Ο βαθμός δυσκολίας αυξάνεται όσο πιο ακατανόητο είναι το νόημα μιας κατάστασης που αναγκαζόμαστε να υποστούμε. Ως καταλύτης δρα το ότι -από κατασκευής- είμαστε ανυπόμονοι. Κι ενώ απολύτως βέβαιο είναι ότι το αποτέλεσμα κάθε πράξης/κατάστασης έρχεται σε βάθος χρόνου, καθώς και απολύτως βέβαιο είναι ότι το πρώτο -εμφανές- αποτέλεσμα δεν είναι αληθές, για την ακρίβεια είναι το αντίθετο του κανονικού αποτελέσματος. (Θα φέρω ως παράδειγμα το χειρότερο συμβάν, δες σ’ έναν θάνατο 1. πόσο αδιανόητο είναι να βρεις το νόημα, 2. ότι σαν πρώτο αποτέλεσμα
θα δεις την καταστροφή και 3. ότι με την βοήθεια -το πέρας- του χρόνου θα πάρεις το κανονικό -σπουδαίο- αποτέλεσμα, που είναι η φανέρωση όλων των αληθειών.)
Με το ζόρι - πριν γίνουμε έτοιμοι - δεν γίνεται να βρούμε το νόημα, με το ζόρι -πριν γίνουμε έτοιμοι- δεν γίνεται να αποκτήσουμε υπομονή, τι μένει προς επιλογή; Δέξου να το υποστείς. (Επειδή θα το υποστείς θα σου βγει η αντίδραση, που αυτή φέρνει την δράση, που αυτή φέρνει όλα τα αποτελέσματα.)