Τον «Χ» τον γνώρισα το 2010 στην μάζωξη που είχε κάνει ο δικηγορικός σύλλογος Αθηνών στην εσηεα, με σκοπό να προβεί σε ομαδική/συλλογική μήνυση (καραμουφιά του δικηγορικού συλλόγου). Μετά από κάνα μήνα έφυγε για το εξωτερικό, διότι τα προσόντα του ήταν του ματς για την χώρα (όβερ κουολιφάιντ, είπε). Ήρθε λοιπόν σήμερα (μετά από τρία χρόνια) για ΔΙΑΚΟΠΕΣ στην Ελλάδα, και με πήρε τηλέφωνο να πάμε για καφέ, να δει τι κάνω.
Όσοι ζούμε στην Ελλάδα μάς έχει φύγει ο κώλος αγαπητέ, παλεύουμε για να διώξουμε τους προδότες, ταυτόχρονα να γίνουμε εμείς οι ίδιοι άριστοι, έχουμε και μια πατρίδα να αναστήσουμε. Εσύ εκεί που είσαι τα ξύνεις, ήρθες εδώ για να τα ξύσεις, εγώ δεν έχω χρόνο για
διασκεδάσεις. Οι διασκεδάσεις και η καλοπέραση είναι μόνο για τους τουρίστες σήμερα. Να βρεις άλλον να περάσεις ευχάριστα την πολύτιμη ώρα σου. Μην με ξαναπάρεις τηλέφωνο.
Υ.Γ. Υπάρχει και το αύριο ρίψασπι, όπου το δίκαιο θα επικρατεί. (Α, και είναι πολύ κοντά..)
Το λοιπόν αύριο θα ισχύει το εξής: Το να φεύγει κάποιος όταν η χώρα του περνάει κρίση, είναι σε πόλεμο, έχει χούντα κλπ, θα φέρει την σοβαρότερη των ποινών. Ήτοι: 1. Δεν θα του επιτρέπεται ο επαναπατρισμός. ΚΑΙ 2. Θα χάσει την υπηκοότητα του.
Η ποινή βέβαια (καθότι δίκαιοι) θα είναι εξαγοράσιμη, και θα εξαγοράζεται με έναν από τους εξής τρόπους: 1ος Αν έφυγες από την χώρα για να βγάλεις χρήματα και επιθυμείς να επαναπατριστείς, θα δώσεις όλη σου την περιουσία στο κράτος, θα ξεκινήσεις από άστεγος. 2ος Αν έφυγες από την χώρα για να μην παιδευτείς και επιθυμείς να επαναπατριστείς, θα προσφέρεις εθελοντικά κοινωφελές έργο στους συμπολίτες σου, σε καθημερινή βάση και μέχρι να πεθάνεις. Αυτοί είναι οι όροι. Αυτές οι μόνες επιλογές.
Α, και την υπηκοότητα δεν θα την ξαναποκτήσεις ποτέ! Ο Έλληνας παλεύει μέχρι θανάτου για να καταφέρει με τα χεράκια του να ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ οτιδήποτε υψηλό. Όποιος νομίζει ότι του αξίζει απλά επειδή γεννήθηκε και έχει την απαίτηση να του χαριστεί είναι βάρβαρος.