Γράφει ο Μενέλαος Αυτόλυκος
http://www.youtube.com/watch?v=XyBq30OxMMU
Ο υπεύθυνος πολίτης, είναι αυτός που έχει ανεπτυγμένη κρίση, γνωρίζει, αναζητά την έγκυρη πληροφορία, διασταυρώνει πληροφορίες και δεν παρασύρεται από την πεπατημένη. Αποφασίστε μόνοι σας τι θέλετε να είστε.
Γρηγορείτε !
Συνήθως ο άνθρωπος συνηθίζει να ζει σε μία παγιωμένη κατάσταση. Πάντα οι κοινός νους προτιμάει τις πεπατημένες συνθήκες και μεθόδους και εύκολα υιοθετεί ενοχικές σκέψεις και αιτιολογήσεις για οτιδήποτε συμβαίνει τριγύρω του. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος, κατά κανόνα, δεν κάνει πολύ σύνθετες σκέψεις, γιατί παρασύρεται από τον μιμητισμό, την ασφάλεια δηλαδή που προέρχεται από το γνωστό "όλοι το κάνουν άρα σωστό θα είναι", τον φόβο να ξεφύγει από τον κανόνα και να γίνει ένας "αντικοινωνικός" και την ανασφάλεια για το άγνωστο.
Ο μέσος άνθρωπος, πολίτης των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών, είναι άμεσα επηρεαζόμενος
από το μέσα κοινωνικής ενημέρωσης. Διαμορφώνει την γνώμη του με την μάζα των πληροφοριών που του μεταφέρουν μέσω της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου. Δεν μπαίνει συνήθως στην διαδικασία να επεξεργαστεί λογικά αυτές τις πληροφορίες για να διακρίνει αν στέκουν ή δεν στέκουν, αν έχουν λογική βάση η όχι, αν έχουν ηθικό έρεισμα ή όχι. Τις υιοθετεί εύκολα. Με την επανάληψη της αναμετάδοσης τις αφομοιώνει και τις κάνει δικές του "προσωπικές" απόψεις.
από το μέσα κοινωνικής ενημέρωσης. Διαμορφώνει την γνώμη του με την μάζα των πληροφοριών που του μεταφέρουν μέσω της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου. Δεν μπαίνει συνήθως στην διαδικασία να επεξεργαστεί λογικά αυτές τις πληροφορίες για να διακρίνει αν στέκουν ή δεν στέκουν, αν έχουν λογική βάση η όχι, αν έχουν ηθικό έρεισμα ή όχι. Τις υιοθετεί εύκολα. Με την επανάληψη της αναμετάδοσης τις αφομοιώνει και τις κάνει δικές του "προσωπικές" απόψεις.
Αυτή είναι η βάση της μεθόδου διαμόρφωσης της κοινής γνώμης και της προώθησης πολιτικών επιλογών.
Νομίζω ότι ειδικά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, αν αναμοχλεύσουμε λίγο την μνήμη μας, θα βρούμε πολλά τέτοια παραδείγματα. Ίσως το σημαντικότερο αυτή τη στιγμή είναι η αιτιολόγηση για το "τεράστιο εξωτερικό χρέος" που δικαιολόγησε την υπαγωγή της χώρας σε διεθνή οικονομικό έλεγχο (ΔΝΤ - ΕΕ - ΕΚΤ) προκειμένου να μην πτωχεύσει και "καταστρέψει" το ευρώ (κοιτάξτε τι συνέβη επίσης στην Ελλάδα το 1897 όπου πάλι είχε επιβληθεί διεθνής οικονομικός έλεγχος μετά την καταστροφή από τον ελληνοτουρκικό πόλεμο που μας εξώθησαν να κάνουμε οι Γερμανοί). Και η αιτία για το μεγάλο χρέος της χώρας, θεωρήθηκε ότι είναι ο τεράστιος δημόσιος τομέας που "ανάγκαζε" τις κυβερνήσεις από το 1975 και μετά, να δανείζονται για να καλύψουν τις υποχρεώσεις του κράτους σε μισθούς και συντάξεις.
Βέβαια, δεν είναι το θέμα να δικαιολογήσουμε τα προβλήματα του δημοσίου στην Ελλάδα. Άλλωστε είναι γνωστό ότι τα κόμματα, όλα, αλώνιζαν διαχρονικά στο δημόσιο, είτε μέσω των συνδικαλιστών τους, είτε μέσω των υπουργών και των δημάρχων τους, που διόριζαν αφειδώς ψηφοφόρους και έφτιαχναν των μηχανισμό επανεκλογής τους.
Το πρόβλημα είναι ότι ο ΟΟΣΑ, έχει καταγράψει ότι ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα αντιστοιχεί στο 13% του παραγωγικού πληθυσμού και είναι ο χαμηλότερος στην Ε.Ε. Αναλόγως στην Γερμανία, αντιστοιχεί στο 35% του πληθυσμού.
Το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα, λοιπόν, είναι η υπογεννητικότητα και η τεράστια μείωση του παραγωγικού πληθυσμού. Σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο, να εργάζονται 3 και να κάθονται 7. Όπως και ο παραγωγικός πληθυσμός της χώρας είναι πολύ μικρότερος αριθμητικά από τον μη παραγωγικό πληθυσμό, ακόμα και αν εξαιρέσουμε τους εν δυνάμει παραγωγικούς δηλαδή τους ανέργους.
Τι συμβαίνει λοιπόν στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια ; Μας είπαν ότι το δημόσιο είναι τεράστιο και έχει καταστρέψει την χώρα, αλλά οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν έχουν καταστρέψει τον ιδιωτικό τομέα. Μιλάνε για την ανάγκη επενδύσεων, αλλά οι συνεχείς φόροι έχουν οδηγήσει στο κλείσιμο το 70% των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Μας είπαν ότι το μνημόνιο είναι αναγκαίο για να μειωθεί το εξωτερικό χρέος της χώρας, αλλά από το 120% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 έφτασε σήμερα στο 160% του ΑΕΠ. Και οι Έλληνες θεώρησαν λογικό ότι η Ελλάδα δεν μπορεί ή δεν παράγει τίποτα ή δεν έχει δυνατότητες ανάπτυξης χωρίς ξένο παράγοντα.
Είπαμε όμως, ότι ο κοινός νους εύκολα υιοθετεί λογικοφανή επιχειρήματα. Υπάρχει όμως και άλλη άποψη. Η απάντηση είναι ότι υπάρχει. Και φυσικά δεν προβάλλεται συχνά από τα μέσα κοινωνικής ενημέρωσης. Ή όταν προβάλλεται γίνεται περιορισμένα και υπό καθεστώς αμφισβήτησης. Η αμφισβήτηση όμως έχει αξία όταν προέρχεται από έναν καλά ενημερωμένο, καλλιεργημένο και πληροφορημένο νου. Αν θεωρείτε ότι είστε ένας τέτοιος νους, τότε δείτε τα παρακάτω και κρίνετε μόνος/νη σας,
http://www.youtube.com/watch?v=XyBq30OxMMU
Και θυμίζω ότι μόλις πριν τρία χρόνια, οι Πάγκαλος και Παπανδρέου έλεγαν ότι δεν έχουμε ορυκτό πλούτο.
Ο υπεύθυνος πολίτης, είναι αυτός που έχει ανεπτυγμένη κρίση, γνωρίζει, αναζητά την έγκυρη πληροφορία, διασταυρώνει πληροφορίες και δεν παρασύρεται από την πεπατημένη. Αποφασίστε μόνοι σας τι θέλετε να είστε.
Γρηγορείτε !