Η καταστολή δεν είναι διέξοδος, ο ανταγωνισμός είναι...
Παρακολουθώ, για πολλοστή (χιλιοστή;) φορά το θέατρο του παραλόγου με τις καταλήψεις σε διάφορα Πανεπιστήμια.
Δράστες, ως συνήθως, μικρές ομάδες με ποικιλία ιδεολογικών αποχρώσεων, που τους βάζουμε κάτω από έναν γενικό τίτλο "εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις".
Γνωρίζω αρκετούς. Δεν είναι "κακά παιδιά", απλά η ανάγνωση του περιβάλλοντος κόσμου είναι σε τελείως άλλη κατεύθυνση από την ζωή που ζούμε εμείς, οι περισσότεροι υπόλοιποι. Μεγαλώντας, πολλοί από αυτούς, είναι σίγουρο ότι θα "ωριμάσουν".
Ωστόσο αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στην κανονική λειτουργία των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Είναι σίγουρο ότι όσο αυτοί ασκούν ανεμπόδιστα τις "επαναστατικές ασκήσεις" τους, τα Πανεπιστήμια δεν μπορούν να προοδεύσουν.
Είναι λύση η βία; Η απλή λογική μπορεί να την επιβάλλει, άλλωστε γιαυτό έχουμε Κράτος, με τους μηχανισμούς βίας, για να επιβάλλει την εφαρμογή των νόμων.
Όσοι όμως έχουν μία ιδέα των οργανώσεων αυτών ξέρουν ότι αυτοί που συμμετέχουν τρέφονται με την προσμονή της κρατικής βίας. Η καταστολή θα εκπληρώσει τις προσδοκίες τους, θα τους κάνει μάλλον ισχυρότερους.
Η καταστολή είναι αναποτελεσματική.
Αδιέξοδο;
Παρακολουθώ, για πολλοστή (χιλιοστή;) φορά το θέατρο του παραλόγου με τις καταλήψεις σε διάφορα Πανεπιστήμια.
Δράστες, ως συνήθως, μικρές ομάδες με ποικιλία ιδεολογικών αποχρώσεων, που τους βάζουμε κάτω από έναν γενικό τίτλο "εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις".
Γνωρίζω αρκετούς. Δεν είναι "κακά παιδιά", απλά η ανάγνωση του περιβάλλοντος κόσμου είναι σε τελείως άλλη κατεύθυνση από την ζωή που ζούμε εμείς, οι περισσότεροι υπόλοιποι. Μεγαλώντας, πολλοί από αυτούς, είναι σίγουρο ότι θα "ωριμάσουν".
Ωστόσο αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στην κανονική λειτουργία των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Είναι σίγουρο ότι όσο αυτοί ασκούν ανεμπόδιστα τις "επαναστατικές ασκήσεις" τους, τα Πανεπιστήμια δεν μπορούν να προοδεύσουν.
Είναι λύση η βία; Η απλή λογική μπορεί να την επιβάλλει, άλλωστε γιαυτό έχουμε Κράτος, με τους μηχανισμούς βίας, για να επιβάλλει την εφαρμογή των νόμων.
Όσοι όμως έχουν μία ιδέα των οργανώσεων αυτών ξέρουν ότι αυτοί που συμμετέχουν τρέφονται με την προσμονή της κρατικής βίας. Η καταστολή θα εκπληρώσει τις προσδοκίες τους, θα τους κάνει μάλλον ισχυρότερους.
Η καταστολή είναι αναποτελεσματική.
Αδιέξοδο;
Μάλλον ναι, για όσο χρόνο δεν υπάρχουν ανταγωνιστικά, μη κρατικά ΑΕΙ, η λειτουργία των οποίων (κατ΄ευχήν...) δεν θα εμποδίζεται από παρόμοιες αυθαίρετες συμπεριφορές, δημιουργώντας πίεση στους φοιτητές των κρατικών ΑΕΙ να πάρουν, μόνοι τους, την κατάσταση στα χέρια τους.
Η απελευθέρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από την ασφυκτική κρατική αγκαλιά είναι καθήκον των μεγαλυτέρων, του πολιτικού συστήματος, που συνεχώς αναβάλλει την σχετική αλλαγή του Συντάγματος.
(Πριν τα βάλω με τα "παιδιά", ας θυμηθώ να τα βάλω με τους "μεγάλους"...)