Eduardo Galeano
Το ξημέρωμα τούτης της μέρας του 1915 εκτελέστηκε ο Τζο Χιλ στο Σολτ Λέικ Σίτι.
Αυτός
ο ξενόφερτος ταραξίας, που είχε αλλάξει δυο φορές όνομα και χίλιες
φορές δουλειά και σπίτι, είχε συνθέσει τα τραγούδια που συνόδευαν τις
εργατικές απεργίες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Την τελευταία νύχτα, ζήτησε από τους συντρόφους του να μη χαραμίσουν χρόνο θρηνώντας:
Την τελευταία μου επιθυμία θα σας πω:
Δεν έχω τίποτα να μοιραστώ. Ό,τι έχω και δεν έχω είναι η ελευθερία. Στην πέτρα που κυλά, δεν φυτρώνουν βρύα.
Από το βιβλίο ''Οι μέρες αφηγούνται'' του Eduardo Galeano, εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ, Οκτώβριος 2012
Σύντομη Περιγραφή:
Eduardo Galeano
Το
ξημέρωμα τούτης της μέρας του 1915 εκτελέστηκε ο Τζο Χιλ στο Σολτ Λέικ
Σίτι. Αυτός ο ξενόφερτος ταραξίας, που είχε αλλάξει δυο φορές όνομα και
χίλιες φορές δουλειά και σπίτι, είχε συνθέσει τα τραγούδια που
συνόδευαν τις εργατικές απεργίες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την τελευταία
νύχτα, ζήτησε από τους συντρόφους του να μη χαραμίσουν χρόνο θρηνώντας:
Την τελευταία μου επιθυμία θα σας πω, δεν έχω τίποτα να μοιραστώ: Ό,τι
έχω και δεν έχω είναι η ελευθερία. Στην πέτρα που κυλά, δεν φυτρώνουν
βρύα.αριστερό blog