισθηματική μου κατάσταση.
Για την ακρίβεια, με όλες:
Με τη ματαίωση, με τον οίστρο, με την όρεξη, με την περίσκεψη, με την κούραση και φυσικά, με την ''αίσθηση'' της ειρωνείας που, όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία, τη συναντώ στα μονοπάτια της ποίησης και κουβεντιάζουμε.
Αναλογίζομαι τακτικά, όπως όλοι, αυτό το...
νόημα της ζωής. Ένας φιλόσοφος θα μου έριχνε έναν κουβά με νερό στα μούτρα και θα μου έλεγε:
- «Το νόημα της ζωής είναι να προετοιμαστείς για τον θάνατο ηλίθιε».
Μετά εγώ, βρεγμένος, θα του έλεγα:
- «Έ τότε γιατί ζούμε; Γιατί έτυχε να ζήσουμε; Δεν είναι το νόημα της ζωής, η ζωή;»
- «Έ αυτό εννοούσα ρε», θα μου απαντούσε εκείνος και θα με έστελνε πίσω για διαλογισμό:
- «Πήγαινε πίσω, δεν είσαι έτοιμος ακόμα».
Αναρωτιέμαι... Το φτιάξε κάποιος, ή κάτι, ή κάποια, αυτό εδώ το πράμα;
Τι είναι αυτό εδώ το πράμα; Να μια ερώτηση που προηγείται της προηγούμενης. Είναι όλα ένα ομοιόχρονο, συνεχόμενο πεδίο ενεργειακής ύπαρξης; Αν ναι, τότε δεν υπάρχει μηδέν. Οι πράξεις μας, οι σκέψεις μας, έχουν σημασία; Έχουν συνέχεια; Καθορίζουν τη συνέχεια; Πρέπει να προσπαθούμε να βελτιώσουμε τη ζωή, ή πρέπει να αφοσιωθούμε στη ''σωτηρία'' της. . . συνέχειας μας;Και τι ακριβώς σημαίνει να βελτιώσουμε τη ζωή; Έτσι έλεγε και ο Χίτλερ:
Το «ουδείς εκών κακός» ισχύει όντως, ή από ένα σημείο και μετά παθαίνει ό, τι παθαίνει και η σχετικότητα του Αϊνστάιν;
Με άλλα λόγια, ο Χίτλερ γνώριζε κατά βάθος πως ήταν ένας παλιομαλάκας; Σχεδιάστηκε άραγε αυτή εδώ η ζωή να είναι μια κόλαση γεμάτη φιλοσοφικές προκλήσεις;
Σαχλαμάρες... Φιλοσοφικές προκλήσεις για ποιούς;
Αν βιώσεις έλλειψη τροφής και δυσκολία εύρεσης στέγης σε νεαρή ηλικία, ο εγκέφαλος σχεδόν καταστρέφεται. Έχουν γίνει σοβαρές επιστημονικές που το επιβεβαιώνουν αυτό.
Μπορεί κάποιος να καταστραφεί ενώ βρίσκεται στην κοιλία της μάνας του; Το στρες περνάει στο βρέφος; Πως; Μέσω της χημείας; Ποιά φιλοσοφία, ποιά τέχνη, ποιά επιστήμη; Βάλε έναν άνθρωπο να βλέπει συνέχεια τηλεόραση και να διαβάζει τα lifestyle έντυπα κι έφτιαξες έναν εντελή μαλάκα.
Παιδόφιλος δολοφόνος βιάζει βρέφος σκοτώνοντάς το, το βιντεοσκοπεί και πουλάει το βίντεο σε πλειοδότη. Βιομηχανία κανονική πλέον. Ουδείς εκών κακός; Ελεύθερη βούληση; Τίνος; Μοίρα; Τίνος; Μόνοι μας φτιάχνουμε τη μοίρα μας; Και το βρέφος;
«Ουδείς εκών κακός;»
Είναι τόσο απλό: Τόλμα! Τόλμα να το αποδεχθείς αυτό ως απόλυτη αλήθεια και σε λίγες ώρες δεν θα υπάρχει ανθρώπινος πολιτισμός-ακόμα και αυτός ο γελοίος, γεμάτος ειρωνεία και αδικία, πολιτισμός.
