Σε άρθρο γνώμης, ο δημοσιογράφος της El Mundo Alejandro Gandara, μιλάει
για τις κοινωνικές εκρήξεις και την ηρεμία που προηγείται αυτών. Με
αφορμή μεμονομένο περιστατικό, που έζησε κατά την παραμονή του στην
Ελλάδα, εξηγεί τη χρονική στιγμή της κοινωνικής έκρηξης και των
επεισοδιών στην Ισπανία, της προηγούμενης εβδομάδας.
"Πέρασα την
τελευταία εβδομάδα στην Ελλάδα και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι υπάρχει
μια στιγμή που η κρίση είναι τόσο βαθιά που στο τέλος εξαυλώνεται. Ένα
είδος φυσικής αλλαγής. Δεν είδα ανθρώπους στο δρόμο, εγκαταλειλειμένα
σκυλιά και άγριες απεργίες. Όλα έδιναν την εντύπωση πως είχε ανοίξει η
γη και τα είχε καταπιέι. Και το ερώτημα είναι αν όντως όλα αυτά
εξαφανίστηκαν ή κρύφτηκαν κάπου για να ζυμωθεί ο πόνος, η απώλεια, η
θλίψη κι ο θυμός.
Τέλος πάντων. Γιατί τώρα αυτή η έκρηξη, αναρωτήθηκα. Την Παρασκευή, στην Αθήνα πηγαίνοντας από την οδό Ελευθερίου Βενιζέλου προς το Σύνταγμα, σε έαν από τα στενά είδα ένα λεωφορείο φλεγόμενο με τις φλόγες να φτάνουν σε ύψος τριών ορόφων ενώ σε παρακείμενους δρόμους οι άνθρωποι περπατούσαν ανενόχλητοι σαν να μη συνέβαινε τίποτα και τα καταστήματα παρέμεναν ανοιχτά. Σε μια στιγμή νόμισα πως επρόκειτο για κάποιο εορτασμό αλλά η φωτιά δεν συνηγορούσε σε κάτι τέτοιο. Κάτι μέσα μου προσπαθούσε να δημιουργήσει σκηνικό ομαλότητας, αφού δεν υπήχε κανένα σημάδι. Μόνο όταν διαπίστωσα ότι οι στοές στην Πανεπιστημίου έκρυβαν σκιές των ΜΑΤ, ακίνητες και σιωπηλές, κατάλαβα ότι υπήρχε ο φόβος πως κάτι θα μπορούσε να συμβεί.
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών (στην Ισπανία) δείχνουν πως τα χειρότερα στη μάχη για την εξουσία έρχονται και ότι κοινωνικές και πολιτικές δομές που μέχρι σήμερα δεν είχαν ελεγχθεί, πιθανώς να εξελιχθούν με ακραίες μορφές. Και σε γενικές γραμμές, ας προσπαθήσουμε να τις παρατηρήσουμε σαν να είναι μέρος του... τοπίου".
Δ.Γ.
http://www.e-go.gr