Ο αληθινός Παράδεισος...

Ένας άνθρωπος, το άλογο του και το σκυλί του
περπατούσαν σ' ένα δρόμο. Καθώς περνούσαν δίπλα από
ένα τεράστιο δέντρο, έπεσε ένας κεραυνός και όλοι
έμειναν στον τόπο. Αλλά ο άνθρωπος δεν αντιλήφθηκε
ότι είχε πια αφήσει τον κόσμο τούτο και συνέχισε να
περπατάει με τα ζώα του.
Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς, ανηφορικός, ο ήλιος

έκαιγε κι αυτοί είχαν ιδρώσει και διψούσαν πολύ. Σε
μια στροφή διέκριναν μια μεγαλόπρεπη πύλη, καμωμένη
ολόκληρη από μάρμαρο, που οδηγούσε σε μια πλατεία
στρωμένη με χρυσάφι, που στο κέντρο της είχε μια
πηγή απ' όπου ανάβλυζε κρυστάλλινο νερό. Ο οδοιπόρος
προχώρησε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο.
-«Καλημέρα».
-«Καλημέρα», απάντησε ο φύλακας
-«Ποιος είναι αυτός ο τόσο όμορφος τόπος;»
-«Είναι ο παράδεισος.»
-«Ωραία που φτάσαμε στον παράδεισο, διψάμε πολύ.»
-«Μπορείτε να μπείτε, κύριε, και να πιείτε όσο
θέλετε». Και ο φύλακας του έδειξε την πηγή.
-«Το άλογο και το σκυλί μου διψάνε κι αυτά».
-«Λυπάμαι πολύ», είπε ο φύλακας. «Εδώ δεν
επιτρέπονται ζώα».
Ο άνθρωπος στενοχωρήθηκε επειδή διψούσε πολύ, αλλά
δεν ήθελε να πιει νερό μόνο αυτός. Ευχαρίστησε το
φύλακα και συνέχισε το δρόμο του. Αφού περπάτησαν
πολλή ώρα στην ανηφόρα, εξαντλημένοι πια, έφτασαν σ'
ένα μέρος που είχε για είσοδο μια παλιά ξύλινη πύλη
που οδηγούσε σ' ένα χωματόδρομο πλαισιωμένο από
δέντρα. Στη σκιά ενός απ' τα δέντρα καθόταν ένας
άνθρωπος μ' ένα καπέλο στο κεφάλι, ίσως και να
κοιμόταν.
-«Καλημέρα», είπε ο οδοιπόρος.
Ο άνθρωπος έγνεψε το κεφάλι.
-«Διψάμε πολύ, εγώ, το άλογό μου και το σκυλί μου».
-«Έχει μια πηγή σε εκείνες τις πέτρες», είπε ο
άνθρωπος δείχνοντας το σημείο. «Πιείτε όσο θέλετε».
Ο άνθρωπος, το άλογο και το σκυλί πήγαν ως την πηγή
κι έσβησαν τη δίψα τους.
Ο οδοιπόρος γύρισε για να τον ευχαριστήσει. «Ελάτε
πάλι όποτε θέλετε», απάντησε ο άνθρωπος.
«Αλήθεια, πώς λέγεται αυτό το μέρος;»
«Παράδεισος».
«Παράδεισος; Μα ο φύλακας της μαρμαρένιας πύλης είπε
ότι ο παράδεισος ήταν εκεί!»
«Εκεί δεν είναι ο παράδεισος, εκεί είναι η κόλαση».
Ο οδοιπόρος τα 'χασε. «Πρέπει να τους απαγορεύσετε
να χρησιμοποιούν το όνομά σας! Αυτό το ψέμα σίγουρα
θα προκαλεί μεγάλα μπερδέματα!»
«Καθόλου. Αντίθετα, μας κάνουν μεγάλη χάρη. Επειδή
εκεί μένουν όλοι αυτοί που είναι ικανοί να
εγκαταλείψουν τους καλύτερούς τους φίλους...»

oxafies.com