Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τελικά έγινε η ελπίδα των τραπεζών
του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ Δηλώνει και ξαναδηλώνει ο κ.Τσίπρας: Δεσμευόμαστε στους εταίρους ότι θα «ολοκληρώσουμε τη διαδικασία δημοσιονομικής προσαρμογής…». Αλλά αυτό ήταν το αίτημα του ελληνικού λαού στις εκλογές; Ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε την «ολοκλήρωση» της λεγόμενης δημοσιονομικής προσαρμογής που φτωχοποίησε και κατέστρεψε τον λαό ή τη ματαίωση και την ακύρωση αυτής της «προσαρμογής»;
Αυτό το έδαφος, που ναρκοθετεί κάθε ελπίδα του ελληνικού λαού για βελτίωση της ζωής του, η νέα ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το αποδέχτηκε περίτρανα και με την υπογραφή της στις 20 Φεβρουαρίου όταν δήλωσε πως «οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τηρήσουν τις δανειακές υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές, πλήρως και έγκαιρα». Εκεί έσβησαν και οι ελπίδες του ελληνικού λαού, ελπίδες που είχε δώσει προεκλογικά ο κ.Τσίπρας
Το θέμα ήταν και είναι ένα: Η απαλλαγή του τόπου και του λαού από τέτοιου είδους εκβιασμούς. Αλλά
για να συμβεί αυτό δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο ένας: Ο δρόμος
που διαμορφώνει τις προϋποθέσεις (εντός και εκτός Ελλάδας) για
απεγκλωβισμό της χώρας από εκείνα τα δεσμευτικά (και αποδεκτά από την
κυβέρνηση) πλαίσια που διαμορφώνουν τις συνθήκες των εκβιασμών.
Τέτοιος είναι
μόνο ο δρόμος της οργανωμένης, σχεδιασμένης και ανυποχώρητης σύγκρουσης
με τα συμφέροντα του κεφαλαίου (ελληνικό, γερμανικό, γαλλικό και…
κογκολέζικο), που δεν βαφτίζει «έντιμο συμβιβασμό» τα ψίχουλα ή τις κάθε
φορά νέες θυσίες του λαού. Αλλά τέτοιο πράγμα μια κυβέρνηση που έχει ως
στόχο όχι την ανατροπή αλλά την «αλλαγή του μείγματος» της ίδιας πολιτικής, ούτε το διαπραγματεύεται στο εξωτερικό, ούτε – φυσικά – το πραγματεύεται στο εσωτερικό.