Διαβάζοντας σήμερα την σφοδρή επίθεση που κάνει ο «Ριζοσπάστης» στον δημοσιογράφο Τάσο Κωστόπουλο για το άρθρο που δημοσίευσε και αφορούσε την στάση του ΚΚΕ στο δημοψήφισμα, θα θέλαμε να κάνουμε δυο παρατηρήσεις αποφεύγοντας να τοποθετηθούμε στην ουσία.
Το όργανο της Κ.Ε του ΚΚΕ αποδίδει στον συντάκτη της «Εφημερίδας των Συντακτών» ότι είναι «γνωστός για τον αντικομμουνισμό του».
Αυτή την καραμέλα που πιπιλάνε και οπαδοί του ΚΚΕ κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει. Μόνο αντικομουνιστής δεν είναι ο Τ. Κωστόπουλος, όπως και πάρα πολλοί άλλοι που κάνουν κριτική στο ΚΚΕ και αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Μάλιστα, όποιος διαβάσει κάποιο απ’ τα ιστορικά βιβλία του συγκεκριμένου δημοσιογράφου –με χαρακτηριστικό το «Η αυτολογοκριμένη μνήμη : Τα τάγματα ασφαλείας και η μεταπολεμική εθνικοφροσύνη»- διαπιστώνει το ακριβώς αντίθετο. Ορισμένοι κάποια στιγμή πρέπει να αντιληφθούν ότι είναι άλλο πράγμα κάποιος να κάνει πολιτική κριτική ή ακόμα και πολεμική στο ΚΚΕ και άλλο να είναι αντικομουνιστής.
Είναι επίσης απαράδεκτη αστοχία για ένα δημοσιογράφο με τις γνώσεις του Τάσου Κωστόπουλου να χαρακτηρίζει την εκλογική αποχή που επέλεξε το ΚΚΕ το 1946 «επαναστατικό αριστερισμό».
Δεν μπορεί να μην γνωρίζει τις συνθήκες μαζικής λαϊκής τρομοκρατίας που είχαν ακολουθήσει μετά την απαράδεκτη συμφωνία της Βάρκιζας. Οτι ήταν ολοφάνερο ότι στις εκλογές αυτές θα υπήρχε ένα αποτέλεσμα προϊόν νοθείας, και ότι το ΚΚΕ δεν ήθελε με την συμμετοχή του να νομιμοποιήσει αυτές τις εκλογές – παρωδία.
Και το πιο βασικό: «Επαναστατικό αριστερισμό», έδειξαν όλες τα κόμματα της αριστεράς που απείχαν απ’ τις εκλογές καθώς και μια σειρά κεντρώες δυνάμεις όπως το κόμμα του Καφαντάρη κ.ά; Δεν μπορείς με τόση επιπολαιότητα να αντιμετωπίζεις τέτοια ιστορικά θέματα.tsak-giorgis.