Αλλά τόλμα! Τόλμα να μην το έχεις και αυτό σε μια γωνία του μυαλού σου και παγιώνεσαι στη θέση ενός μαλάκα που δεν μπορεί να καταλάβει ούτε τα ελάχιστα. Κι αν δεν μπορεί, με μαθηματικούς-βιολογικούς όρους, να καταλάβει;
Με ένα ειδικό πείραμα κάποιοι επιστήμονες βελτίωσαν την ικανότητα κάποιων ανθρώπων στα μαθηματικά. Είπες τίποτα; Έξυπνοι, ηλίθιοι, μεσαίοι; I. Q; E.Q; Κι αν αυτό το πείραμα ήταν μόνο μια ''αρχή''; Έχει να γίνει μεγάλη βαβούρα στους κλειστούς κύκλους της ελιτιστικής διανόησης. . .
Το έφτιαξε κάποιος τούτο εδώ το πράμα;
- Δικτάτορας διατάζει τον βασανισμό χιλιάδων ανθρώπων και πεθαίνει ήρεμος και δίχως πόνο στην ηλικία των εκατό, περιτριγυρισμένος από αφοσιωμένους συγγενείς, φίλους και οπαδούς που τον τιμούν και ολοφύρονται για την απώλεια του μεγάλου ηγέτη.
- Ποιητής αγωνίζεται μια ζωή να εκδώσει, τη μέρα που μαθαίνει πως βρήκε εκδότη πιάνει φωτιά το σπίτι, καίγεται ζωντανός, καίγεται και το έργο του.
- Φιλόσοφος αγωνίζεται μια ζωή να δεχθεί τη φώτιση, τέσσερα δευτερόλεπτα πριν τα καταφέρει παθαίνει έμφραγμα και πεθαίνει.
- Οπαδός της μη βίας αφήνει τα κουνούπια να τον τσιμπάνε, μολύνεται από ελονοσία και πεθαίνει.
Το έφτιαξε κάποιος τούτο εδώ το πράμα;
Αίτιον και αιτιατόν. Είναι θεμελιώδες σωματίδιο της νόησης. Με κλιμακούμενη νοητική συνθετότητα παίρνεις κλιμακούμενη νοηματική συνθετότητα. Όσο πιο έξυπνος γίνεσαι τόσα περισσότερα στοιχεία της νοήσεως αντιλαμβάνεσαι.
- «ΟΚ, άρα υπάρχει νόημα στο τέλος;»
- «Ρε δεν είπαμε ότι δεν υπάρχει τέλος»
- «Σκατά, ξόδεψα τη ζωή μου για το τίποτα»
- «Ρε δεν είπαμε πως δεν υπάρχει το τίποτα. Όλα είναι ένα. Και είναι όλα φυσική»
- «Άρα θα γίνει ο λογαριασμός στο επέκεινα;»
- «Σε ποιό επέκεινα; Δεν υπάρχει επέκεινα. Εννοείς στην ενεργειακή μεταστοιχείωση; Όλα είναι ένα και όλα είναι τώρα. Και είναι όλα φυσική»
Ζάμπλουτος εξουσιαστής ολιγάρχης περνάει όλη του τη ζωή συγκεντρώνοντας χρήμα, υποδουλώνοντας και καταστρέφοντας. πληρώνει εταιρεία κρυογονικής, τον ανασταίνουν, του προσθέτουν και νάνομπότς.
- «Ούπς, δεν θα γίνει δηλαδή ο λογαριασμός στο μετενεργειακό επέκεινα τελικά;»
- «Δεν είπαμε βρέ χαζούλη ότι δεν υπάρχει τελικά»
- «Ένας άλλος είπε. . . το μή χείρον το βέλτιστον»
- «Αφού δεν υπάρχει τελικά δεν υπάρχει και βέλτιστον. Συνεπώς είναι ηλίθιο να θές να ζεις συνεχώς στο μή χείρον»
Το έφτιαξε κάποιος τούτο εδώ το πανέμορφο και πανάσχημο πράμα; Άιντε ρε κορόιδο είναι ήδη αργά. μην ανησυχείς για τίποτα.
Αλλά επειδή όλα είναι ένα και όλα είναι τώρα, να αντιστέκεσαι πάντα στην άγνοια, στην αδικία και στον δηλητηριώδη εξουσιασμό γιατί αν δεν το κάνεις, φτιάχνεις ένα απάνθρωπο και αντι-υπαρξιακό νόημα.
Πρόχειρα, Σωτήρης Ανέστης
Πηγή: Άιντε ρε κορόιδο... - RAMNOUSIA